این مقاله در نظر دارد تجربه و عملکرد حرکات اسلامی یا احزاب و جریانهای منتسب به اسلامگرایان در بحبوحهی بهار عربی را ارزیابی کند. ادبیات اسلامگرایان سنی به گرمی تحول جدید در منطقه را پوشش دادند. این تحول با سرنگونی زین العابدین بن علی از تونس آغاز شد و سایر کشورهای عربی را با درجات متفاوت درنوردید و به سرنگونی چهار حاکم عرب و سه جنگ داخلی انجامید که برخی از آنها همچنان ادامه دارد. به دنبال آن موجهای متضادی از مصر و یمن آغاز شد که با کمک پیچیدگیهای موجود در منطقه از دوگانگی مصالح منطقهای کشورهای بزرگ و کشورهای منطقه استفاده کرد.
منطقه خلیج فارس، خاورمیانه و شمال آفریقا در دهه دوم هزاره سوم میلادی دوره پرتنشی را تجربه کرد که در آن صفبندیها و نزاعهای منطقهای شکل خطرناکی به خود گرفت و تا سرحد انفجار رسید، اما از ابتدای دهه سوم یعنی از ابتدای سال جاری میلادی، شاهد تحولاتی قابل تامل در جهت معکوس دهه پیشین در مسیر کاهش تنشها میان رقبا و مخالفان منطقهای ایران هستیم.
کنار هم قرار گرفتن این تحولات بسان تکههای پازلی، میرود که دورنمای دیگری از منطقه و جبههبندیهای آن در آینده خلق کند.
راب مالی نماینده آمریکا در امور ایران پس از سفر خاورمیانهای خود گفته است که کشورهای حاشیه خلیج فارس در صورت احیای برجام آماده توسعه روابط سیاسی و اقتصادی خود با ایران هستند.
جدا از این که سخنان مالی گویای این واقعیت تلخ است که در کل روابط خارجی ایران، چه سیاسی چه اقتصادی، تحت الشعاع تحریمهای آمریکا و سیاست فشار حداکثری این کشور قرار گرفته است و بدون به نتیجه رسیدن مذاکرات وین و لغو تحریمها امکان گشایشی جدی در روابط خارجی ایران به ویژه در حوزه اقتصادی وجود ندارد، اما یک روی دیگر این اظهارات این است که عادی شدن روابط میان ایران و عربستان منوط به رسیدن به توافق در وین و به تبع آن احیای برجام است
اشاره: در جوامع انسانی، خانواده به گروهی از افراد گفته میشود که با یکدیگر از طریق همخونی، تمایل سببی، یا مکان زندگی مشترک وابستگی دارند. خانواده در بیشتر جوامع، نهاد اصلی جامعهپذیری کودکان است. نظر به اهمیت ویژهی نهاد خانواده در امر پرورش نسل جدید، پرسشهایی را با دانشآموختگان جامعهشناسی، روانشناسی و کارشناسان مسائل تعلیم و تربیت درمیان نهادهایم؛ امید که این گفتوگوها بتواند، گرهی از کار فرو بستهی جامعهی درحال گذار ما بگشاید و آسیبها را کمتر و رنجها را تقلیل دهد. عرفان پیرصاحب(١٣٤٢ پاوه) مدرّس دانشگاه و دانشآموختهی کارشناسی ارشد پژوهش در علوم اجتماعی از منظر جامعهشناختی به پرسشهای اصلاحوب پاسخ گفته است. امید که سودمند افتد.
خانواده اولین و درعین حال مهمّترین نهاد اجتماعی است که فرد در آن متولّد میشود. به طور کلی باید بگوییم خانواده یک واحد اجتماعی است که با ازدواج مرد و زن که دارای اهداف و منافع مشترکی هستند و زیر یک سقف زندگی میکنند، شکل میگیرد. فرزندان باعث تکمیل خانواده میشوند. اسلام خانواده را با ازدواج شرعی زن و مرد به رسمیت میشناسد که دارای شخصیت مدنی، حقوقی و معنوی هستند.
ارکان و مبانی خانواده
ارکان همان پایههای اصلی و اساسی هستند که خانواده روی آن بنا شدهاست که عبارتند از:
١ـ نظام زوجیت از ارکان عالم خلقت و از آیات و نشانههای الهی است.
نیازهای اساسی، دسته ای از نیازهاست که چنانچه برآورده نشود، زندگی فرد به مشکل دچار میشود. والدین باید به این نکته توجه داشته باشند که در بسیاری از مواقع میتوانند با ارضای به موقع و بهنگام نیازهای فرزندانشان، زمینهی بروز رفتارهای نابهنجار را در آنان از بین ببرند و اگر این اتفاق بیفتد، در بسیاری از موارد، به تنبیه نیاز نخواهند داشت.
برخی از نیازهای اساسی فرزندانمان عبارت اند از:
الف) نیازهای جسمانی
نیازهای جسمانی برای ادامهی حیات ضروری است؛ همچون خوراک، پوشاک و مسکن در منابع دینی ما از این نیازها به نفقه یاد شده که تأمین نفقه کودک بر ولی او واجب است.
بلاخره مذاکرات وین از سرگرفته شد، اما پرسش کانونی این روزها این است که آیا این مذاکرات به توافقی ختم میشود یا خیر؟
واقعیت این است که پاسخ به این سؤال و پیش بینی سرنوشت چنین مذاکراتی بسیار دشوار است، اما نظر به مجموعه قرائن و شواهدی میتوان در حد امکان درباره سرنوشت مذاکرات نکاتی را بیان کرد.
ـ مذاکرات این دوره به دلایل متعددی مهمتر از قبل و بسیار سرنوشتساز است. عامل زمان در این دور مذاکرات بسیار مهم است و هر چه زمان بیشتر بگذرد، دسترسی به توافق به همان اندازه دشوارتر میشود. عامل نخست وضعیت داخلی پیچیده آمریکاست که هر چه به زمان انتخابات میاندورهای کنگره در سال آتی میلادی نزدیکتر شود، مخالفتهای داخلی با بازگشت به برجام شدت بیشتری مییابد
(١)
در جلسۀ قبل، فصل سوم کتاب تکنولوژِی و زیستجهان را مورد توجه قرار دادم. در این فصل آیدی سه پروژۀ فلسفی – پدیدارشناسانه را که در آنها ابزار نقشی جدی دارند به طور خلاصه به بحث میگذارد. این سه طرح، یکی چکش هایدگر است و دیگری گالیلۀ هوسرل و دیگری پرکلاه مرلوپونتی.
گفتم که هستی و زمان (١٩٢٧) مهمترین نماد دورۀ اول زندگی فکری هایدگر و پرسش از تکنولوژی یکی از نمادهای مهم مرحلۀ دوم زندگی فلسفی اوست. در این میان، «ابزار» موضوع بخشی از رسالۀ اول و محور اصلی رسالۀ دوم محسوب میشود. این دو اثر البته به دو دورۀ زندگی فکری – فلسفی هایدگر تعلق دارند.
(١)
در جلسۀ قبل – جلسۀ ششم – توضیح دادم که آیدی مدعی است نگاهی پدیدارشناسانه و به تعبیر درستتر پساپدیدارشناسانه به تکنولوژی دارد. پدیدارشناسی همبستگی نزدیکی میان انسان و جهان میبیند بهطوری که هیچیک از این دو بدون دیگری قابل تعریف نیست. در پدیدارشناسی اینکه ما چه چیز را تجربه میکنیم (جهان) با شیوۀ تجربۀ جهان و کنش شناختی ما با جهان در ارتباط مستقیم قرار دارد. اگر پدیدارشناسی به نسبت ما با جهان عطف توجه نشان میدهد نمیتواند از حضور برجستۀ ابزار بهعنوان واسطه و رابطۀ انسان و جهان بهسادگی گذر کند. ابزار همیشه و همهجا در زندگی انسان وجود داشته است
مواجهه با آموزهی دترمینیسم تکنولوژیک
(1)
خلاصهی جلسهی قبل
در جلسهی قبل گفتم که چندگانگی فرهنگی تنها ارزش مشخص طرح فکری – فلسفی آیدی است. او معتقد است این ارزش را از پدیدارشناسی و پساپدیدارشناسی به ارث برده که بر تحقق چندگانهی امور و اشیا تأکید میکند. یعنی اگر در سطح خرد، یک شکل در بسترهای مختلف معناهای متفاوتی دارد در سطح فرهنگی هم میتوان نسبت میان انسان و فرهنگ را مبتنی بر بسترهای مختلف، متفاوت دید. این رویکرد، شبیه رویکرد گشتالتی به امور است که گسترشی گسترده در سدهی بیستم یافت. آیدی هنگامیکه به مفهوم تکثرفرهنگی و مصادیق آن میاندیشد نوعی خاص از این تکثر را مطمح نظر خود قرار میدهد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev