انتخابات، شکننده است: نه توان ستیز با قدرتپرستان را دارد و نه تاب بیمهری و گریز فرودستان را دارد! صندوقی بیجان و بیزبان بر دوش میگیرد که اگر از سوی دولتیان امانت و محترم شمرده نشود، هر چند وجدان و ایمانشان را مسلوب و مصلوب میسازد، امّا پرچم کاندیدای مطلوبشان را بر میافرازد!
شرط کارآمدی رأی، احترام دولت و اهتمام ملّت است؛ حقّ رأی آن است که دولت آن را امانت و مردم آن را مسئولیّت بدانند؛ اگر دولت با آن بستیزد و ملّت از آن بگریزد، ستون کشور را فرو ریزد و شوربختی و ویرانی از آن برخیزد!
برای اینکه سند ازدواج، رسمی محسوب شود انجام مراحلی نیاز است و باید علاوه بر زن و شوهر افرادی دیگر یعنی مجری یا مجریان صیغه (عاقد) و سه شاهد و دو معرف آن را امضا کنند.
طبق قوانین ایران حضانت فرزند تا رسیدن طفل به سن بلوغ( در دختران 9 سالگی و در پسران 15 سالگی) به عهده والدین است و شخصی که حضانت به او محول شده است، حق خودداری از حضانت و یا اسقاط حق را ندارد.
مشاور ارشد مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک گفت: خانواده نهادی مهم در پیشگیری از معضلات و ناهنجاریهای اجتماعی است.
همه کسانی که به دنبال تناسب اندام هستند این نکته را میدانند که شکم شش تکه بخشی اصلی از هدفشان است و رسیدن به این بخش کار بسیار سختی است
میگویند ملّت ایران حافظهی تاریخی ندارد. این را شاید هر کدام از ما به طریقی در تجربیّات زندگیمان درک کرده باشیم. امّا فرارتر از این مسئله ما ملتی هستیم که حوصله و صبوری لازم برای اصلاح را نداریم. هیچ وقت کنش درست نداشتهایم. ما در سه قرن گذشته به صورت متوسط هر ٢٥ سال یک پادشاه را یا کشتهایم، یا فراریش دادهایم یا تنهایش گذاشتهایم. تاریخ معاصر ما سراسر یا کرنش بوده یا شورش؛ راه میانی را انتخاب نکردهایم. مردم انگلستان در ٥ قرن گذشته تنها چارلز اول را آنهم با برگزاری دادگاه و محاکمه، اعدام کردهاند. جالب است؛ پس چگونه تعارضات خود را حل کردهاند؟
اینکه بعضیها به مردم تحت هر عنوانی «حق بدهند» که در انتخابات به عنوان نامزد و یا رأی دهندهی ذیحق شرکت کنند، امری متناقض است؛ یعنی من به شما حق بدهم که شما با استفاده از حق خودتان، منتهی در حد و اندازهای که من تعیین میکنم، در انتخابات شرکت کنید. این گزاره مهمل است و به عنوان پدیدهای عجیب و غریب، درخور درنگ و تأمّل بسیار. وقتی شرکت مردم در انتخابات «حق» لاینفک و برابرِ انسانها به عنوان موجودات ذی حق است، دستاندازی به قلمرو این حق به شکلهای تعیین و تحدید و مانند اینها، سراپا تناقض است و در نهایت، فرجامی جز شعلهور کردن تضادهای اجتماعی و سیاسی در جامعه ندارد.
مکانیسم تحقّق دمکراسی، انتخابات است. سادهترین برداشت از دمکراسی، حضور و نقش مردم در انتخاب حاکمان و نوع حکومت است. امروزه مستبدترین کشورها نیز برای کسب مشروعیّت داخلی و بینالمللی چارهای جز پذیرش ظاهری سازو کار انتخابات ندارند.
مقبولیّت مردمی قانون نوشته و نانوشته انتخابات، در هر کشوری از درجات متفاوتی برخوردار است. قید و بندهای مبهم موجود در قوانین انتخابات و ضعف در اجرا از مشخصات بارز کشورهای جهان سوم است؛ به همین دلیل معمولاً در این کشورها پس از هر انتخاباتی مدّتها شاهد تنشهای سیاسی و اجتماعی هستیم،
" شرمین عبید چنائی" بانوی فیلمساز پاکستانی است که با توجه به حقوق زنان در این کشور فیلم میسازد. ساختار قدرتمند فیلمهایش باعث شده تاکنون دوبار اسکار دریافت کند.
پیش از ورود به بحث اصلی، شاید لازم باشد اشارهای داشته باشم به نوشتارِ اخیرم تحت عنوان «آنالیز سرمایهی اجتماعی و نقش آن در توسعه» که در تکمیل نوشتار فعلی، به بررسی مفهوم و کارکردِ «سرمایهی اجتماعی» به عنوان یکی از بنیادیترین ارکانِ توسعه میپردازد و اهمیتِ «اعتماد» و «مشارکتِ مدنی» را که دو مؤلفهی مهمِ سرمایهی اجتماعی محسوب میشوند، مورد اشاره و مُداقه قرار میدهد. یکی از مفاد نوشتار یاد شده این بود که مطابقِ نتایجِ پژوهشهای صورت گرفته توسط پژوهشگرانی نظیر فرانسیس فوکومایا، روزالین هارپر، ماریان کِلی،
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb