سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

اخیراً برنامه‌ای از شبکه قرآن پخش شد که حقیر و بسیاری از فعالین حوزه تقریب فرق و وحدت اسلامی را شگفت زده کرد. در برنامه‌ای موسوم به «شب آسمانی» مصاحبه‌ای ترتیب داده شده بود با جوانی از اقلیت‌های قومی و مذهبی کشور که طی فرایندی ابتدا جذب وهابیت شده و در تداوم تحولات عقیدتی خود فعلاً شیعه شده است.

دموکراسی نوعی نظام سیاسی محصول تمدن غربی است که از زمان یونان پیش از میلاد وجود داشته است؛ اما پس از سرنگونی ائتلاف کلیسا و فئودالیسم که در دوران رنسانس بر اروپا حاکم بود و به دنبال برپایی حکومت ملی سرمایه‌داری در دوران معاصر و تحول اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی اروپا از عصر روشنگری بازسازی شد

گفت‌وگوی متعارف مدنی به این اعتبار که بین مقامات و جامعه‌ی مدنی سازمان‌یافته انجام می‌گیرد و می‌تواند نهادهای جامعه را به عنوان شریک اجتماعی گرد هم آورد، امکان رایزنی بر سر مسایل کلان اجتماعی از قبیل عملکرد اجتماعی، مسایل تربیتی، مبارزه با نژادپرستی، برابری در حقوق و محیط و حمایت از مصرف‌کننده و غیره را فراهم می‌کند؛

در این گفت‌وگو علامه عبدالله بن بیه برای توسعه‌ی مطلق محدوده‌ی اجتهاد در مسایل متعلق به فقه سیاسی یا فقه کلی امت اسلامی به این قاعده‌ی امام الحرمین پایبند است که فرموده است: «احکام شرعی متعلق به امامت یقینی نیست». بر اساس این قاعده فقه سیاسی دایره‌ی انعطاف‌پذیری دارد.

 سرلشکر؛ «خلیفه حفتر» در یکی از مصاحبه‌های خود با یک روزنامه‌ی مصر - که در طول روزهای گذشته افزایش یافته است و به خاطر احساس حمایت شدید از سوی واشنگتن و هم‌پیمانان عربش – اظهار داشت: نمی‌خواهیم حتی یک نفر از اخوانی‌ها در خاک لیبی باقی بماند و اصلاً هیچیک از آنان را به حال خود‌‌ رها نخواهیم کرد

(... انّما يوفّي إلصّابرون اجرهم بغيرحساب)[زمر:10]

ترجمه: قطعابه شکیبایان، پاداش تمام وکمال و بدون حساب داده می‌شود

زن، چادرش را یک دور به کمرش پیچاند و از جلو آن را محکم گره زد. دستش را به کمر حلقه زد، سرش را رو به آسمان که کم‌کم به استقبال گرمای خورشید می‌رفت، گرفت و اندکی پلک‌هایش را به هم فشرد و به رنج‌هایش اندیشید...، آهی کوتاه کشید و بیل را ازگوشه باغچه‌ی نسبتا بزرگ حیاط گل‌گشاد آن خانه کاخ مانند برداشت و با حرص به سمت علف‌های هرز هجوم برد.

سعاد محمد الصباح، شاعر و نویسنده‌ی کویتی می‌گوید: «اصلا مهم نیست که بگویی: «تو را دوست دارم»، مهم این است که بدانم: چگونه مرا دوست داری!»

یکی از اوصاف بارز عارفان این است که می‌توانند آدمیان را همان‌گونه که هستند بپذیرند و دوست داشته باشند. ابوسعید ابوالخیر در این خصوص سخنی به غایت ژرف دارد: «با زاهدان، زاهد باش و با صوفیان، صوفی باش و با عارفان چنانک خواهی باش.»

زنانی به بهشت می رسند که راه و روش درستی در زندگی خود داشته باشند.

آنها در زندگی از دانش الهی و انسانی آن قدر بهره می‌جویند که گاه تقدیس و تسبیح آنها برتر از تسبیح و تقدیس فرشتگان است.

آنها همیشه مورد لطف و نوازش خدای مهربان قرار دارند تا جایی که هیچوقت احساس آرامش و اطمینان و سعادت از دل‌هایشان جدا نمی‌شود.