سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

انسان در طبیعت خود موجودی اجتماعی است، الفت را دوست دارد و با دوستان انس می‌گیرد، هم‌چنانکه پرنده‌ها هر کدام با نوع خود به پرواز می‌آیند، انسان نیز با هم‌نوع و امثال خود و کسانی که از آن‌ها احساس محبت و اطمینان کند، یک‌جا می‌گردد، این همزیستی همان‌گونه که فطرت و سرشت انسانی است، یک ضرورت اجتماعی می‌باشد و هیچ‌کس نمی‌تواند مدّعی‌ شود که من به‌تنهایی زندگی می‌کنم و با هیچ فردی رابطه برقرار نمی‌نمایم؛ اصلاً‌ چنین پنداری را اگر کسی داشته باشد

امروز فاجعه‌ای در تهران اتّفاق‌ افتاد که بسیاری از چشم‌ها را گریان کرد و بسیاری را هم در بهت‌ و حیرت فرو برد.

امروز ایران نگران است؛ نگران از دست دادن انسان‌های شریفی که با در کف گذاشتن جان شیرین خود در پیِ نجات جان انسان‌های دیگر بودند. 

از وسعت و عمق این فاجعه که بگذریم، به میزانی که از دست دادن عزیزان سخت و جانکاه است، به همان میزان اشاعه‌ی نگرانی و استرس در جامعه نا‌صواب است. امروز ما ثابت کردیم با اندک فرهنگی نیز شاید خیلی بیگانه‌ایم.

٢. عقل و تفکّر در دین اسلام

پس اگر عقل از کاستی‌ها و نواقص درونی و ذاتی رنج می‌بَرَد، آیا این بدین معنی است که عقل و تفکّر در دین اسلام جایگاهی ندارد و عقلانیّت را در دین مردود پنداشت؟ پاسخ واضح است که نخیر! عقل و تفکّر در دین اسلام جایگاه مهمی دارد؛ امّا محدودیت و ناتوانی نسبی‌اش نیز روشن است. ما باید نقش متعادلی را برای عقل در دین جستجو کنیم. عقل نباید چهارچوب بزرگی باشد که دین را رنگ و شکل دهد، بلکه دین به‌حیث چهاچوب بزرگ فکری و حقوقی استفاده‌ی مطلوبی را از عقل برای ما نشان دهد.

سعادت در زندگی زناشویی بستگی به همدلی و همراهی زوجین (زن و شوهر) دارد؛ هر اندازه جهد و تلاش برای آن بیشتر باشد، حلاوت شهد آن نیز بیشتر است. بسیاری از مردم می‌پرسند این خوشبختی را چگونه به خانه‌های خود بیاوریم.

شکی نیست که مسئولیت کسب این سعادت بر دوش زوج است؛ پس بر زوجین لازم است که با همدیگر محبت و علاقه داشته باشند. منظور از محبت، احساسی نیست که گاهی زیاد و گاهی کم شود، بلکه مراد از آن توافق روحی و احساس عاطفی پاک‌ بین زن و شوهر است.

دارم می‌اندیشم انسان‌های دارای قلب‌های رئوف، در خوابند یا بیدارند؟ این روزها چقدر به انسان‌های دارای قلب‌های رئوف نیازمندیم،

دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت

یک موی ندانست و بسی موی شکافت

گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت

آخر به کمال ذرّه‌ای راه نیافت

(ابوسعید ابوالخیر /  ابن سینا)

انسان از بدو هستی همواره در جستجوی دانستنِ حقیقت بوده‌است. گویا در نهاد و طینت انسان حس تجسّس و کاوش نهفته باشد. این انسان متجسّس‌ نخستین و مهمترین پرسشی را که مطرح کرد این بود که‌ایا خدایی و آفریدگاری وجود دارد یا خیر. از همین رو، ادیان و فلسفه در نخستین آوان تمدن انسانی به میان آمد.