نویسنده: احمد نراقی
1. دینپژوهی لاجرم نظریهای را دربارهی دین مفروض میگیرد. به بیان دیگر، دینپژوه پیش از پژوهش تفصیلی دربارهی پدیدهی دین، لاجرم تصوّری (ولو اجمالی) از آن پدیده دارد و پژوهش خود را بر بنیان آن تلقی استوار میکند. بنابراین، نظریهی دینپژوه دربارهی دین به نحوی از انحاء در ساختار و حتّی محتوای پژوهش وی مؤثر میافتد و البته نتایج پژوهش نیز به نوبهی خود تلقی پژوهنده را دربارهی دین تدقیق و تنقیح میکند. از سوی دیگر، فهم دقیقتر دستاوردهای دینپژوهی و نیز داوری سنجیدهتر در خصوص آن دستاوردها در گرو آن است که شخص منتقد، اولاً، از تلقی دینپژوه دربارهی دین آگاه باشد، و ثانیاً، خود نیز درکی سامانمند و اندیشیده دربارهی دین داشته باشد.
تهیه، ترجمه و تنظیم: پایگاه اطلاعرسانی اصلاح
حق تعالى پیکر ما آفرید
وز رسالت در تن ما جان دمید
از رسالت در جهان تکوین ما
از رسالت دین ما، آیین ما
از رسالت صد هزار ما یک است
جزو ما از جزو ما لا ینفک است
آن که شأن اوست «یهدى من یُرید»
از رسالت حلقه گرد ما کشید
نویسنده: جیمز ام. دورسی
ترجمه؛ محمدعلی فیروزآبادی
اخوانالمسلمین در طول تاریخ 80سالهی خود غالباً به عنوان جنبشی خشونتطلب و ضدغربی نشان داده شده است؛ جنبشی که بر رعایت دقیق قوانین اسلامی پافشاری دارد. بسیاری از جنبشهای به شدت رادیکال و اسلامی که ما امروزه آنها را میشناسیم در آغاز کار خود یا از دل این جنبش بیرون آمدهاند یا به شدت تحت تاثیر ایدئولوژی رادیکال آن بودهاند.
نویسنده: صلاحالدین بهرامی
اشاره؛ نوشتاری که از گذر چشمان خواننده میگذرد بر آن است که به بررسی تئوریک وضعیت امنیت جنسی در سطح فرهنگ حاکم بر «زن بودگی» و تعریفی که از این مفهوم شکل میگیرد، بپردازد که از زاویه این ایضاح مفهومی به برون رفت موضوع نیز میتوان نزدیک شد. رقص؛ زبان جسم است، بدا بحال ملتی که این زبان را در ذهن خود نیز قطع کردهاند.
نویسنده: آرش نراقی
(۱)
سلوک عرفانی (دست کم در روایتهای سنتی آن) مبتنی بر دو پیش فرض مهم است: اولاً- خدایی وجود دارد؛ ثانیاً- آن خدا (ولو موقتاً) از حیطه تجربه سالک غایب است. غایت مطلوب سالک طریق این است که آن "غیبت" را به "حضور" تبدیل کند. البته سنتاً مفهوم "غیبت" به معنای "غیبت وجودی" خداوند تلقی نمی شده است. مطابق تلقی سنتی، خداوند همیشه و همه جا حاضر است، و به این معنا عالم وجود لحظه ای از حضور سرشار او تهی نیست.
نویسنده: مرتضی مردیها
تلاش برای گمان زدن مسیر آینده و تمدن بشری، آنچنان که در دوران ما قوت گرفته است، با آنچه در قرن نوزدهم و تحت تأثیر تاریخگرایی برای تعیین مسیر حرکت تاریخ صورت میگرفت متفاوت است. برخلاف بسیاری از فلسفههای تاریخ رایج در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، مباحث آیندهشناسی فرهنگ و تمدن به دنبال کشف قوانین ضروری حرکت تاریخ، اعم از گونههای ایدئالیستی آن چون هگل و یا گونههای ماتریالیستی آن همچون مارکس، نیست. بلکه به دنبال کشف روندهایی است که از خلال افت و خیزهای تاریخ سیاست، اجتماع و فرهنگ و تکنولوژی… و با توجه به طبیعت، اوضاع زیست محیطی، نیازها و تواناییهای بشر، آشکار میشود. روندهایی که بر آساس آن میتوان در مورد خطوط کلی فرهنگ و تمدن در آینده حدسهای صائب زد.
نویسنده: عبدالغفور گردهانی
قصد من از طرح این سؤال هرگز به آن معنا نیست که خدای ناکرده ما مسلمان نیستیم، همهی کسانی که «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» میگویند و به شعایر اسلام عمل میکنند در دایرهی مسلمانی قرار دارند، اما منظور من بیان این احساس است که ما به عنوان مسلمان به خود افتخار میکنیم و پنداشت ما از این مسلمانی خودمان چیست؟
اشاره:
اهمیت و جایگاه ویژهی روحانیت و ماموستایان اهل سنّت در تاریخ و فرهنگسازی مناطق کردنشین، بر کسی پوشیده نیست. این بزرگواران در طول تاریخ کرد با وجود کمبودهای فراوان مادی؛ اما به دلیل غنای فکری و علمی و همچنین ارتباط مستقیم با عامه مردم از طریق مساجد، مشارکت در غمها و شادیهای آنان حل مشکلات خانوادگی و حتّی قومی و طایفهای آنان از یک طرف و از طرفی دیگر با نقشی که در حجرهها (مدارس سنّتی علوم دینی اهل سنّت) در تربیت و پرورش ماموستایان جوان و طلبهها ایفا میکنند از جایگاه ویژه و بسیار مهمی برخوردار بوده و هستند.
نویسنده: احمد نراقی
ایمان چیست؟
در ادیان توحیدی مهمترین شیوهی تعلیم و تفهیم ایمان، نقل داستانهای شورانگیز و عبرتآموز زندگانی پیامبران است. دینداران ایدهی «ایمان» را به نحوهی عینی و ملموس در نحوهی زندگی پیامبران الهی میآموزند و میکوشند تا زندگی خود را هر چه بیشتر با شیوهی زندگانی آرمانی ایشان موزون و هماهنگ سازند. بنابراین، در سنّت ادیان توحیدی، زندگانی پیامبران الهی، نمونهها و مصادیق آرمانی ایمان به شمار میآیند و نظریههای ناظر به «ایمان» باید بر تحلیل و بررسی این نمونهها استوار باشند.
هر فردی علاقهمند است که احساس کند تمام اشخاص دیگر دوستش دارند، برای او احترام قائل هستند و او را همانطور که هست، بپسندند. این احساس در تشدید حس اعتماد به خود و اتکا به نفس بسیار مؤثر است و به ویژه برای کودکی که خود را متکی به بزرگسالان میبیند، اهمیت خاصی دارد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb