سیدهاشم هدایتی
1. نو آوری(Innovation) از جمله واژگان مأنوس و شناختهشدهای است که در دهههای اخیر در عرصههای اجتماعی به ویژه عرصه مدیریت جایگاه مهمی برای خود پیدا کرده است. سالانه دهها و صدها کتاب و مقاله در مورد نوآوری نوشته میشود و دورهها، سمینارها و کارگاههای آموزشی برگزار میشود. اینک در کشور ما سال 1387 به رسم سالهای اخیر از سوی مقامات عالی به نام " سال نوآوری و شکوفایی" نامگذاری شده است. اینکه این نامگذاریها چه اندازه در تحقق پیامهای خفته در بطن آن نامها مؤثر بوده است امری است علیحده و نیازمند بررسی و مقایسه محققان و کارشناسان مرتبط اما آشنایی بیشترهم میهنان، با مفهوم ومحتوای " نوآوری" به بهانه این نامگذاری میتواند خالی از لطف نباشد لذا دراین یادداشت کوتاه به اجمال به این بحث میپردازیم. البته نقطه تمرکز یادداشت روی پیش نیازهای تحقق نوآوری است. چرا که همگان واقفاند که برای تحقق هر پیام و شعاری، شرایط و زمینههایی نیز لازم است که بدون فراهم ساختن آنها، درحد شعار و تعارف باقی میماند.
تهیه و تنظیم: سرویس فرهنگی پایگاه اطلاعرسانی اصلاح
سرویس فرهنگی: در این مقاله بر آنیم تا گوشههایی از زندگی برجستهترین شخصیتهای عرصهی مدیریت و رهبری را بازگو نموده و مورد واکاوی قرار دهیم و نکات بارزی که موجب موفقیت آنها شده است، یادآور شویم تا انشاءالله با آشنایی و بهکارگیری رموز موفقیت آنان، در مدیریت فردی و جمعی خویش تحوّلی ایجاد نماییم. و زمینههای شکلگیری انسانها و گروههایی را فراهم آوریم که بر خود، دیگران و دنیای خویش آگاهانه و عالمانه مدیریت کنند. این شماره سطوری را به زندگی «کونوسوکه ماتسوشیتا»[1] اختصاص دادهایم، بدان امید که مثمرثمر واقع گردد..
گفتگو با دکتر عطاءالله مهاجرانی پیرامون فیلم «فتنه»
آقای خیرت ویلدرس نمایندهی پارلمان هلند و در واقع یکی از بنیانگذاران «حزب آزادی» هلند، پس از ماهها تبلیغات دربارهی فیلمی که در مورد اسلام خواهد ساخت، سرانجام این فیلم را ساخت و روز پنجشنبه این فیلم روی اینترنت قرار گرفت. فیلمی پانزده دقیقهای دربارهی خشونت و اسلام و در واقع در نقد اسلام.
دربارهی این فیلم بلافاصله موضعگیریهای متفاوتی در حمایت یا مخالفت آغاز شد؛ تا جایی که نخستوزیر و وزیر خارجه هلند آن را محکوم کردند. در این باره با آقای عطاءالله مهاجرانی وزیر ارشاد در دولت اصلاحات و رییس سابق «سازمان گفتوگوی تمدنها» در لندن گفتوگو کردم:
عبدالکریم عزیززاده
« اَقِمِ الصَلاة لِذِکْری »
سلام و درود خدا بر شما مؤمنان و ذاکرین، راکعین و ساجدین و بر همه کسانی که بزرگترین افتخارشان عبودیت خداوند، تعظیم و کرنش در برابر او، پیروی کردن از قرآن و سنت رسولالله (ص) میباشد.
در فرهنگ قرآنی و تعبیرات اسلامی، مسلمان بودن به معنی تسلیم و فرمانبرداری بیچون و چرا در برابر خداوند است؛ به عبارت دقیقتر یعنی هر آنچه را پروردگار دستور داده به صحنه عمل آوریم و از آنچه که نهی فرموده شدیداً حذر کنیم و مَنهیات را از میدان زندگی برانیم.
محمدرضا نیکفر
عبدالکریم سروش، که از متفکران نامدار و تأثیرگذار اصلاحطلبی دینی است، در دورهی اخیر فکری خویش روی مسألهی «تجربهی نبوی» (یعنی آن «تجربه»ای که محمد بن عبدالله را «نبی» کرد) متمرکز شده و به دلیل اهمیت صدر اسلام برای کل تاریخ اسلام گویا این تصور را دارد که با تفسیر تازهای از تجربهی صدر میتواند آن تاریخ را بازنویسی کند. این تلاش به عنوان یک تلاش ذوقی فردی ارزشمند است، اما بعید است که به سرانجام مؤثر راهگشایی برسد.
تألیف: محمد محقّ
برگرفته از کتاب تربیت اسلامی
ریشهیابی:
کلمهی «تربیه» بر وزن «تفعله» که از نظر قواعد عربی مصدر باب تفعیل و از بابهای متعدی است، از ریشهی واژهی «ربو» اشتقاق یافته است که به معنای زیادت و فزونی است، از جمله در آیهی:
«یمْحَقُ اللهُ الرِّبوا وَ یرْبِی الصَّدَقاتِ»
(خداوند ربا را کم و کاست و بی برکت میگرداند و صدقات را افزایش میدهد.)
معنی دقیق تربیت که معادل «پرورش» در فارسی است بر عملی قابل اطلاق میباشد که تواناییهای نهفتهی یک چیز یا یک شخص را از قوه به فعل آورد؛ مثلاً یک دانهی گندم که بالقوه دارای ریشه، ساقه و ... است، برای آنکه بالفعل به این مرحله برسد نیازمند شرایطی است: اول فراهم نمودن مواد غذایی و رساندن مستمر مواد رشد دهنده به آن در زمینهای قابل رشد، و دیگری نبودن یا دور ساختن موانع و آفاتی که به رشد طبیعی آن آسیب میرساند.
دمکراسی پیش از آنکه یک واقعیت باشد، یک مفهوم است، به همین خاطر تعریف مشخصی نمیتوان از آن ارائه داد. از آغاز پیدایش آن تاکنون، تعاریف بسیار متفاوتی از آن داده شده و اگرچه امروزه در بستر نظامهای اجتماعی و اقتصادی گوناگون، به شیوههای متفاوتی درک میگردد امّا تعریفی که غرب از آن دارد، همگان را اقناع نمیکند. استفاده یا سوءاستفادههای سیاسی از نام دمکراسی، چندان هم عامدانه و از روی برنامه نبوده است، اگرچه عوامل زیادی در آن دخیل بودهاند.
پاسخ عبدالعلی بازرگان به عبدالکریم سروش
... و راسخان (ریشهداران) در علم گویند: بدان باور داریم، همه کتاب از جانب پروردگار ماست، و تنها خردمندان پذیرای این پندند. (آل عمران ۷)
استاد عالیقدر جناب آقاى دکتر سروش، مصاحبه خبرنگار رادیو جهانی هلند با جنابعالی را که تحت عنوان «کلام محمد» منتشر شده بود، پس از مدتی از انتشار آن خواندم و استقلال رأی و شجاعت علمی شما را در بیان آنچه درست میپندارید ستودم، بی تردید نظریات شما در مواردی هم که خلاف باورهای عمومی است، از آنجا که حرکت آفرین و انگیزنده ایمانهای آرام گرفته و ساکت است، باید مورد استقبال و استفاده قرار گیرد و صاحبان اندیشه را به میدان تضارب آراء و تبادل افکار فرا خوانده و در جدالی احسن و دعوتی حکیمانه به سوی حقیقت، فضای فرهنگی بسته و بینور جامعه ما را گشایشی بخشد.
محمد کریمی
مقدمه:
آیا تا کنون فکر کردهاید که چرا در برخی کارها موفق هستید و در برخی دیگر ناموفق؟ آیا فکر کردهاید که چرا گاهی هر چه تلاش میکنید نمیتوانید برخی از کارها را انجام دهید؟ جواب این سوأل فقدان اعتماد به نفس است. یعنی نبود اعتماد به نفس عامل شکست ما در کارها است. درجاتی از اعتماد به نفس در همهی ما وجود دارد؛ یعنی گاهی اعتماد به نفس ما بالا و گاهی پایین است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb