إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • تعطیلی اجباری آموزش

    21 اردیبهشت 1405

    در ميانه بهاري كه به‌ جاي شكوفه، بوي باروت و بيم موشك در آن پيچيده بود، دانشگاه‌هاي ايران ناگهان خالي شدند. جنگ رمضان ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تعطيلي‌اي را تحميل كرد كه هيچ شباهتي به تعطيلي‌هاي آرام نوروز يا تابستان نداشت؛ نه بر پايه تقويم، نه با اختيار و آمادگي كه در پي تهديدي بيروني و ويرانگر رخ داد. يكباره كلاس‌ها به سكوت فرو رفت، خوابگاه‌ها با شتاب تخليه شد و انبوهي از ناتمامي‌ها - از كارهاي اداري معلق تا دفاع‌هاي عقب‌افتاده و وسايل جامانده - پرسش‌هايي پردامنه و اغلب بي‌پاسخ را در ذهن دانشگاهيان كاشت.

    نویسنده:
    عماد خوش‌نظری