إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • این نوشتار با نقد اولویت‌بخشیِ افراطی به «امنیت ایستا» در ذهنیت جمعی ایرانیان، تقابل اسپارت و آتن را بازخوانی می‌کند. نویسنده امنیتِ پایدار را نه در سکونِ نظامی، بلکه در «امنیت پویا» می‌داند که تنها از طریق سنتزِ خردورزی، آزادمنشی و پلورالیسم فرهنگی حاصل می‌شود. در این نگاه، «تصور» ایران (فرهنگ و معنا) بر «تصویر» آن (مرزهای ژئوپلیتیک) مقدم است و آزادی، شرطِ لازمِ تولیدِ امنیتِ واقعی است.

    نویسنده:
    سلمان صادقی‌زاده