قرضاوی برافراز پرچم اعتدال و میانهروی [۱]
تمام فقهی که دکتر قرضاوی بدان پرداخته است، براساس منهج «وسطیّت» است و آن را شعار و عنوان فقه خود قرار داده که مقاصد شرعی را بدون سختگیری و مشقّت برای مسلمان بیان نموده است.
دکتر قرضاوی، بیان میکند مذهبش مذهب «اعتدال و میانهروی» یا همان منهج «متوازن و متعادل» است.
تهمت و افتراء؛
انسان موجودی اجتماعی است و زندگی مردم در اجتماع و در کنار یکدیگر نیازمند قوانینی است که روابط بین افراد را تنظیم و از به وجود آمدن آشوب و بروز انواعِ آفاتِ رفتاری جلوگیری میکند. قرآن کریم به عنوان برنامهای جامع و کامل، این برنامهریزی را در اختیار مسلمانان قرار داده و با امر بر انجام برخی امور و نهی از برخی دیگر نظامی ایدهآل برای انسان بنا نهاده است.
«جرأت کنید راست و حقیقی باشید. جرأت کنید زشت باشید! اگر موسیقی بد را دوست دارید، رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزک تهوعانگیز دوروئی و دو پهلویی را از چهره روح خود بزدایید، با آب فراوان بشوئید!!!»[1] «صداقت» غالباً به راستگویی معنا میشود، ولی واژهی «یکرنگی» بهگمان من، برابرنهادهی دقیقتری است. مُراد از یکرنگی، همسویی و موافقت ظاهر و باطن فرد است یا همان: ساده بودن.
اسلام در هر چیزی، حلال و حرام را مشخّص کرده است. در این دنیای زودگذر-درمقایسه با آخرت- محاسبهای نیست؛ امّا عمل وجود دارد و در آخرت محاسبه هست؛ امّا عملی در کار نیست! من نمیخواهم کسی را مقصّر اعلام کنم، بلکه تنها مقصودم نصیحت است؛ چرا که انسان خودش برای تصمیمگیری مختار است. قرآن کریم در این باره میفرماید: «و (به یاد یهودیان بیاور) هنگامی را که گروهی از (نیکوکاران گذشته)
با نظر کادر فنی تیم ملی نوجوانان و جوانان کشورمان، سه کاراته کار نوجوان و جوان از استان هرمزگان به نخستین مرحله اردوی آمادگی این تیمها دعوت شدند.
رییس هیات گلف کرمانشاه با اشاره به استقبال دانش آموزان و مربیان از طرح استعدادیابی مینی گلف در مدارس گفت: اکنون مینی گلف در زنگ ورزش دانش آموزان کرمانشاهی جایگاهی برای خود به دست آورده است.
رییس هیأت ورزش روستایی و بازیهای بومی محلی سیستان و بلوچستان گفت: جشنواره و جامهای ورزشی بازیهای بومی محلی ویژه نوروز با شرکت بیش از ۵۰ هزار ورزشکار استان برگزار شد.
تصور کنید یکی از یاران مؤمن و هممسیران دعوت، گرفتار گناه کبیرهای شود و شما از آن مطلع شوید. چه میکنید؟
اگر این فرد مؤمن عضو یک حرکت و جریان دیگر و متفاوت باشد چه؟ مثلا یکی از منتسبین به یک جریان فکر دینی دچار ابتلایی شد و لغزشی نسبتاً بزرگ از او سر زد؟
آیا آنقدر ایمان داریم که بتوانیم «ستّاری»اش کنیم و از گناه او دستمایهای برای تضعیف جریان رقیب فراهم نبینیم؟
هرچند در استفاده از واژگان دینی و اسامی گروهها احتیاط بسیاری دارم، و هرچند اصطلاح سلفیت را که برخی گروهها برای خویش به کار میبرند، به دلایل گوناگون اصلا قبول ندارم، که از جمله مهمترین این دلایل، میتوان به تقسیم شدن همین گروهها به احزاب و جنبشهای متعددی در زیر لوای اصطلاح سلفیت اشاره کرد. در عین حال که هر یک مدعیاند نمایندهی واقعی سلف صالح میباشند،
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev