سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

واقعیت امر این هست که دینداری و معنویت‌گرایی جامعه‌ی ما این روزها علاوه بر اینکه وضعیت مطلوبی ندارد‌‌‌‌‌، به سمت نابسامانی هم پیش می‌رود‌‌. بنا به دلایل مختلفی دین برای جوانان و اقشار تحصیلکرده‌ی امروزی چندان جذابیتی ندارد و این یک واقعیت غیرقابل انکار هست که این قشر از جامعه از هرچیزی که بوی دین می‌دهد گریزان و فراری هستند‌‌.

۱-اخلاص بر نیروی بدنی‌ات می‌افزاید و باعث رضایت پروردگارت می‌شود؛ سیمایت را زیبا و باعث تأثیر کلامت در شنوندگان می‌شود پس آن را با ریا نابود مکن. 

۲-توجه به مفاهیم آیات قرآن آن را بیشتر از تأثیر صدایت قرار ده چه بسیارند قاریانی که تأثیر قرائتشان به خاطر نشان دادن توانمندیشان ضعیف شده است زیرا چیزی را که بایست تقدیم می‌کردند به تأخیر انداخته‌اند. 

با توجه به فرا رسیدن ماه مبارک رمضان توجه به تغذیه مناسب در این ماه قابل اهمیت به نظر می‌رسد. روزه علاوه بر اینکه موجب ارتقای سلامت فردی، خانوادگی و اجتماعی می‌گردد، منافع معنوی، فیزیکی و روحی بسیار دارد. این ماه، ماه عبادت است پس بهتر است با تغذیه ماسب قدرت بدنی را برای اجرای عبادت بهتر و کاملتر بالا ببریم. علاوه بر این هر ساله پس از ماه رمضان اکثرا یا دچار افزایش وزن می‌شویم یا ضعیف شده و دچار بیماری‌های گوارشی می‌شویم. این عوارض از آنجا ناشی می‌شود که یاد نگرفته‌ایم اصولی روزه بگیریم و با پر خوری و بد خوری دچار این عوارض می‌شویم

خوش آمدی رمضان، با خوشحالی ازت استقبال می‌کنیم و با خوشبوترین سلام‌ها، به تو سلام می‌کنیم، با دلی پر شوق به استقبالت می‌آییم ای بزرگترین ماه‌ها.

جایگاهت در دلها جایگاهی بسیار بزرگ و محترم است. بعد از یک سال دوباره آمدی، در آن سال کسانی مرده‌اند و کسانی بدنیا آمده‌اند، بعضی خوشبخت شدند و بعضی به دردسر افتادند، کسانی گمراه شدند و کسانی هدایت شدند.

این طوفان و گردباد، کی فروکش می‌کند؟!

این هجوم و حمله‌های بی‌رحمانه، کی به پایان می‌رسد؟!

این سایه‌های سیاه شب ظلمت، کی طلوع‌ آزادی و رهایی را نوید می‌دهد؟!

اینک برای حمایت از مردم مظلوم فلسطین در لابه‎‌لای سنگ‌چین‌های گذرگاه آن سرزمین بدنبال راه نجات هستم... .

از کدام طرف باید رفت؟! تا با آنان هم آوا شد... .

و آن عظمت ایمانی را که در دلشان می‌جوشد و فوران می‌کند و تحمل سالهای سختی را برایشان آسان نموده نخستین گفت! زیرا ما همراهان آن‌هاییم... .

همان‌هایی که در سکوت تنهاییشان تاریکی‌ها را روشن می‌بینند... .

سایه بلندم که می‌افتد توی اتاق، سرت را به آرامی‌ می‌چرخانی سمت قاب در. چشم‌هایت را ریز می‌کنی تا بدانی کیستم! چهره‌ی پر از چین و چروکت را که می‌بینم، پیشانی تب دارم خط می‌افتد و سراپا دلتنگت می‌شوم. مرا به خاطر نمی‌آوری اما تمام تلاشت را می‌کنی که از جایت برخیزی و به احترام آمدنم اندکی بلندشوی. اما نمی‌توانی!