سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

وَ تَرَی الارْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ [حج/ ۵ [

از زمان شکل‌گیری نخستین اجتماعات بشری، انسان‌‌ها برای مرور کردن و زنده نگه داشتن خاطرات مشترک، بر اساس سنت سرشتی، به فکر اعیاد افتاده و با آن‌ها مأنوس شده‌اند. هر یک از امت‌ها، روزهایی را برای نمایش زیبایی‌‌ها و اعلان شادی و به فراموشی سپردن سختی‌های زندگی، تعیین کرده‌اند. هدف از اعیاد، گاهی صرفاً احساس و ابراز شادی و سرور عمومی و برخورداری از آزادی‌های فردی و جمعی، بوده که در جریان عادی زندگی، میسر نمی‌شده است.

نوروز اگر هم جشنی است و جنبشی است در وهلـه‌ی اول، از آن طبیعت است. این برای بهانه‌ای کفایت می‌کند که در چنین روزی، درک ناچیزت را از طبیعت با مخاطبان خویش در میان بنهی. 

چیست اینکه طبیعتش می‌نامند؟ ترکیبی بغایت متنوع از عناصر که روز و شب با آن و در آن به سر می‌بریم؛ از بدن‌های خویش تا اشیای پیرامون، درخاک و در و دشت، تا کائنات دور و ستارگان زیبایی که اثر عتیق نوری برجای مانده از اجرام متلاشی شده در آسمان ما هستند. 

نسیم فرح بخش بهاری در حال وزیدن است و طبیعت مرده در حال نوشدن و سوز و سرمای زمستان در حال رخت بربستن. بهار نیز رویدادی است همانند سایر رویدادهای طبیعی و تاریخی که برای خردمندان برخوردار از گوش شنوا و چشم بینا حاوی درس‌ها و عبرت‌های فراوانی است. چنان که خداوند در آیه‌ی ۶۵ نحل می‌فرماید: «وَاللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْیَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَسْمَعُونَ» یعنی: خدا است که از (ابر) آسمان آب را می‌باراند

وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ  (حج: ۵) 

تو زمین را خشک و خاموش می‌بینی، امّا هنگامی که (فصل بهار در می‌رسد و) بر آن آب می‌بارانیم، حرکت و جنبش بدان می‌افتد و رشد و نمو می‌کند و انواع گیاهان زیبا و شادی‌بخش را می‌رویاند

باز بنفشه رسید جانب سوسن دو تا                باز گل لعل پوش میبدراند قبا

باز رسیدند شاد زان سوی عالم چو بادمست               و خرامان و خوش سبز قبایان ما

 بلبلا، مژده بهار بیار خبر بد، به بوم باز گذار سعدی

حلول فصل بهار، نویدبخش آزادی، بشارت دهندهی تحرک و اهتزاز و رهایی از سکون و انجماد است، زیبایی‌های بهار، دل‌های مهجور و محزون را به خود مجذوب می‌کند و گرد و غبار اندوه و کولاک و بوران را از خانه‌ی دل می‌زداید و نشاط و طراوت را به مشام عاشقان بهار و طبیعت می‌رسان. 

بررسی نقاط مشترک دو کودتایی که علیه اسلام گرایان صورت گرفت

بزرگ‌ترین آرزوی کودتاگران در مصر دست یابی به آن نتیجه‌ای است که ارتش جزایر پس از کودتا علیه اسلام گرایان به آن دست یافت، که عبارت است از زنده به گور کردن دموکراسی، کشتن انسان‌های بی‌گناه و از بین بردن مراکز قدرت در دولت الجزایر؛ تا خودشان ثروت و قدرت در کشور را در قبضه بگیرند

این را بار دیگر تکرار می‌کنم فرض کن جنبش «اخوان المسلمین» هرچند برای یک ساعت تصمیم بگیرد به متنظور دفاع از خود، به خشونت متوسل شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟ و چه هرج و مرجی در سراسر کشور روی خواهد داد؟ 

تصور کن ناگهان و یک دفعه صد‌ها هزار نفر به خیابان‌های مصر بریزند و برق مصر را قطع نمایند، تمام راه آهن‌ها و سایر راه‌های مواصلاتی کشور را مسدود نمایند، لوله‌های توزیع آب و گاز را مسدو نمایند، و سپس آن شاه لوله «سومید» را نیز ببندند، تصور کن چگونه کشور دچار بحران و حتی فروپاشی می‌شود و چگونه منافع بزرگان – کودتا نیز – به خطر می‌افتد. 

چه بسا چیزی را دوست نمی‌دارید ولی آن چیز برای شما نیک باشد (بخشی از آیه‌ی ۲۱ سوره‌ی بقره]. 

جا دارد با الهام گرفتن از آیه‌ی فوق پیرامون نعمت‌هایی که خداوند عزوجل در طی چند ماه اخیر و در قالب و شکل محنت‌ها و مصیبت‌هایی دشوار، بر مشلمانان مصر و ما ارزانی فرمود، بحث کنیم. 

آری درست است که بعد از کودتای نظامی و خونین در مصر، همه ما مسلمانان و دلسوزان بسیار دردمند و ناراحت شدیم،

الحمدلله وکفی وسلام علی عباده الذین اصطفی 

دشمنان خدای ذوالجلال برای خشکاندن ریشه اسلام و به زانو در آوردن مسلمین همواره کمر همت بسته‌اند. آنان نبرد سختی را با اسلام و امت اسلامی آغاز نموده‌اند تا سند زوال آن‌ها را امضا نمایند و در ضربه زدن به اسلام شرق و غرب یکسان عمل نموده‌اند. در دهه‌ی ۱۹۸۰اتحاد جماهیر شوروی سابق به کشور مسلمـان افغانستان لشکرکشی نمود و آنرا به اشغال خود درآورد. در جریان تجاوز روس‌ها به افغانستان تلفات مالی و جانی فراوانی به مسلمانان افغان وارد آمد

گفت درختی به باد: «چند وزی؟» باد گفت:

«باد بهاری کُند گر چه تو پژمرده‌ای»[غزلیات شمس]

خانه‌تکانی را از دل آغاز کنیم. فصل، فصل خانه‌تکانی و نوشدن و نو کردن است. در این موسم تازه‌شدن و فصل رویش، ایمان و بینش و پویش دینی ما بیش از هرچیز دیگر، نیازمند تازگی و طراوت است.

رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرموده است