پس از اظهارات پراکندهای که توسط برخی اشخاص – که بعضا سابقه عضویت در مراتب عالی جماعت اخوانالمسلمین داشتهاند – مکتب ارشاد عام با صدور بیانیهای، تبیین مواضع جماعت را منحصرا برعهده مرشدعام، معاونان سهگانه وی و سخنگوی رسمی جماعت دانست و به این ترتیب هر رأی دیگری، دیدگاه شخصی افراد تلقی خواهد شد.
در زیر چند پیشنهاد کاربردی برای افزایش ظرفیت پذیرش انتقاد به شما ارائه میدهیم:
دربارهی اخلاقی بودن و اخلاقی نبودنِ امر سیاسی
طرح مسأله
درآمیخته شدن صورتی ایدئولوژیک از امر دینی با شیوهای نسنجیده از امر کشور داری، برای برخی کشورها منشأ مشکلات و مناقشاتی شده است و مسائل و پرسشهای زیادی به میان آورده است. هر خبط و خطایی به نام دین، دام تقدس میگسترد، نقدها را فرو میخورد و راه بحث و گفتگو را میبندد. فهمیدنی است که در این بحبوحه، گاهی چشمهای نگران، به مبادی اخلاقی سیاست ورزی معطوف میشود که جهانشمولتر از این یا آن گفتمان مذهبی است. اخلاق، حوزهای فرامذهبی است.
نویسنده:
«فضایل عبارتنداز گرایشهایی که نه فقط ناظرند به اشکال خاصی از عمل، بلکه ناظر به اشکال خاصی از احساس نیز هستند. » (السدر مک اینتایر)
یکی از مهمترین اختلافات و تمایزات میان معتزلیان و اشعریان مسئله تفسیر و تبیین کیفیت کلام خداوند و ماهیت قرآن کریم از نقطه نظر طبیعت وجودی آن بوده است. البته اصل اختلاف به دورانی کهنتر در تاریخ علم کلام با می گردد و نخستین بحثها در این زمینه به جهمیان و گروههای وابسته به آنان در سده دوم مربوط است. خود این بحث با این وجود تابعی از بحث مهمتر صفات و نسبت صفات با ذات از نقطه نظر وجود شناختی است که سابقه کهنتری در کلام اسلامی دارد و ریشه های آن در کلام مسیحی هم قابل پی گیری است (برای این بحثها، در زبان فارسی کتاب فلسفه علم کلام، تألیف ولفسون و ترجمه احمد آرام از تحقیقات قابل اشاره است).
1- پدیده روشنفکری متعلق به دوران گذار است و روشنفکران میکوشند با مفهومسازی و نظریهپردازی و عطف نظر به فرآوردههای فکری و فرهنگی جهان قدیم و جهان جدید، عبور از سنت به مدرنیته یا گذر از عصر مدرن به پسامدرن را در جوامع گوناگون تبیین کنند. روشنفکران ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و طی بیش از صد و پنجاه سال مواجهه با مغرب زمین و دستاوردهای علمی، فلسفی، سیاسی و هنری دوران مدرن، به قدر طاقت خویش به بحث از نسبت میان ایران معاصر و جهان جدید پرداختهاند.
برگرفته از کتاب تربیت آسیبزا/دکترعبدالعظیم کریمی
به نام آنکه جان را نور دین داد
خرد را در خدادانی یقین داد
واژه تربیت را باید از فطرت انسان که آفرینش خداوند متعال است آغاز کرد و آنچه به عنوان عامل یا روش تربیت جسم و روح انسان را متأثّر میسازد، هنگامی میتواند موجب رشد و تعالی شود که با این زمینههای فطری تناسب و تطابق داشته باشد.
یکی از کار کردهای اصلی روانشناسی و علوم تربیتی در زمان حاضر نیز این است که به والدین معلمان و مربیان مشتاق و تشنهی راه سعادت فرزندان خود هشدار دهد تا مراقب باشند چگونه با فرزندان رفتار نکنند و چگونه آنان را تعلیم ندهند و تربیت نکنند.
منبع: سایت خوشکانی اسلامی
سخنی با زنان متأسفانه زنان جامعهی ما باورهای غلطی دارند که میتوان گفت همین باورها عامل اصلی ناامیدی، بدبینی و اضطراب زنان شده است. زن آرزو دارد مرد همواره در کنار خانواده باشد و زن را از همهی اطرافیان محبوبتر بداند، چنین زنی نمیخواهد محبت همسرش با کسی تقسیم شود.
پس از چندین دهه حاکمیت نظامهای تکحزبی عرفی، نظامی و سلطنتی غیرمشروطه و مطلقالعنان بر کشورهای اسلامی در قرن اخیر (که بسیاری از اسلامگرایان سهواً یا عمداً آنان را سکولار توصیف میکنند، زیرا که آنان با سکولار دانستن خود مدعی عقلانیت، آزادیخواهی، احترام به حقوق بشر، مدرنیت و همگامی با جهان روز میشوند در حالی که هیچ پایبندی و نسبتی با آرمانهای سکولاریسم ندارند، بلکه تمام تلاش و دستآوردهایشان در جهت انکار امکان سازگاری دین با دنیای جدید، ترویج بی بندو باری اخلاقی، گسترش فساد اداری و اقتصادی و سیاسی و استبداد رأی و پاسخگو نبودن به ملت بوده است.) و عدم موفقیت آنان در تحقق توسعه، تأمین رفاه و امنیت و دموکراسی، با توجه به دلایل زیر به نظر میرسد دورهی استبداد خشن در حال زوال و عصر و فضای نوینی در راه راست:
خبر سرنگونی حکام تونس و مصر چنان حیرتآور بود که خاورمیانه را به کانون توجه جهان تبدیل کرد. جنبش اعتراضی مردم در تونس و مصری و شمال آفریقا به حدی فراگیرشده است که اکنون برای دولتها راهی جز تأکید و همگامی باقی نگذاشته است. حتی دولتهای غربی که برای چند دهه بهصورت مطلق از حکام مصر و تونس و سایر حکومتهای همسو با آندو حمایت میکردند.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb