مقاله پیشرو با رویکردی انتقادی به واکاوی بنبست سیاسی تونس در آغاز سال ۲۰۲۵ میپردازد و استدلال میکند که پروژهی شخصی قیس سعید، علیرغم شعارهای پرطمطراق تحت عنوان «انقلابهای سهگانه» (اجتماعی، تقنینی و فرهنگی)، به دلیل حذف نهادهای واسط و تمرکز مطلق قدرت، از فاز «اصلاح» به فاز «انسداد» رسیده است. نویسنده با اشاره به فروپاشی خدمات عمومی و تبدیل دولت به دستگاه توزیع فقر، تأکید میکند که توسل به گفتمان اخلاقی برای توجیه ناکامیهای اقتصادی و استفاده ابزاری از قوه قضائیه برای سرکوب منتقدان، نه تنها سیاست را از میان نبرده، بلکه منجر به شکلگیری جبههای وسیع و متکثر از مخالفان (از چپگراها تا اسلامگراها) شده است که اکنون حول بازگشت به ارزشهای دموکراتیک و پایان دادن به دوران پس از کودتا همپیمان شدهاند.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل