این یادداشت با رویکردی آسیبشناسانه، «امید اجتماعی» را نه یک پدیده انتزاعی، بلکه محصول ساختاریِ حکمرانی کارآمد میداند و هشدار میدهد که ایران به دلیل گسست میان وعدههای توسعهای (نظیر افق ۱۴۰۴) با واقعیتهای معیشتی و فرهنگی، وارد وضعیت «پیشابحران شتابدار» شده است؛ وضعیتی که در آن دولت با تبدیل شدن به طرف منازعه در سبک زندگی مردم، مشروعیت عملکردی خود را فرسوده کرده و تنها راه خروج از این انسداد، نه وعدههای جدید، بلکه ارسال سیگنالهای فوری، صادقانه و اقدامات شوکآور مثبت برای ترمیم روان جمعی و بازگرداندن اعتماد به بدنه جامعه است.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل