إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • علم اخلاق و عرفان از مهم‌ترین شاخه‌های معارف اسلامی‌اند که هر دو به رشد و کمال انسان می‌پردازند، اما از دو منظر هنجاری و شهودی به مسئله انسان و سعادت او نزدیک می‌شوند. اخلاق عمدتاً بر تنظیم رفتار و تهذیب صفات نفسانی تمرکز دارد، در حالی که عرفان – به‌ویژه در دو شاخه نظری و عملی – بر شناخت باطنی حقیقت هستی و تحقق قرب الهی تکیه می‌کند. پرسش اصلی این پژوهش آن است که: نسبت علم اخلاق با عرفان نظری و عرفان عملی در منظومه معرفتی اسلامی چیست؟

    نویسنده:
    آفاق احمدنژاد