رمضان

رمضان، ماه، سال و عمر

ماه و مدیریت خویشتن

ترکیبات بدنی و ساختار اندامی انسان از آغاز آفرینش تا کنون یک گونه است. او در طی نسل‌های زمانی و مرزهای جغرافیایی گوناگون از یک ترکیب بیولوژیک شگفت‌انگیز بهره می‌برد که میان همه‌ی بشریت مشترک است؛ میان مستمند و ثروتمند، شمالی و جنوبی، و ... .

تصور می‌شد این اشتراک بیولوژیک دقیق که در طی نسل‌ها استمرار داشته و قانون قاطع آن، ساختار انسان را مدیریت می‌کند،

رمضان به من آموخت

از ماه‌ها پیش به یاد رمضان بودیم، روزها و دقایق را برای قدومش می‌شمردیم و روزانه آمدنش را منتظر بودیم تا سفری تازه آغاز کنیم؛ سفری با ماه رمضان. 

اکنون رمضانِ خیر و نور، رمضان عطر و طهارت، و رمضان نماز و ذکر فرا رسید. رمضان می‌آید تا مناره‌ها گواراترین آوازها را سر ‌دهند و بلبلان و امامان تراویح زیباترین آهنگ‌ها را بخوانند. اگر در دیگر ماه‌ها برای زیستن، زندگی می‌کنیم، در رمضان به زیستن و پویایی می‌رسیم. اگر در سایر ماه‌ها در خدمت بدن هستیم، این ماه در خدمت روان هستیم. 

روزه‌ی زبان

نویسنده: 
ندا ابو احمد

این روزه با کنترل زبان در برابر سخنان بیهوده و غوطه‌وری در امور باطل، جدال، خصومت، دروغ، سخن‌چینی، دشنام، ستم، نفرین، تمسخر و تحقیر تحقق می‌یابد. گرچه باید همیشه زبان را کنترل کرد، اما هنگام روزه بر بازداشتن آن تأکید بیش‌تری شده است. در روایات فراوانی این امر از رسول الله ـ صلی الله علیه و سلم ـ به یادگار مانده است. بخاری و مسلم از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت کرده‌اند

رمضان؛ دوره‌ای کارآموزی برای تغییر رفتار

 خداوند روزه‌ی رمضان را بر بندگان مؤمنش مقرر داشت تا علاوه بر روزه، شب‌زنده‌داری، صدقه و دعا، به منافع جسمی و بهره‌های روحی بسیاری نیز برسند، همانند تغییر در اخلاق و رفتار در رمضان و پس از آن. در این باره بیش‌تر بیندیشیم.

اگر در حکمت‌های روزه بیندیشیم، می‌بینیم که خداوند آن را برای رسیدن به منازل تقوا مشروع نموده است. امور عقیدتی، عبادی، اخلاقی و رفتاری از جمله مقامات تقواست.

رمضان؛ ماه قرآن و اطعام

رسول الله ـ صلی الله علیه و سلم ـ بهترین و سخاوتمندترین مردم بود، بویژه در رمضان که این امر درخشان‌تر می‌شد. در حدیثی صحیح از ابن عباس ـ رضی الله عنهما ـ روایت شده که: «كان رسول الله  ـ صلى الله عليه و سلم ـ أجود الناس، وكان أجود مايكون في رمضان حين يلقاه جبريل فيدارسه القرآن، فلرسول الله ـ صلى الله عليه و سلم ـ حين يلقاه جبريل أجود بالخير من الريح المرسلة».

رمضان؛ گامی به سوی تغییر

از فضل و رحمت خداست که برای امت محمد ـ صلی الله علیه و سلم ـ مناسبت‌های کسب خیر و نیکی قرار داده است، تا در آن، روان‌ها برای انجام امور شایسته آماده ‌شوند و دل‌ها به امید رسیدن به بخشایش و خشنودی خدا به سوی او روی ‌آورند. یکی از بزرگ‌ترین مناسبت‌ها، ماه مبارک رمضان است که بر ما روزه‌داری واجب شده تا از درون خویشتن را متحول کرده و از تمایلات و شهوات رهایی یابیم و از عادات ناپسند روزه‌مره دست بکشیم.

روزه‌ی دل

نویسنده: 
ندا ابو احمد

روزه‌ی دل از والاترین انواع روزه‌ها است. غزالی ـ رحمه الله ـ در کتاب «احیای علوم دین» آن را روزه‌ی خصوص الخصوص نامیده است. منظور، بازداشتن دل است از دغدغه‌های بی‌ارزش و افکار دنیوی و جلوگیری کامل آن از غیر خدا. به عبارتی، یعنی روی آوردن کامل به خداوند ـ عزوجل ـ و روی‌گردانی از غیر خداوند سبحان. 
قلب خاستگاه خوشبختی و بدبختی، ایمان و کفر، و یقین و شک است.

روزه‌ی شرمگاه

نویسنده: 
ندا ابو احمد

روزه‌ی شرمگاه یعنی دوری از زنا، هم‌جنس‌گرایی یا خودارضایی. هر کس به این گناهان آلوده شود، طبق تعریف قرآن کریم، تجاوزگر است: «وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ. إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَامَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ. فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ» (مؤمنون/5-7). (و کسانی که نگه‌دارندگان شرمگاه‌های خود هستند. مگر بر همسران‌شان یا آن‌که دستان‌شان مالک شده است، در این صورت سرزنش‌شده نیستند. هر کس آن سوی این را بطلبد، پس آنان همان تجاوزگران‌اند).

شب زنده‌داری اعضا و هواداران جماعت در ماه مبارک رمضان در سراوان

یاران جماعت در مسجد قدیم دارالتحفیظ سراوان نهمین شب رمضان را احیا کردند.

روزه‌ی چشم

نویسنده: 
ندا ابو احمد

روزه‌ی چشم یعنی بازداشتن آن از آن‌چه خدا حرام کرده است: «قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ. وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ» (نور/30-31). (به مردان مؤمن بگو از نگاه‌های خویش بکاهند و شرمگاه‌های‌شان را نگه دارند. آن، برای‌شان پیراسته‌تر است. به یقین خدا به آن‌چه می‌سازند، بسی آگاه است). 

همزمانی محتوا