فرهنگی

رمضان سبز

نویسنده: 
فرخنده سهرابی

همانگونه که ماه مبارک رمضان می‌تواند پهنه‌ای برای ایجاد تغییر و فرصتی برای نهادینه کردن عادت‌های درست در زمینه روح و روان آدمی باشد. به همین ترتیب می‌تواند نقطه آغاز تغییراتی در رفتار ما با محیط زیستمان هم باشد.

شروعی برای پاسداشت زمین به عنوان مهمترین نعمت خداوند در زندگی ما؛ و این پاسداشت تنها با استفاده درست میسر خواهد شد. با پرورش هوش زیست محیطی در خود و حساس شدن نسبت به هر آنچه که آسیبی و تخریبی بر زمین این شاهکار خداوند وارد می‌آورد.

رفتارِ انتخاباتی، آیینه‌‌ی‌‌‌ شخصیت ما

نویسنده: 
حیدر غلامی‌‌

بدیهی است افراد جهت انتخابِ نامزدهای مورد نظر خود، باید شناخت کافی از کاندیداها داشته باشند. با توجه به بزرگ شدن شهرها و عدم شناخت افراد از همدیگر، لازم است کاندیداها با توجه به سابقه‌ی‌ خود و ارائه‌ی طرح و برنامه‌هایشان خود را آن‌چنان‌ که هستند، به جامعه بنمایانند. به عبارت دیگر با عرضه‌ی  فکر و برنامه‌های‌ خود، برای مردم این حق را قائل باشند که آگاهانه و آزادانه نامزدهایشان را انتخاب نمایند. رفتار تبلیغاتی ما در ایّام‌ انتخابات، تا اندازهی زیادی آیینه‌ی شخصیت ما می‌‌باشد. رفتاری که متأسّفانه‌ به زر و زور و تزویر آلوده شده است و می‌‌تواند خسارت‌ها و زیان‌های بزرگی برای جامعه در پی داشته باشد.

انتخابات در راه است، لطفاً شهر و آب و آدمیّت‌ را گِل نکنیم!

جامعه باوجود مسائل و مشکلات موجود، رکود و بسیاری از مسائل که در جای خود نیاز است تدابیری قاطع برایش اندیشیده شود، اما در حال آماده‌سازی خود برای ورود به ‌روزهای پرشور و پرتلاطم تبلیغات انتخاباتی است و این امر با توجه به هم‌زمانی دو انتخابات ریاست جمهوری‌ و پنجمین دوره شوراهای شهر و روستا، اهمّیّت‌ این رویداد را مضاعف کرده است؛ چه این‌که‌ در انتخابات شوراها و باوجود رقابت بسیاری از کاندیدها که معمولاً هرکدام خاستگاه طبقاتی، طایفه‌ای، عشیره‌ای و یا حزبی و صنفی دارند، مردم بیش از سایر انتخابات درگیر فرایند تبلیغات انتخابات خواهند بود.

تغییر فرهنگ از درون فرد آغاز می‌شود

نویسنده: 
پریسا جواهری

تغییر فرهنگ را باید از درون خود فرد آغاز نمود؛ یعنی فرهنگ چیزی جز باورها و اعتقادات، عواطف، احساسات و هیجانات و اراده‌ی انسان و نیز کردار و گفتار وی نیست. برای تغییر اجتماعی باید این پنج ساحت را اصلاح نمود؛ به‌گونه‌ای که کاملاً بر هم منطبق باشند.

از فرهنگ تعاریف متفاوتی ارائه شده است. مصطفی ملکیان فیلسوف ایرانی می‌گوید: «بزرگ‌ترین مشکل یک جامعه فرهنگ آن جامعه است. فرهنگ سه معنای عمده دارد: گاهی فرهنگ در برابر «طبیعت» به کار می‌رود؛

زبان مادری و همبستگی ملی

نویسنده: 
صابر نیک سیرت

زبان مادری، نخستین زبانی است که کودک با آن سخن گفتن را می‌آموزد. دانشمندان حوزه‌ی زبان‌شناسی آن‌ را «زبان اول» می‌نامند. در طرحى كه سازمان یونسكو به تمامى كشورهاى عضو ابلاغ كرده، از جمله به این نكته اشاره شده كه تنوع زبان‌ها و فرهنگ‌هاى مختلف بیانگر ارزش جهانى آن‌ها براى تقویت حس وحدت و انسجام جوامع بشرى است.

یکی از مسائل مهم و فرهنگی و اجتماعی در میان ملت‌هایی که از اقوام و طوایف گوناگون تشکیل شده اند، مسأله زبان مادری

زبان مادری و روز جهانی آن

نویسنده: 
حیدر غلامی

در ۲۱ فوریه‌ی سال ۱۹۵۲ میلادی، تعداد زیادی از دانشجویان بنگالی‌زبان، در اعتراض به تحمیل زبان اردو به‌عنوان زبان رسمی ‌و با هدف به رسمیت شناساندن زبان مادریِ مردم سرزمین‌شان (زبان «بنگلا»‌یا «بنگالی») در محوطه‌ی دانشگاه داکا تظاهرات کردند؛ که توسّط‌ ماموران به رگبار بسته شدند. تداوم مبارزات مردم و فعّالان‌ سیاسی و فرهنگی بنگالی‌زبان باعث شد که در سال ۱۹۷۱ میلادی، بنگلادش از پاکستان جدا شده و استقلال بگیرد. پس از آن در ۲۱ فوریه‌ی هر سال، مراسم

از گابازله تا شختان

انسان این موجود دوپا، خلقتی در آفرینش خداوندی است که به زعم کلام وحی، برآیندی است از دو سر یک طیف، که اولی تا «اعلی علیین» و دیگری تا «اسفل السافلین» یا بالعکس، امتداد افول تا رشد دارد!

در ابتدای خلقت، این موجود دوپا، شاه جنّیان‌، قربانی یک نافرمانی می‌شود و همان نیز به تقاص‌‌ آن هزینه‌ی تحمیلی، در امتداد طیف زندگی آن موجود دوپا کمین کرده و هرازگاهی در چشم‌برهم‌زدنی «اشرف مخلوقات» را به موقعیّت‌ «اضلّ‌ موجودات» سوق می‌دهد و کُرسی انسانیّت‌ را با قبای توحّش‌ می‌پوشاند!

یاد باد آن روزگاران!

نویسنده: 
وفا حسن‌پور

اشاره: اوایل مهر با آغاز به کار مدارس، هر یک از کسانی که روزگاری در شرایط بسیار دشوار تحصیل کرده‌اند خاطرات آن دوران را در ذهن خود مرور می‌کنند و در مقایسه‌ی شرایط گذشته با وضعیت حاضر، بیش از پیش به تفاوت شگرف آن می‌اندیشند. نوستالوژی زیر گوشه‌ای از واقعیت‌های ٣٠ سال پیش روستاهای اطراف رضوانشهر را بازگو می‌کند اگر چه ممکن است هنوز شرایط مشابه آن در پاره‌ای از نقاط این مرز و بوم وجود داشته باشد یا برخی از خوانندگان واقعیت‌های تلخ‌تر از آن را تجربه کرده باشند اما به مناسبت بازگشایی مدارس مرور آن خالی از لطف نیست.

صلح، عجین‌شده با مهرِ سحرگاهان پاییز است

نویسنده: 
امیر ارسلان خضری

اگر صلح را تنها نبودِ جنگ بدانیم، در روزگار آتش‌بس‌های ناپایدار، سرودن از صلح، آب در هاون کوبیدنی بیش نمی‌نماید. اما صلح در جهان امروزی ما چیزی فراتر از جنگ بین ملت‌هاست. به گفته باروخ اسپینوزا «صلح به معنی نبود جنگ نیست بلکه فضیلتی است که از نیروی جان، مایه می‌گیرد و همان‌طور که آزادی به چم زندانی نبودن نیست صلح هم به چم نبود جنگ نیست.»(صلح جاویدان و حکومت قانون)

کریشنامورتی صلح را وضعیتی می‌داند که در آن تمام مناقشات و مسائل حل شده‌اند و هر نوع واکنش به جنگ را زمینه‌ای برای مناقشات بعدی می‌داند. در تفکر کریشنامورتی ما بخشی از دنیا هستیم و برخورد با مسئله به‌عنوان مشکلی در بیرون از وجود ما اشتباه است.

مسأله‌ی انتخاب، برای کنکوری‌ها

آنچه که پیداست «انتخاب» بخش لاینفک زندگی‌ ما انسان‌هاست و از یک نگاه، فلسفه‌ی زندگی را می‌توان مسأله‌ی انتخاب‌ دانست؛ کیفیت زندگی‌ ما مستقیماً تحت تأثیر انتخاب‌های زمان گذشته، حال و آینده است. همه‌ی ما روزانه با انواع و اقسام «انتخاب» مواجه هستیم. اینکه چه ساعتی از خواب برخیزیم، صبح‌مان را چگونه آغاز کنیم، اوقات روزانه‌مان را چگونه تقسیم کنیم و به چه کارهایی اختصاص دهیم، اولویت‌های کاری‌مان به چه ترتیبی باشد، چه نوع لباسی بپوشیم و غیره، نمونه‌هایی از مواجهه ما با مسأله انتخاب هستند. هر انتخاب پیامدهایی در زندگی ما دارد که دیر یا زود آشکار می‌شود.

همزمانی محتوا