دین و دعوت

آیا الله متعال عبادت ظالمان را می‌‌پذیرد؟!

نویسنده: 
شيخ عصام تلّيمة
ترجمه: 
فهیم عمر

این سؤالیست‌ که در دنیای واقع مردم با آن مواجه‌اند و آن‌را مطرح می‌‌کنند؛ ظالم و مظلوم در مورد آن می‌پرسند ظالم با دوستان و نزدیکانش میان خود هنگام افطار این دعا را می‌خوانند: «اللهم لك صمت، وعلى رزقك أفطرت، ذهب الظمأ، وابتلت العروق، وثبت الأجر إن شاء الله» پس آیا این ظالم مطمئن است که اجر و پاداشی برایش داده خواهد شد و این‌که‌ او این عمل را برای خدا انجام داده است آیا این عملش مورد پذیرش الله متعال قرار خواهد گرفت؟

در حالیکه او ظالم و مستبد است، بر مردم ظلم روا می‌دارد، زندان‌ها را مملو از انسان‌های بیگناه نموده است، خون مردم را بی‌باکانه می‌ریزد، پس آیا او مطمئن است که این روزه و گرسنگی کشیدن در روز کفایت خواهد کرد که به رضای الهی و قبولیت دعا امید داشته و دست به درگاه خداوند بالا نماید؟

اعراب و بناء در دین و زندگی

نویسنده: 
احمد عباسی

چنانچه برای ارباب فن‌ معلوم و مشخّص‌ است، یکی از مباحث صرف و نحوی بحثی است تحت عنوان «الإعراب و البناء» که در آن اقسام کلمه از لحاظ معرب‌ و مبنی بودن بررسی می‌گردد؛ یعنی روشن می‌شود که کدام یک از اقسام سه گانه کلمه (اسم و فعل و حرف) با تغییر عوامل تغییر یافته و اعراب گوناگون می‌گیرند و کدام یک نیز بر یک حالت ثابت ماندگار و تحت هیچ شرایطی حرکت حرف اخیرشان تغییر نمی یابد.

اگر این موضوع را به امور روزمرّه‌ زندگی تسری‌، دهیم قضیه از این قرار می‌شود که:

خداوند علیم حکیم برای اینکه انسان از عهده انجام مسؤرلیت‌ بندگی و خلافت الهی بر روی کره خاکی برآید، وی را طوری آفریده که دارای مجموعه‌ای خصلتها و استعدادهای نیک و بد بالقوه است، که امکان به فعلیت‌ درآمدنشان برایش میسّر‌ است.

چگونه به خدا نزدیک شویم؟

نویسنده: 
ضحى إسماعيل

برای پاسخ به این پرسش انسان مؤمن باید هدف زندگی خود را نزدیکی‌ به خدا قرار دهد؛ طبیعی است که مؤمن به پاداش اخروی می‌اندیشد؛ برای آسانی کار چند پیشنهاد تقدیم می‌کنم امید است برای نزدیکی به خدا و دستیابی به رضای او مفید باشد:

• برای نزدیکی به خدا باید به همه‌ی موجودات نزدیک شوی و با آنها انس برقرار کنی و در مسیر زندگی همواره تخم محبّت‌ و صلاح بکاری.

• نیکی‌ها را مهم بشمار نه به خاطر نفس عمل بلکه به خاطر آن‌که‌ انجام کار نیک و مقایسه‌ی آن با گناه و معصیت باعث می‌شود به صورت خودکار کار نیک را دوچندان کنی و امید اجر و پاداش تو را به خدا نزدیک می‌کند.

برادری در اسلام - بخش سوّم و پایانی

در قرن اخیر دشمنان اسلام توانستند به هدف شوم و دیرینه‌ی خود برسند و جهان اسلام را به ملت‌های در جنگ و جدال با هم و کشورهای متعدد و در حال خصومت با یکدیگر تغییر دهند که امواج هواهای نفسانی آنان را به هرسو می‌افکند و دیو حرص و طمع آنان را به سوی خود می‌کشد و تعالیم مختلف آنان را از هم دور می‌سازد و به دنبال شهوت‌ها و خوشگذرانی‌ها کشیده می‌شود و در دریای تحلیل‌رفتن دست و پا می‌زنند و در این دنیا بدون هدف و مرامی حرکت می‌کنند و بر این زمین بدون تلاش برای به دست‌آوردن عظمتی با شکوه و به دست‌آوردن وحدت کامل اسلامی زندگی می‌کنند...

نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث پنجم: توبه

ذات حق همه بندگان را از جمله مؤمنان و کافران و آنان که مرتکب گناهان کبیره یا کفرآمیز شده‌اند مورد خطاب قرار می‌دهد که از رحمت خدا ناامید نشوند:

﴿قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ٥٣﴾ [الزمر: ٥٣]

«(ای رسول رحمت) بدان بندگانم که (به عصیان) اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت (نامنتهای) خدا ناامید مباشید، البته خدا همه گناهان را (چون توبه کنید) خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است»

دروازه توبه باز است و پروردگار بخشنده و مهربان است. از علی -رضی‌الله عنه- درباره‌ی این آیه نقل شده که: این آیه از لحاظ معنی وسیع‌ترین آیه‌ی قرآن است. 

اسلام و مکارم اخلاق

در مقاله‌ی پیشین یادآوری کرده بودم که اسلام دین رواداری و تغییر و تحوّل‌ است؛ در این مقاله‌ که در تاریخ ٢٠١٧/٩/٢٢ در نشریه‌ی اتّحاد‌ سوسیالیستی چاپ شده است، تلاش کرده‌ام تا مظاهر رواداری و تحول در اصول و فروع دین اسلام را توضیح دهم. اکنون هم می‌خواهم به یک بخش اساسی از محتوای دعوت اسلامی بپردازم؛ موضوع روابط و معاملات و کردار و رفتارهایی که باید در میان افراد مذاهب و مشارب گوناگون و جامعه حاکم باشد.

برادری در اسلام - بخش دوّم

وسایل ریشه‌دار کردن روحیّه‌ برادری:

دین اسلام چنان تعلیم عملی و وسایل مثبت برای محکم‌کردن پیوندهای دوستی و ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری پایه‌گذاری کرده است که اگر کسانی که در راه خدا عقد اخوّت بسته‌اند آن را نصب‌العین خود قرار دهند و برحسب مقتضیات آن عمل کنند، روز به روز برادری آنان محکم‌تر می‌گردد.

برادر ایمانی! در زیر روشن‌ترین وسایل در ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری ذکر می‌گردد:

أ- اگر کسی برادر خود را دوست بدارد باید او را از این محبت خود نسبت به او آگاه سازد و این به دلیل آنچه «ابوداود و ترمذی» از حضرت پیامبر صلّی‌الله علیه و سلّم– روایت کرده‌اند می‌باشد: «إِذَا أَحَبَّ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَلْيُخْبِرْهُ أَنَّهُ يُحِبُّهُ» «آنگاه که کسی برادر خود را دوست بدارد باید به او خبر دهد که او را دوست می‌دارد»

نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث چهارم: توکل

توکل، اعتماد صادقانه قلب به خدای متعال است، اعتماد بر این‌که خداوند می‌تواند در همه‌ی مسائل دنیا و آخرت برای ما مصلحت را جلب و ضرر و زیان را دفع نماید: توکل واگذاری همه‌ی امور به خدا و ایمان به این حقیقت است که غیر از خدا هیچ کسی نمی‌تواند چیزی ببخشد یا آن را از کسی منع کند، ضرری برساند یا منفعتی شامل کسی بگرداند[١٣١]خداوند فرموده است:

﴿وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا ٢ وَيَرۡزُقۡهُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَحۡتَسِبُۚ وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَٰلِغُ أَمۡرِهِۦۚ قَدۡ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَيۡءٖ قَدۡرٗا ٣﴾ [الطلاق: ٢-٣]

«و هرکس خداترس و پرهیزکار شود خدا راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. و از جایی که گمان نبرد به او روزی عطا کند و هرکس بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد کرد»

برادری در اسلام - بخش اوّل

مقدمه

ستایش خدا را سزا است که پروردگار جهانیان است و درود و سلام فراوان بر سرور ما محمد و همه آل بیت و یاران وی و همچنین درود و سلام بر مبلّغان‌ رسالت پیامبر و بر راهروان راهشان تا روز بازپسین.

برخی از دوستان دلسوز مرا تشویق نمودند که برای مبلغان مسلمان به طور اخصّ‌ و برای نسل جوان به طور اعمّ‌ بحثی مشروح و پربار پیرامون برادری در راه خدا بنویسم و در آن به مهمترین فضایل و حقوق این برادری و روشن‌ترین راه‌های رسیدن بدان و دست‌آوردهای آن اشاره نمایم و نمونه‌های تاریخی و جاودان این برادری را که از پدران راستگو و مبلغان حق و حقیقت و رهبران خیر در سراسر تاریخ روایت شده در معرض دید قرار دهم.

نقش عبادت‌های قلبی در تربیت / بحث سوم: نیّت

مردم براساس نوع زندگی به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته اول کسانی هستند که تمام نگرانی آن‌ها، کسب دنیا و زینت‌های آن از جمله زنان، فرزندان، ثروت هنگفت و انباشتن طلا و نقره است. تلاش این دسته از چارچوب دنیا خارج نیست، نه خدا را می‌شناسند و نه برتری و فضلیت او بر خود را، به انجام فرامین خدا پایبند نیستند، عبادت را برایش خالص نمی‌گرداند، شکرگذاری نمی‌کنند و در نتیجه عنایتی به خدا ندارند. خداوند براساس اراده و خواست خود به این افراد، کم و بیشی از بهره دنیا می‌بخشد، اما هر بخشش او به آن‌ها، فرو بردن تدریجی آنان در هلاکت است

همزمانی محتوا