دین و دعوت

عنوان تاریخ
امانتداری در اسلام (گردآوری: یونس سلیمان‌زاده) 1395/10/17
دعوت و پیوند آن با عقیده (محمود کریمی) 1395/10/15
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت – ۱۰ (دکتر راغب السرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/10/11
هجرت نبوی و نقش جوانان (اسلام ویب) (ترجمه: حمید محمودپور - مهاباد) 1395/10/07
حجاب، محدودیّت‌ یا مصونیت؟‌ (گردآوری: یونس سلیمان‌زاده) 1395/10/05
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت - ۹ (دکتر راغب السرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/10/03
تسامح و مدارا در اسلام (ابراهیم العاتی، سرپرست مطالعات عالی دانشگاه اسلامی - لندن) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/10/01
چرا خشونت‌پرهیزی؟ (نگاهی درون‌دینی) (صدیق قطبی) 1395/09/27
«لا اله الا الله» باور ایمان‌داران و ذکر مقرّبان (محمود کریمی) 1395/09/25
نمونه‌هایی از مهربانی رسول خدا -صلّی الله علیه وسلّم- با غیر مسلمانان (دکتر محمد بن عدنان السمان) (ترجمه: وفا حسن‌پور) 1395/09/22
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت - ٨ (دکتر راغب السرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/09/21
پیامدهای منع چند‌همسری و شبهات آن (گردآوری: احمد تیموری بازگری) 1395/09/19
پیامبر اسلام، پیام‌آور صلح و دوستی (سیف الله رحیمی) 1395/09/16
چه کسی محمّد -صلّی الله علیه وسلّم- را نمی‌شناسد؟ (حميدان بن عجيل الجهني) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/09/14
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-٧ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/09/07
بخشش و وصیت .. دو ضلع مکمل ارث (دکتر عبدالظاهر سلطانی) 1395/09/01
درس‌‌های از دعوت ملکه‌ی سبأ به‌وسیله‌ی سیدنا سلیمان -علیه السّلام- (عبد العزیز كحیل) (ترجمه: عبدالخالق احسان- افغانستان) 1395/08/20
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-٦ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/08/15
قرآن و تعلیم «مسؤولانه زیستن» (صدیق قطبی) 1395/08/09
ماهیت انسان [انسانیت] (دكتر سلمان بن فهد العودة) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/08/05
نابرده رنج، گنج میسّر نمی‌شود(اندر فضیلت نماز شب) (دکترعمرو خالد) (ترجمه: محدثه سمیعی) 1395/07/30
احیای سنّت‌های رسول -صلّى الله علیه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-۵ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/07/22
احيای سنّت‌های رسول -صلّى الله عليه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-٤ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/07/13
احيای سنّت‌های رسول -صلّى الله عليه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-٣ 1395/07/10
پرورش بر اساس بخشش(به مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها) (دکتر خالد روشه) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/07/03
احيای سنّت‌های رسول -صلّى الله عليه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-٢ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/07/02
احيای سنّت‌های رسول -صلّى الله عليه وسلّم- به تعداد روزهای سال یا سالنامه‌ی سنّت-١ (دکتر راغب سرجانی) (ترجمه: احمد تیموری بازگری) 1395/07/01
دعا کردن، روح دینداری است (صدیق قطبی) 1395/06/28
پیام و رسالت عید قربان (محمد کامل البنا) (ترجمه: حمید محمودپور - مهاباد) 1395/06/22
برنامه‌ای برای روز عرفه (ترجمه: فرخنده سهرابی - کرمانشاه) 1395/06/20
در تفسیر خشونت و افراط (ترجمه: وفا حسن‌پور) 1395/06/19
توجّه به اولویات، ضرورت امروز جامعه‌ی اسلامی (حسین تیباش) 1395/06/10
جنگ در اسلام علل و اهداف آن (راغب السرجاني) (ترجمه: عادل علیمرادی) 1395/05/22
پیامدها و آثار دعا در سپهر ایمان (مولود بهرامیان) 1395/05/17
دعا مغز بندگی و نشانه‌ی دلبردگی است (مولود بهرامیان) 1395/05/15
پیامبران از ما چه می‌خواهند؟ (مولود بهرامیان) 1395/05/11
شهادت زن در اسلام (احمد عبدالوهاب علی) (ترجمه: حمید محمودپور - مهاباد) 1395/05/07
نبود حکم رجم در قرآن (پروفسور مصطفی ابراهیم زلمی) (ترجمه: عادل علیمرادی) 1395/05/03
جایگاه قلم (یاسین دارابی) 1395/04/22
درباب نزول قرآن (یاسین دارابی) 1395/04/19
به خودت بازگرد! (دكتر سلمان بن فهد العودة) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/04/09
ایستادگی در برابر خودکامگی (دکتر محمد عماره) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/03/31
تفکیک کار دعوت از سیاست، فرهنگی ریشه‌دار (شیخ ونیس مبروک) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/03/24
زندگی زیبا در گرو شناخت خداوند است (محمد بن مشعل العتيبي) (ترجمه: خالد ایوبی‌نیا) 1395/03/13
درسها و پیامهای اسراء و معراج رسول الله (ص) (رسول رسولی‌کیا- کار‌شناس ارشد قرآن و سیره) 1395/03/08
دیباچه‌ای بر دعوت اسلامی (برگرفته از آثار استاد ناصر سبحانی) 1395/02/31
در کار دعوت احساس سستی می‌کنم... چگونه درمانش کنم؟ (احمد صلاح) (ترجمه: حامد جوانی) 1395/02/30
مدیریت اختلاف در اقشار امت اسلامی (دکتر مصطفی عطیه جمعه) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/02/26
آیا در اسلام گواهی زن نصف گواهی مرد به شمار می‌آید؟ (رحمت الله‌ خردنیا) 1395/02/24
کیفر ارتداد در اندیشه‌‌ی اسلامی معاصر- پاره‌ی دوم و پایانی (دکتر صهیب مصطفی ئامیدی) (ترجمه: واحد ترجمەی پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح) 1395/02/22
امانتداری‌ یكی از اساسی‌ترین اخلاق اسلام است‌. یکی از اقسام و مظاهر راستگویی و صداقت، امانتداری است؛ امانتداری از فضیلت‌های بسیار باارزش است و پایه‌ی بسیار نیرومندی برای جامعه‌ای پیشرفته و سالم به‌شمار می‌آید و باعث جلب خیر و برکت برای همه است. به همین خاطر است که ‌می‌بینیم اسلام اهمیت فراوانی به آن داده و آن را جزو صفات مؤمنان بشمار ‌می‌آورد‌. خداوند ‌می‌فرماید:  وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (مٶمنون /۸) «و آن‌ها که امانت‌ها و عهد خود را رعایت می‌کنند‌.
دعوت واژه‌ای عربی از ریشه‌س «دعا» «یدعو» به معنی فراخواندن، به کمک طلبیدن و ندا کردن کسی یا چیزی به منظور متمایل ساختن و جلب نمودن اوست. چون دعوت ما نوع خاصی از فراخوانی برای متمایل ساختن انسان‌ها در جهت گرایش و گزینش عقیده و فکری ویژه است که اساس زندگی فردی و اجتماعی انسان بر آن بنا ‌می‌شود ، باید پسوندی به این کلمه بیفزایم تا منظور ما از آن را برای مخاطبین روشن نماید .حال اگر پسوند «اسلا‌می‌» و یا «دینی» را به کلمه‌ی دعوت اضافه کنیم معنای آن فراخوانی مردم به‌سوی اسلام و دین ‌می‌شود تا در نهایت بدان بگروند.
سنّت هدیه دادن  از زیباترین سنت‌های نبوی، سنت هدیه دادن است که تخم محبّت را در میان مردم می‌کارد. بیهقی از ابوهریره از پیامبر -صلّى الله علیه وسلّم- روایت می‌کند که فرمود: «تَهَادُوا تَحَابُّوا» (هدیه بدهید تا نسبت به هم محبت پیدا کنید). [آلبانی آن را حسن دانسته است] پیامبر -صلّى الله علیه وسلّم- هدیه را هر چند ناچیز می‌بود قبول می‌فرمود. مسلم از انس بن مالک روایت می‌کند که گفت: «بریره مقداری گوشت برای پیامبر -صلّى الله علیه وسلّم- به‌عنوان هدیه برد؛
هجرت پیامبر -صلّی الله علیه وسلّم- از مکّه‌ به مدینه، تنها یک حادثه‌ی تاریخی نبود که نقش خود را ایفا نماید و اثرش با رسیدن محمّد‌ مصطفی‌ و همراهی ایشان تا مدینه و گسترش اسلام از آنجا به پایان رسد؛ بلکه این رویداد بزرگ و باشکوه به‌عنوان مدرسه‌ای باقی خواهد ماند که مسلمانان از آن درس‌ها و عبرت‌ها خواهند آموخت و از آن پندها یاد خواهند گرفت و به‌وسیله‌ی آن در مسیر خود به سوی خدای متعال راهنمایی خواهند شد. پس این واقعه مانند نوری هدایتگر در تاریکیِ راه و راهنمای ساربان به هنگام شاخه‌ شاخه ‌شدن جادّه‌ها و راه‌ها ماندگار خواهد شد.
اسلام بهترین آئین زندگی و تضمین‌کننده سعادت دنیا و آخرت است، تعالیم اسلام تنها به مراسم عبادی منحصر نیست، بلکه تمام شئون فردی و اجتماعی بشر را در بر می‌گیرد.  زنان در هر جامعه، بیش از نیمی‌از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. در طول تاریخ جوامع بشری نسبت به نقش زن و وظایف و حقوق او دیدگاه‌های متفاوتی داشته‌اند.  قبل از اسلام، تمدّن‌های شرقی زنان را لکّه‌ی ننگی بر دامن بشریّت‌ می‌پنداشتند، رومی‌ها معتقد بودند که زنان ارزشی بالاتر از کالاهای خانه ندارند، یونانی‌ها زنان را حزب شیطان قلمداد می‌کردند،
سنّت «بسم‌ الله» گفتن پیش از آغاز غذا گفتن بسم الله پیش از آغاز غذا یک سنّت نبوی است. بخاری و مسلم از عمر بن ابی سلمه روایت می‌کنند که گفته است: زمانی که پسربچه بودم و در آغوش رسول الله -صلّی الله علیه وسلّم- قرار داشتم، دستم را داخل ظرف غذا به هر طرف می‌بردم؛ آن حضرت -صلّی الله علیه وسلّم- فرمودند: «يَا غُلَامُ، سَمِّ اللهَ، وَكُلْ بِيَمِينِكَ، وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ» «ای پسر! بسم الله بگو و با دست راست و از جلوی خودت، بخور.»
مدارا اصل و اساس همه‌ی دیانت‌های آسمانی و مورد تأکید شریعت اسلام است؛ بر اساس آموزه‌های قرآنی هدف از ارسال پیامبران الهی، پایه‌گذاری عدالت و مهربانی در میان بشریت بوده است:  «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ»(الحديد/ ٢٥)؛ «به راستى [ما] پيامبران خود را با دلايل آشكار روانه كرديم و با آن‌ها كتاب و ترازو را فرود آورديم تا مردم به انصاف برخيزند.»
خشونت، استفاده از زور به منظور قراردادن دیگران در وضعیتی برخلاف خواستشان، است. مراد از خشونت، اِعمال روش‌های غیرمسالمت‌آمیز و خارج از چهارچوب‌های قانون برای تغییر فرد و یا ساختارهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی است. خشونت‌پرهیزی: مُراد از خشونت‌پرهیزی، اجتناب از شیوه‌ها و روش‌های متّکی به زور، فشار و خشونت به منظور نیل به اهداف، تحقّق مأموریت، تغییر و یا اصلاح سبک زندگی فرد و یا کارکرد نهادهای اجتماعی است.خشونت‌پرهیزی برآمده از این منطق و عقلانیت است که بدی را نمی‌توان با بدی از میان بُرد
لا اله سرمایه‌ی اسرار ما رشته‌اش شیرازه‌ی افکار ما حرفش از لب چون بدل آید همی زندگی را قوّت افزاید همی نقش او گر سنگ گیرد دل شود دل گر از یادش نسوزد گل شود سخنی که اصل توحید و یکتاپرستی را به صورت مُجمل بیان نموده است واعتقاد به آن، یعنی مقابله با همه‌ی تفکّرات شرک‌آمیز عصر جاهلیّت و تمامی دوران‌ها؛ جمله‌ای که مغز واصل دین اسلام است. «لا اله الا الله» یعنی هیچ معبود به حقّی غیر از الله وجود ندارد و اوست تنها پرودگار جهانیان و شریکی برایش قابل تصوّر نیست.
نمونه‌ی نخست: عایشه -رضی الله عنه- خطاب به رسول خدا -صلّی الله علیه وسلّم- فرمود: آیا روزی سخت‌تر از اُحُد بر تو گذشته است؟ فرمود: ای عایشه! از قوم تو آزار فراوان دیده‌ام و سخت‌ترین آن در روز عقبه بود؛ وقتی خود را به  «بن عبد یالیل بن عبد کلال» معرفی کردم، از من روی گرداند و به راهش ادامه داد. من هم اندوهگین به راه افتادم و متوجّه نبودم تا این که دیدم به منطقه‌ی قرن الثعالب رسیده‌ام، سرم را بلند کردم دیدم ابری بر سرم سایه افکنده است.
سنّت اصلاح  ترمذی با تصحیح آلبانی و نسبت آن به «ابی درداء» روایت می‌کند که گفته است: رسول الله -صلّى الله علیه وسلّم- فرمود: «أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ» «آیا شما را از درجه‌ی بالاتر و بهتر از روزه و نماز و صدقه با خبر سازم؟» گفتند: آری؛ فرمود: «صَلَاحُ ذَاتِ البَيْنِ، فَإِنَّ فَسَادَ ذَاتِ البَيْنِ هِيَ الحَالِقَةُ» «آشتی و اصلاح ذات البین؛ زیرا تیرگی روابط و دشمنی، فرساینده و مهلک است.»
چند‌همسری در اسلام، از نظر کمک به دور‌ نگه ‌داشتن جامعه‌ی اسلامی از فسادهای اجتماعی و رذایل اخلاقی موجود در جوامع بی‌دین و تحریم‌گر چند‌همسری، اهمیت فراوانی دارد. این جوامع عواقب و پیامدهای آن را چشیده‌اند ولی حاضر به اعتراف بدان نیستند؛ از جمله‌ی این پیامدها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: ١- گسترش فساد و فحشا و زنا ٢- افزایش نوزادان سر‌راهی ٣- شیوع بیماری‌هایی چون ایدز، عقده‌های روانی، و فشارهای عصبی
سیره‌ی رسول اکرم –صلّی الله علیه وسلّم– سیره‌ی عملی انسان کامل است. پرداختن به زندگی، منش، دوستی و اصول عملی زندگی پیامبر در واقع پرداختن به گنجینه‌ای بس گرانبهاست و یاد آن حضرت و سیره‌ی ایشان، جلوه‌ی تمام عیار حقیقت است و درود بر او، پاداش و اجر فراوانی را به همراه دارد. در قرآن، از شخص پیامبر به عنوان بهترین الگو و اسوه، در تمام میادین و ابعاد زندگی نام برده می‌شود.
آیا او -صلّی الله علیه وسلّم- چراغ راه و بشارت‌دهنده و رسول الله و پیامبر خدا نیست که زمین را سرشار از عدالت و نور و آشتی و محبّت و نیکی نمود و بهترینِ مردم و معلّم بشریت نبود و بشریت را نجات نداد و بتان را در هم نشکست؟ خداوند او را برگزید تا بهترینِ مردم و پیشوای پیامبران باشد و دوست و رفیق خودش گردد و به او وعده داد تا او را در جایگاه ستودنی‌ای برانگیزد و شفاعت کبری را به او عطا کند و او را اوّلین کسی گرداند که درب بهشت را می‌زند.
سنّت شهادتین پس از وضو جملاتی کوتاه دروازه‌های هشتگانه‌ی بهشت را به روی شما می‌گشاید و از هر دروازه‌ای که خواستید، وارد شوید! و آن یک سنّت نبوی زیبا و ساده است که تنها ده ثانیه از وقت شما را می‌گیرد؛ فقط کافیست پس از کامل کردن وضو، شهادت توحید را بگویید. مسلم از عقبه بن عامر روایت کرده است که پیامبر -صلّی الله علیه وآله وسلّم- فرمود:  «مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُبْلِغُ -أَوْ فَيُسْبِغُ- الْوَضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ»
 موضوع میراث در قرآن کریم همواره با پرسش‌هایی همراه بوده است، از جمله: چرا سهم زن، نصف مرد است؟ چرا میراث‌بران سرمایه‌دار و مستمند به یک اندازه ارث می‌برند؟ چرا سهم کسی که در درآمد خانواده مشارکت داشته است، با کسی که سربار بوده یا حتی اموال خانواده را هدر داده است، برابر می‌باشد؟ چرا دختری که در راه خدمت به پدر یا مادرش زحمات بسیاری را متحمل شده و نقش بسزایی در درآمدشان داشته است، باید از پسری که نه‌تنها نقشی نداشته، بلکه مزاحم و سربارشان نیز بوده است، سهم کمتری از میراث ببرد؟
وظیفه هر پیامبری دعوت به سوی الله متعال، یکتاپرستی و عبادت می‌‌باشد؛ به گونه مثال حضرت سلیمان فرزند داود -علیهما السلام- پادشاهی بود که سیاست امور مملکتش را مثل هر فرمانروای به پیش می‌‌برد؛ اما قبل از همه این‌‌ها پیامبر بزرگواری بود که به سوی الله متعال دعوت نموده و علیه شرک مبارزه می‌‌کرد و توحید را نهادینه می‌‌ساخت؛ دلیل این مدعا در داستان حضرت سلیمان همراه ملکه‌ی سبأ تبلور یافت و قرآن کریم در سوره (نمل) آن را ذکر نموده که اندرزهای مؤثری را احتوا می‌‌کند و قلب مؤمن را خنک نموده و عقلش را روشن می‌‌سازد.
-سنت لبخند  چه زیباست که لبخند در میان امت اسلامی گسترش یابد؛ چراکه لبخند بسیاری از دردهای هر لحظه‌ی آدم را آرام می کند و حتماً نباید انسان بدون مشکل و سختی باشد که لبخند بزند؛ بلکه رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم همیشه لبخند می‌زد با اینکه اندوه وسختی هر لحظه با ایشان همراه بود. ترمذی با تصحیح آلبانی از عبدالله بن حارث بن جزء روایت می‌کند که می-گفت: «هیچ کس را ندیدم که بیشتر از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم لبخند بزند».
یکی از مهمترین مضامین قرآن، تعلیم «مسؤولانه زیستن» است. قرآن از ما می‌خواهد مسؤولانه زندگی کنیم. چنان زندگی کنیم که بتوانیم در برابر هر فعل یا ترک فعلی، پاسخ‌گو باشیم. حتی در قِبال نیّات و اغراض‌مان. قرآن به ما می‌گوید نمی‌توانیم از مسؤولیت و پاسخ‌گویی در رابطه با انتخاب‌ها و باورهایمان و راهی که انتخاب کرده‌ایم، به این بهانه و توجیه که از دیگرانی تقلید کرده‌ایم و به مرجعیت کسانی تن داده‌ایم، فرار کنیم. جبر محیطی و فشارهای شرایط بیرونی، مگر اینکه به حد سلب کامل آزادی و اختیار فرد بینجامد، مسؤولیت بنیادین ما را از میان نمی‌برد
اگر قطعی باشد که اسم برای صاحبش شانس می‌آورد پس راز تسمیهٔ آدم و پس از آن (انسان) چیست؟  * آیا از ایناس به معنای دیدن گرفته شده چنان که در آیه هم آمده است: ﴿ إنی آنستُ نارا ﴾: «من آتشی دیدم) (طه/۱۰). یعنی از دور آتشی به چشمم آمد. و نیز از آن جمله است (إنسان العین): یعنی مردمک و سیاهی چشم و بنابراین انسان آشکار ودیده شده و قابل مشاهده است و مانند جن وفرشتگان پنهان نیست.  *یا از أنس گرفته شده که متضاد وحشت وتنهایی است بنابراین انسان موجودی اجتماعی است که انس می‌گیرد و با او انس گرفته می‌شود و زمین وگیاهان وجمادات با او انس گرفته‌اند: «أحد جبل یحبنا و نحبه» (احد کوهی است که ما را دوست دارد و ما نیز او را دوست داریم) و گویا وجود وی راز از پردهٔ مخلوقات برداشته و معنایش را آشکار نموده است. 
 نماز شب نماز شب چیست؟ و چه وقتی باید انجام شود؟  پاداش نماز شب چه قدر است؟   نماز شب و اسرار این عبادت عجیب و تأثیر آن بر زندگی انسان و در ارتباطش با خدای رحمان!  خداوند عزوجل می‌فرماید: ﴿وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَکَ عَسَى أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا مَحْمُودًا﴾ «و پاره‌ای از شب را به نماز خواندن زنده بدار. این نافله خاصّ توست. باشد که پروردگارت تو را به مقامی پسندیده برساند.»  برخیز برادر عزیزم! منتظر چه هستی؟ «پس برخیز و نماز بخوان که این نافله خاصّ توست.» خداوند تبارک و تعالی به ما می‌آموزد که کسی که شب را به پا می‌خیزد با کسی که از آن غافل است هرگز برابر نیستند. 
۴-سنت عجله در افطار روزه:  مسلم و بخاری از سهل بن سعد روایت می‌کنند که گفت: رسول خدا -صلی الله علیه وآله وسلم- فرمود:   «لاَ یَزَالُ النَّاسُ بِخَیْرٍ مَا عَجَّلُوا الفِطْرَ». مردم، تا وقتی که زود افطار می‌کنند، در نیکی‌اند.  این یک سنت زیبا از سنت‌های پیامبر رحمت است؛ خداوند می‌فرماید:  ﴿ مَا یَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِکُمْ إِنْ شَکَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ ﴾ (اگر شکر گزارید و ایمان آورید، خداوند شما را عذاب نمی‌دهد) [نساء: ۱۴۷].  بنابراین فریضهٔ روزه فقط از پگاه تا شامگاه است و خداوند دوست دارد بدون کم و زیاد بر فرائضش پایبند باشیم. 
٤- سنّت‌های پنجگانه‌ی اذان:  اذان عبادتی بزرگ بوده و تنها خاص موذنین نیست؛ بلکه پنج کار وجود دارد که فرد مسلمان به محض شنیدن اذان باید انجام دهد: اوّلین کار وی تکرار اذان است؛ بخاری و مسلم از ابوسعید خدری از پیامبر -صلّی الله علیه وآله وسلّم- روایت کرده‌اند که فرموده است: «إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ= وقتی ندای اذان را شنیدید مانند آنچه مؤذن می‌گوید بگویید.» به جز در هنگام ذکر حیّ علی الصّلاه و حیّ علی الفلاح که می‌گوییم: لا حول و لا قوة إلا بالله العلي العظيم. این را بخاری از معاویه بن سفیان روایت کرده که «و قتی حیّ علی الصلاه را شنید گفت: لا حول و لا قوة إلا بالله العلي العظيم و گفت
٣-سنت غذا دادن  بخاری و مسلم از عبدالله بن عمرو روایت می کنند که مردی از پیامبر – صلّی الله علیه وآله وسلّم-  پرسید: کدام (یک از شعبه‌های) اسلام بهترین‌اند؟ پیامبر فرمودند:  «تُطْعِمُ الطَّعَامَ، وَتَقْرَأُ السَّلاَمَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ»: اینکه به مردم غذا  بدهی و بر هر کس که شناختی و (یا) نشناختی سلام نمائی.  انجام این سنّت تنها با آماده کردن یک ظرف غذای اضافی بیشتر از نیاز خانواده امکان‌پذیر است. تا آن را به یکی از نیازمندان پیرامون خود بفرستید. خواه مأمور گشت امنیت باشد یا سفور شهرداری که به نظافت شهر مشغول است و یا کسی دیگر.
همه تصویر مادرشان را به یاد دارند وقتی در حین غذا خوردن فرزند را بر خود ترجیح داده و ابتدا او را سیر می کند و یا تصویر پدرشان را به یاد دارند وقتی که به خاطر یک کار کوچک پاداش بزرگی به فرزند خویش می‌دهد تا او را برای ادامه‌ی کار تشویق نماید و نیز تصویر معلّم خود را به یاد می‌آورند وقتی که یک کار را با همکاری او انجام داده ولی معلّم در مقابل سایر همکلاسی ها و سایر معلّمان آن موفّقیّت را تنها به شاگردش نسبت داده و از نقش خودش چیزی نمی‌گوید.... و نمونه‌های فراوان دیگر از این دست وجود دارد.
٢- سنّت «لا إله إلا الله» گفتن بخاری و مسلم از ابوهریره از پیامبر -صلّی الله علیه وآله وسلّم-  روایت می کنند که فرموده است:  «مَنْ قَالَ: لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ، إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ.» «هرکس در هر روز صد بار این دعا را بخواند: لا إله إلا الله وحده لا شریک له ، له الملک وله الحمد وهو علی کل شیء قدیر: هیچ معبودی جز الله نیست که تنها و بی‌شریک است، پادشاهی و حمد و ستایش سزاوار او و از آن اوست و او بر هر چیزی و هر کاری تواناست»
به تعداد روزهای سال هر روز یک سنّت از پیامبر -صلّی الله علیه وآله وسلّم- را احیا می‌کنیم تا از گفتار و رفتار او آگاه شویم و نجات یافته و هدایت گردیم که خداوند می فرماید: «وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ» ﴿النور: ٥٤﴾: بگو از خداوند اطاعت کنید و از پیامبر [هم‌] اطاعت کنید، و اگر روی بگردانید، بر عهده او [پیامبر] تکلیف خود اوست، و بر شما تکلیف خود شماست، و اگر از او اطاعت کنید هدایت می‌یابید، و بر پیامبر جز پیام‌رسانی آشکار نیست‌.
پیامبر اسلام(ص) گفته است: «الدعاء هو العبادة / دعا، همان عبادت است.»(سنن أبوداود و ترمذی) «الدعاء مخ العبادة / دعا، جان عبادت است»(سنن ترمذی) «ليس شيء أكرم على الله تعالى من الدعاء/ هیچ‌چیز به اندازه‌ی دعا، نزد خداوند ارزنده نیست.»(بخاری در الادب المفرد و سنن ترمذی)
این ماه، ماه ذی الحجه است و دهمین روز آن عید قربان برگزار می شود. در این روزهای به یاد ماندنی انبوهی از خاطرات به ذهن خطور می کند. چه خاطرات شریف و بزرگ و شیرین و والایی در این ایام وجود دارند. همین عید مبارک دارای خاطرات باشکوهی است که شایسته است مسلمانان، آن را به یاد داشته باشند و زنده نگه دارند؛
  تنها یک روز در سال است... ۱ـ شبش را زود بخواب تا برای عبادت و فرمانبرداری خداوند در روز عرفه نیروی کافی داشته باشی. ۲ـ پیش از سپیده برای خوردن سحری بیدار شو. ۳ـ سپس حداقل ۴ رکعت نماز بخوان و در حالت سجده با گریه و زاری از خداوند خیر دنیا و آخرت طلب کن و از او به خاطر توفیق حضور در روز بارش رحمتها و بخشایش سپاسگزاری کن. ۴ـ پیش از طلوع خورشید زمانی را به طلب بخشش و استغفار اختصاص بده تا جزو طلب بخشش کنندگان سحرگاهان به حساب آیی.
در جوامع معاصر پوشش خبری اعمال تروریستی تا حد زیادی مبالغه‌آمیز است خواه در حجم تبلیغات رسانه‌ای یا در نسبت دادن آن به آموزه‌های اسلامی.  بدون شک سیاست برخی از کشورهای اروپای به ویژه عملکرد آمریکا و پژوهش‌های جهت‌دار مراکز مطالعاتی باعث شده است در کشورهای عربی و اسلامی به اسلام و برنامه‌های اسلامی به عنوان خطر سبزی بنگرند که باید پس از زوال خطر قرمز در پایان دهه‌ی هشتاد بیستم هم‌زمان با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با آن برخورد شود.  
الحمد لله ربّ العالمين، والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين نبينا محمّد وعلى آله وأصحابه الطيبين الطاهرين وعلى من تبعهم بإحسان إلى يوم الدين  هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿الجمعة: ٢﴾ هم‌چنانكه می‌دانیم جنگ همه‌جانبه علیه اسلام ادامه دارد و فرزندان این امّت از جانب دشمنان دین هدف قرار گرفته‌اند. روزی نیست نقشه‌هایی برای ایجاد تفرقه بین مسلمانان کشیده نشود و کشتارها در بیش‌تر کشورهای مسلمان ادامه دارد و بعد از اینکه دشمنان دین از زمانهای دوری است که بر دشمنی خود با اسلام و مسلمین مصرّ بوده‌اند الان دیگر بصورت آشکارا بر آن اصرار دارند و در بسیاری از نقشه‌های خود موفّق هم شدند
حقیقت قتال در اسلام:  در اسلام اصل بر صلح و آشتی است و پیامبر بعنوان یک مربّی، یاران خود را تعلیم می‌دادند و راهنمایی می‌کردند و می‌فرمودند: «لا تَتَمَنَّوا لِقاءَ العَدُوِّ، وسَلُوا اللّه العافِیة» آرزوى رویارویى با دشمن را نداشته باشید و از خداوند عافیت و آسایش طلب كنید. مسلمانان، بنا به تربیت اخلاقی و فهمی که از قرآن و سنّت پیدا کرده‌اند، از قتل و کشتار و خونریزی بیزار و متنفّرند و آیات بسیاری در قرآن کریم بر این موضو ع تأکید کرده که به هیچ عنوان آغازگر جنگ و پیکار نباشند؛ بلکه با تمام توان برای جلوگیری از قتل و خونریزی تلاش کنند. اذن و اجازه‌ی قتال زمانی صادر شد
یکی از توفیقات مؤمن راستین این است که دین وی را با «دُعا» و «نماز» که بزرگترین و جامعترین نوع دعاست، آشنا نموده است. به گمان نگارنده، یکی از لذّتبخش‌ترین لحظات وجودی انسان همان لحظات نابِ «دعا، راز و نیاز» با محبوب نادیده‌ی انسان است. کسی که حتّی برای یک بار هم حلاوت ارتباط با عالم علوی و خدا را چشیده باشد، می‌داند که چه می‌گویم. این موضوع چشیدنی است، فهمیدنی نیست.  چنانچه از منظری برون‌دینی به دعا و نماز به عنوان برزگترین دعا، بنگریم درمی‌یابیم؛ ما مانند ماهی‌ای هستیم که تا زمانی که در درون آب است
دعا یک مقوله‌ی فلسفی نیست و پوپر به‌عنوان بزرگترین فیلسوف علم قرن بیستم، در پاسخ به سؤال عبدالکریم سروش می‌گوید که دعا را نمی‌فهمد. خدای ادیان توحیدی با خدای واجب‌الوجود فیلسوفان متفاوت است. خدای فلسفه، خشک و بی‌روح است و نمی‌توان رابطه‌ی من-تو و از جنس حضور را با وی برقرار نمود. خدایی است که از «کلّیّات» خبر دارد، ولی کاری به «جزئیات» ندارد. ساعت‌ساز نابینایی است که جهان را مانند ساعتی ساخته و آنرا به حال خود رها نموده است. امّا خدای ادیان «حیّ» و «شهید» است و بلکه از رگ گردن نیز به انسان‌ها نزدیکتر است. در همه جا هست، بیرنگ و بی‌صورت است، هیچ چیز مانند وی نیست.
پیامبران که خود انسانهای تربیت‌شده‌ی «تغییریافته‌»اند، آمده‌اند که به آدمیان بگویند که: انسان‌ها «ایمان» بیاورید یعنی شما باید عوض شوید. آنان، از نو «آدم شدن» را طلب می‌کردند. از ما نوشدن، احیاء، زنده شدن و در یک کلام توبه را می‌خواستند.  توبه، مرتبه‌ی نازل احیاست. در انابت، انسان بر خودِ دانیِ خویشتن می‌شورد و علیه گذشته‌ی خود عِصیان می‌کند و در صورت کامیابی «خود» نوینی را برمی‌گیرد. توبه تنها پشیمانی نیست، بازگشت به خویشتن راستین و تجدید میثاق با خالقِ آمر است. تورّق خبط و خطاهای گذشته و تدارک جبران مافات است.
داوری در مسائل مختلف در بین مردم به گواهی دادن شاهدان بستگی دارد. دلایل قوی و یقینی که بواسطه ی آن حجت قاطع بدست می آید، همگی در فکر قاضی تاثیر می گذارد، بر این اساس قاضی رای و حکم خود را آسوده خاطر، برابر قانون صادر می کند.مسائل گوناگونی وجود دارند که رای دادن در مورد آن ها، تنها منوط به توافق عده ای از شهود پیرامون واقعه ای مخصوص نیست؛ بلکه درستی حکم بستگی به تخصص و آگاهی شهود و نوع انان دارد؛ نه تعدادشان، مانند: گزارش های پزشک قانونی، کارشناسان انگشت نگاری و مبارزه با جعل اسناد و ... خداوند در این باره می فرماید
 شریعت اسلامی به دلیل جایگاه حقوقی حمایت از ناموس اهتمام ویژه‌ای به آن دارد چرا که آبرو متعلق به شرف انسان، شخصیت و شهرت خانوادگی او است. در اسلام برای ادای این حق جهت اثبات جریمه زنا چهار شهود به شرط گرفته است تا به شخصیت و شهرت خانوادگی لطمه‌ای وارد نشود. در طول تاریخ اسلام جریمه زنا با شهود اثبات نشده و برای حمایت از آن اسلام نگاه کردن به عورات مردم را حرام کرده است و خلوت با زنان نامحرم را نیز جز با حضور محرم جایز نمی‌داند. هم چنین تجاوز به ناموس هم بالفعل و هم با حرف و تهمت حرام شده است و می‌فرماید:
بسم الله الرّحمن الرّحیم الحمد لله ربّ العالمین علیه توکّلنا وبه نستعین وصلی الله وسلم علی محمّد وعلی آل محمّد  ما انسان‌ها عادت داریم زمانی که چیزی برایمان مورد احترام است نام آن همیشه ورد زبانمان است و یا در هر موردی که بحث و سخن گفته شود آنرا به طرف مورد مذکور می‌چرخانیم، مثلاً زمانی که انسانی شیفته‌ی دنیا ومظاهر دلربایش گردد در هر موردی که با او صحبت شود، خودآگاه یا ناخودآگاه بحث را به سمت دنیا و مظاهر آن که در چشم دنیادیدگان تزیین داده شده سوق می‌دهد. 
بسم الله الرحمن الرحیم الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْکِتَابَ وَلَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا، قَیِّمًا لِیُنْذِرَ بَأْسًا شَدِیدًا مِنْ لَدُنْهُ وَیُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا والصلاة والسلام علی رسول الله وعلی آله ومن والاه در میان اعراب یه ضرب المثلی وجود داره که «شرف المکان بالمکین»، یعنی مکان‌ها بخودی خود دارای ارزش واعتبار خاصی نیستند
بار‌ها برایم پیش آمده که یک سخن را از ته دل حفظ کرده باشم، آن را بار‌ها و بار‌ها تکرار کنم، معنایش را در کتاب‌های تخصصی بخوانم و شرح آن را از علمای توانا بشنوم.. اما پس از سال‌ها ناگهان‌‌ همان سخن توجه مرا طوری به خود جلب می‌کند که گویا برای نخستین بار آن را شنیده‌ام.. و از آن معنایی دقیق و روشن برداشت می‌کنم.. شگفت‌زده می‌شوم که چگونه این معنای روشن و جالب در طی این سال‌ها از من پنهان مانده است!  علت چیست؟ شاید بدین سبب که من به خودم مراجعه نکرده‌ام و به دیگران بازگشته‌ام. حق خودم بر خودم است که به آن بازگردم
بر اساس بینش اسلامی همه‌ی تکالیف مربوط به کار جمعی ـ یعنی فرایض اجتماعی ـ زیر فریضه‌ی امر به معروف و نهی از منکر وارد می‌شود، زیرا ایمان دینی در اسلام منحصر به تأیید قلبی نمودیافته در مناسک، شعایر و عبادات نیست؛ که مجموعه‌ای فراگیر در زندگی است و هفتاد و چند شاخه دارد، والاترین آن جمله‌ی «لا إله إلا الله» و پایین‌ترین آن دور ساختن عوامل آزار از مسیر است. به سبب وجود چنین واقعیتی در اندیشه‌ی اسلامی، وظیفه‌ی فرمان به خوبیها و بازداشتن از بدیها در واقع انقلابی فراگیر در برابر خودکامگی و خودکامگان است
با عرض پوزش از این که نتوانستم در دهمین همایش جنبش «نهضت» در تونس شرکت کنم. من از صمیم قلب برای این جنبش آرزوی توفیق و استواری دارم. من رهبران توانا و مردان اصیل حرکت نهضت را می‌شناسم و موفق شدم در این کشور با آنان دیدارها و گردشهایی داشته باشم. برایم روشن شد که در این جنبش قامتهای بلندی سربرافراشته‌اند و با به دوش گرفتن بار دعوت و مبارزه‌ی ملی تاریخ درخشانی را برای تونس ساخته‌اند.
ابن قیم رحمه الله می‌فرماید: «کسی که خدا و رسولش را نشناخته باشد، چیزی را نشناخته است! کسی که این حقیقت را از دست داده باشد، هیچ حقیقتی را به دست نیاورده است! کسی که دانش به خداوند و عمل در راستای رضایت او و شناخت راهی که او را به خداوند برساند و لذت رسیدن به خداوند را از دست داده باشد از هیچ دانش و عملی برخوردار نیست! » این گفتار، مقوله ای نورانی از طبیب دل ها و دانشمند نیکوکار شمس الدین ابن قیم رحمه الله است
تاریخ معراج  مسلمانان طبق آیات قرآن به سیر شبانه محمد بن عبد الله (ص) از مسجد الحرام به مسجدالاقصی و صعود و عروج آن حضرت از آنجا به آسمان ها را با توجه به نخستین آیات سوره اسرا و آیات نخست سوره نجم اعتقاد دارند و این دو واقعه را به ترتیب اسراء و معراج می‌نامند. برخى اسراء و معراج را ده سال بعد از بعثت رسول الله و بعضى هم دوازده سال بعد از بعثت دانسته‌اند. اسراء و معراج رسول اکرم ( ص ) در حالت صحيح جسمانی و بيداری و آگاهی کامل از مسجد الحرام به مسجد الاقصی و از آنجا بمراتب عليا و بيت المعمور در قسمتی از شب دو شنبه بيست و هفتم ماه رجب صورت گرفته است.
بسم الله الرّحمن الرّحیم روشن است بزرگترین مسئولیتی که پس مسئولیت ویژه‌ی آدمی- مسئولیت بندگی- بر دوش وی سنگینی می‌کند، وظیفه‌ی دعوت دیگران به سوی خداست. مسئولیتی که پیامبران- علیهم الصلوات والبرکات- برای ایفای آن آمده‌اند. اگر انسان، بسان هر مسئولیت و واجب دیگری، پیش از آن، از حقیقت دعوت و مراحل و ترتیب آن و اینکه از کجا باید آغاز کند و به کجا منتهی شود، آگاهی نداشته باشد، اگر قویترین انرژی‌ها و استعدادها را نیز داشته باشد نیز قادر به انجام کاری مثمر ثمر نخواهد بود.
سستی دعوتگران.... دشمنت را بشناس!  کسی می‌تواند از سستی در کار دعوت سخن بگوید که مفهوم تلاش و حماسه و حرکت در مسیر دعوت را خوب شناخته باشد، برای دعوت مردم به سوی پروردگارشان، راه‌ها پیموده و طی الارض‌ها کرده و به قدر استطاعش به دعوت، خدمت کرده و در این مسیر از رضایت خدا و توفیقاتش بهره‌ها برده باشد.  کسی از سستی سخن می‌گوید که خویشتن را در حالتی غیر طبیعی و نا‌آشنا یافته و پس از عمری تلاش و حرکت مستمر، دهشت زده و سرگردان از این کسالت و تنبلی، نای حرکت نداشته باشد.
اختلاف از نظر لغوی و شرعی: اختلاف در لغت بر عکس اتفاق است، می­گویند: اختلف الشیئان، یعنی آن دو چیز توافق نکرده و برابر نبودند.[١] در لغت از نظر معنایی واژه­ی اختلاف با خلاف و مخالفت دارای یک معنا هستند.[٢] دلالت ابتدایی این کلمه، به معنای اختلاف اشیا یا أمور و قضایاست، به گونه­ای که نقطه­ی مشترکی نداشته باشند. هم­چنین عدم تساوی از نظر کمی، کیفی و ماهیتی.
از دیرباز مخالفان اسلام به کنکاش نصوص اسلامی پرداخته‌اند و سعی کرده‌اند از دل این نصوص شبهاتی را بیابند و از آن در راستای کوبیدن منهج راستین اسلام استفاده ببرند و متاسفانه برخی از مسلمانان ناآگاه نیز به جای یافتن جوابی منطقی و صحیح برای این شبهات، در مقابل آن به دفاعی غیرمنطقی روی آورده‌اند و دشمنان اسلام را مسرور و سرمست کرده‌اند. این رویه زمانی که مربوط به حقوق زنان بوده است
دکتر محمد سعید رمضان بوطی:  وی نیز از کسانی است که برای مرتد کیفر اثبات می‌‌‌کنند، به شرطی که ارتدادش را علنی کند، زیرا در این صورت جزو محاربه به حساب می‌‌‌آید و بنابراین، کشته می‌‌‌شود، البته نه به خاطر کفرش، که به خاطر محاربه‌‌اش.  او معتقد است هرگاه انسان در دینش دچار تردید گردد یا پس از ایمان به انکار آن برسد، می‌‌‌تواند این افکار را در خودش نگه دارد. اما اگر آن را در میان مردم علنی کرد و افکار ارتدادی خویش را در جامعه رواج داد،