روابط زوجین

من در حدود چهل سال عمر دارم در دوره نوجوانی در حالیکه کمتر از بیست سال داشتم پدر و مادرم من را بدون مشوره خودم به یک دختری که آن را هیچ وقت ندیده بودم و به آن آشنای نداشتم نامزد نمودند.

شماره: 
1373
ادامه سؤال: 
آن دختر هم در حدود پانزده یا شانزده سال داشت و هیچکدام ما به زندگی کردن مشترک آگاهی نداشتیم و نمیفهمیدم که چه باید کرد. متأسفانه هردوی ما اولین اولاد خانواده خود بودیم پدران و مادران ما هم در این مورد تجربه نداشتند و از یک طرف هم کوشش می‌کردند تا در مقابل همدیگر خودنمایی نموده و هرکدام خود را در برابر طرف مقابل بلندتر و با ارزش‌تر جلوه دهند. این برخوردهای ناشایست خانواد‌ ها باعث شد تا بی‌مهری در بین ما به وجود بیاید و ما هم نه تجربه داشتیم و نه توانایی داشتیم تا این مشکل را حل کنیم که این بی‌محبتی فاصله را زیادتر نموده و خانواده‌ها هم در این مورد بی‌تفاوت بودند، در این مدت صاحب فرزند هم شدیم که فرزند ما هم کمتر از یک سال عمر داشت در این میان همسرم باعث اشتباهی شد که من خشمگین شده و الفاظ طلاق را بارها به زبان آوردم و قلباً هم دیگر نمی‌خواستم با آن زن زندگی کنم. به این طلاق نه خانواده من و نه خانواده طرف مقابل راضی بودند چون در رسم افغانی ما طلاق کار زشت است و هیچ خانواده راضی به این کار نیست، موضوع را در همان زمان به یک عالم که اهل فتوا بود و از جمله علمای مشهور و قابل قبول جامعه به شمار می‌رفت در میان گذاشتم و آن ملا گفت تو به آن زن چه کار داری، بگذار از فرزند خود مراقبت کند. من در مورد دین دانش امروز را نداشتم و قبول کردم و در یک خانه مدتها با این زن زندگی کرده و هیچ ارتباطی باهم نداشتیم در حالیکه همه ما را زن شوهر دانسته و فکر می‌کردند که با هم داریم زندگی می‌کنم، اما بعد از سپری شدن چندین سال متوجه شدم که آن زن از کرده خود پشیمان شده و صادقانه در خانه خود زندگی کرده و از فرزند خود مراقبت می‌کند. متأسفانه حس انسان دوستی من زیاد شد رفتم و بالاخره رابطه ما برقرار شد و حالا داریم باهم زندگی می‌کنم و فرزند دیگری هم داریم که من دایم خود را گنهکار شمرده و میدانم کاری دارم انجام میدهم که از نگاه شریعت قابل قبول نیست. موضوع را عرض نمودم تا بنده را رهنمایی نموده در حالیکه از زندگی دنیای راحتی ندیده و از نعمت بزرگ الهی که آن همسر است مستفید نشده و زندگی خوشی را سپری نکردم در آخرت هم مورد خشم خداوند قرار نگیرم و از نعمات اخروی محروم نگردم.

مطابق نظر علمای دین اسلام شما یک بار زنت را طلاق داده‌ای و می‌توانی او را به همسری خودت بازگردانی، اما چون عده‌ی همسرت یعنی سه ماه گذشته است باید بار دیگر صیغه عقد نکاح را جاری کنید و با پرداخت مهریه‌ای توافقی به همسرت به زندگی‌تان ادامه دهید.

چند مدت شده همیشه این فکر تو ذهنم میاد که خداوند همه مشکلات دنیا را به خانم‌ها داده است. دردهای مریضی ما، درد ولادت، کارهای خانه، پرورش اولاد، همه این کارا گردن زن‌ها است.

شماره: 
1368
ادامه سؤال: 
زن حق ندارد در جواب خواست جنسی شوهرش جواب رد بدهد. و ده‌ها مورد دیگر در حدیث هم گفته شده است که زیادی افراد دوزخ، زن‌ها هستند. چرا؟ شاید همه چیزهای که فکر میکنم وسوسه شیطان باشد، اما لطفاً جواب بدهید که قناعتم حاصل شود.

مرد و زن متناسب با استعدادشان تکالیفی شرعی دارند که اگر آنها را به طور مطلوب و خداپسند انجام دهند اجر اخروی خواهند داشت. از طرفی مردها نیز تکالیف سنگینی دارند. آنان موظفند به زنان خدمت کنند، مخارجشان را تأمین نمایند، حقوقشان را ضایع نکنند و در بیرون خانه روزی حلال کسب کنند و از گناه‌های گوناگون بازار خود را نگه دارند و... همچنین مرد نیز نباید در مقاربت جنسی تنها به فکر خود باشد و لازم است خواسته‌های همسرش را نیز در نظر بگیرد. ابن عباس در تفسیر آیه «وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ»(بقره/228) گفته است: من نیز مانند همسرم موظف هستم خود را برای همسرم آراسته و زیبا گردانم.

با سلام. یک نفر آقا از آشنایان از چشم‌چرانی و تلفن‌های مشکوک زنش گله دارد. از راه‌های مختلف سعی کرده زنش را منصرف کند اما همسرش حاضر به تغییررفتار نیست. راه حل چیست؟ باتشکر

شماره: 
1351

ممکن است ایراد از جانب شوهر باشد و ایشان در روابط جنسی با همسرش به نوعی کوتاهی کند و حق او را اداء ننماید. در این رابطه بهتر است به روان پزشک مراجعه کنند و مرد در زمینه شناخت زنان و رفتار جنسی درست با آنان کتاب‌هایی را مطالعه کند.

سلام. بحمدالله بنده يك فرزند دارم و خانمم دوباره باردار است. از آنجايي كه خانم بنده هنگام بارداري، حاملگي بسيار سختي دارند و حتي با گذشت چند ماه از دوران بارداري قادر به انجام امور خود و منزل نبوده و قادر به تحمل هيچ بويي نيست

شماره: 
1349
ادامه سؤال: 
حتي از بوي غذاي همسايه به شدت مريض شده و دايماً حالت استفراغ دارد. از گوشت و چاي و غذاهايي مثل سوپ و آش و ... متنفر ميشود حتي نسبت به همسر و فرزند و تلويزيون و... آلرژي دارد. از افراد نزديك خانواده و فاميل بدش مي‌آيد و بالاخره شرايط بسيار بد زندگي براي كل اعضاي خانواده بوجود آمده است. خود وي نيز تا سر حد مرگ ميرود. به چندين پزشك هم مراجعه كرديم ميگويند كه بعضاً براي بعضي از خانمها پيش مي‌آيد و استثناست و حالت طبيعي محسوب مي‌شود. استفاده از مواد ضد بارداري نظير آيودي و قرص و ... نيز بسيار براي خانمم مضر است. سوال: آيا اجازه بستن لوله رحم از نظر شرعي براي ما حلال است و يا حرام؟ آيا اين مورد را ميتوان جزء ضرورت به‌حساب آورد. آيا مشمول تغيير خلقت مي‌شود يا نه؟ لطفا صريحاً حلال يا حرام بودن آن‌ را ذكر كنید؟

بنابر ظاهر بیانات شما حالت همسر شما هنگام بارداری ویژه بوده و ممانعت از بچه‌دار شدن شما حالت اضطرار است؛ البته برخی از علما به استناد روایاتی ممانعت از بچه‌دار شدن را در حالت عادی و به ‌صورت طبیعی نیز جایز دانسته‌اند. در کتاب‌های معتبر حدیث از جمله بخاری و مسلم از جابربن عبدالله روایت شده است که ما در عصر پیامبر(ص) عزل می‌کردیم [یعنی منی را داخل رحم زن خالی نمی‌کردیم] و پیامبر(ص) ما را از این کار نهی ننمود.

سلام همسر من خیلی وقت‌ها نماز نمی‌خواند. قبل از ازدواج، خواندن نماز از شروط زندگی مشترک ما بود. از نظر دین اسلام وظیفه من چیست؟

شماره: 
1344

مرد سرپرست خانواده است، باید همسر و فرزندانش را به‌گزاردن نماز وادارد و به شیوه‌های گوناگون آنان را به نماز علاقه‌مند سازد تا نماز بگزارند.
خداون می فرماید: (وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا...)[طه:132]؛ و اهل و خانواده‌ات را به نماز فرمان ده و خود نیز بر آن شکیبا و پایدار باش.
مرد مسؤول خانواده است باید همسر و اهل خانواده را با پند و اندرز دلسوزانه و سخنان نیکو به گزاردن نماز فرمان دهد و فضایل گزاردن نماز و عذاب و کیفر ترک نماز را برای آنان بیان نماید.

دوستی دارم که از چشم چرانی و ارتباطات تلفنی مشکوک شوهرش رنج می‌برد. راههای زیادی را امتحان کرده اما انگار این عادت برای شوهرش یک بیماری شده است. دارای چند فرزند نیز می‌باشد. چه باید بکند؟

شماره: 
1321

زن اگر یقین دارد که شوهرش چنین کار ناروایی انجام می‌دهد سعی کند به شیوه‌های مناسب و نیکو او را از این کار باز دارد اما اگر موفق نشد، گناهی بر او نیست. گاهی خانم‌هایی هستند که به شوهرانشان سوءظن دارند که داشتن سوءظن گناه است و باید از آن پرهیز کنند.

خواستگاری دارم که قبلاً یک‌بار ازدواج‌کرده و تنها بعد از یک ماه زندگی با همسرش از هم طلاق گرفتن. مهریه همسرش بیش از 100 سکه یوده و این آقا توانایی مالی مناسبی برای پرداختش نداره.

شماره: 
1294
ادامه سؤال: 
درست روز بعد از عقد، رفتار همسرش کاملاً تغییر می‌کنه و این آقا رو به خاطر وضع مالی بدش شدیداً مورد توهین قرار می‌دهد و بعد مسئله به خانواده خانم کشیده می‌شود و دخالت‌های آن‌ها شروع میشه و شدیداً این آقا رو مورد سرزنش قرار می‌دهند. الآن این آقا که آمده سراغ من می‌گوید مهریه رو به این خانم نخواهم داد. چون حتی به اندازه یک روز برام آرامش ایجاد نکرد که حداقل من به اندازه همون یک روز بهش مهریه رو بپردازم و این منصفانه نیست. حالا سؤال من این است که آیا ندادن این مهریه که حق اون خانوم هستش شرعا حرامه در واقع آیا میشه این حق رو برای این آقا قائل شد که چون یک روز هم طعم آرامش رو نچشیده و فقط تحقیر شده پس مهریه رو میتونه نپردازه)؟

مهریه تعیین شده حق زن است، باید به او پرداخته شود. اگر پیش از دخول باشد نصف مهریه و اگر بعد از دخول باشد باید تمامی مهریه را بپردازد.
اینکه مرد به آرامش رسیده یا نه هیچ ارتباطی به مهریه ندارد، و مرد حق ندارد که مهریه زن را نپردازد بلکه اگر آن را نپردازد به عنوان دَین بر عهده‌اش است.
خداوندمی‌فرماید: « وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً»[نساء:4]
(و مهریّه‌های زنان را به عنوان هدیّه‌ای خالصانه و فریضه‌ای خدایانه بپردازید)
اما اگر زن با میل و رضایت خود از حقش بگذرد و مهریه را از شوهر نگیرد، درست است.

زنی همسرش را خیلی دوست دارد اما زندگیشان داره از هم می‌پاشد برای بهتر شدن رابطه‌شان طبق روایات اهل‌سنت چه دعایی بخواند؟

شماره: 
1279

دعای ویژه‌ای در این باره روایت نشده است، مگر به طور عموم برای موفقیتشان در زندگی زناشویی و استحکام پیوندشان دعا کند و لازم است زن با حکمت و زبان خوش خواسته درونی خودش را به همسرش بگوید و سعی کند مشکلات پیش آمده را با گفتگوی سودمند و مانند دو رفیق دلسوز و به دور از هرنوع غرور، از بین ببرد و اگر خودشان برای از بین بردن آن موفق نشدند مشکلات خود را با افراد معتمد و دلسوز از خویشاوندان زنو شوهر در میان بگذارند و از آنان بخواهند برای جلوگیری از گسستن پیوند زناشویی میانجیگری کنند و یا نزد مشاور خانواده بروند و تمامی راه‌های درست را برای جلوگیری از آن کار به کار ببندنند و همراه با آن دعا کنند و از خد

بنده یکی دوسالی است متأهلم. متوجه شدم که شوهرم چندان میلی به ادای فرایض ندارد و تنها نماز جمعه را بدون حضور هنگام خطبه امام انجام می‌دهد آن هم گاهی.

شماره: 
1211
ادامه سؤال: 
و در ماه رمضان روزه می‌گیرد و قضای آن را بر خود واجب نمیداند. اوایل ازدواج مستقیما بدو گوشزد کردم ولی در کل بی‌نتیجه بود. معتقد است دلش پاک است و مطالعات درباره سنت و قران سردرگمی و دیوانگی می‌آورد... اکنون جز دعا کاری نمی‌کنم و می‌داند که من بسیار به مسایل دینم علاقه مندم و از شروط ازدواجم ادای نماز روزانه بود.خواهش می‌کنم هر چه واضحتر و زودتر راهنماییم کنید؟

لازم است که زن و شوهر یک دیگر را برای انجام کار نیک و پایبندی به احکام اسلام و برپایی فرایض، سفارش کنند و یاری نمایند. اگر کسی از آنان پایبند به احکام اسلام نباشد، بر دیگری لازم است او را پند و اندرز دهد و با حکمت و سخنان نیک او را به انجام احکام اسلام علاقه‌مند نماید، اگر او نپذیرفت، گناهی بر دیگری نیست، زیرا او مسؤولیت ایمانی و اصلاحی خود را انجام داده‌است. اما پیوسته به نیکی با او رفتار نماید و برایش دعای خیر کند امید است خداوند دلش را به سوی انجام عبادات بگشاید و هدایتش نماید.

همزمانی محتوا