تربیتی

از روزی که خودم را شناخته‌ام بی‌حوصله و بی‌تابم و نگران از آمدنم به این دنیا و ترس از رفتن به عالم آخرت. لطفاً راهنماییم کنید؟

شماره: 
1330

مؤمن باید با بیم و امید خداوند را بندگی و زندگی کند اگر بیم‌اش بیشتر باشد بی‌حوصله و نگران می‌شود بلکه لازم است به اندازه توان خود برای سرای جاودانه توشه بر گیرد و به عبادت بپردازد و در دنیا نیز کار کند و هزینه خود و کسانی را که نفقه آنان بر او واجب است را از راه درست و حلال به دست آورد.
خداوند متعال می فرماید: (تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ)[سجده/16] پروردگار خود را با بیم و امید به فریاد می‌خوانند.

سلام منظور از منافقین که فروتر از کافران هستند چیست؟ از آنجایی که در قرآن خوانده‌ام منافقین هم نماز می‌خواندند هم خدا و معاد را قبول داشتند. لطفاً کمی توضیح دهید.

شماره: 
1323
ادامه سؤال: 
اگرچنین باشد در زندگی امروزه همه اصول دین را قبول دارند ولی در انجام واجبات سستی می‌کنند آیا چنین افرادی منافق هستند؟ بنده اصول را قبول دارم ولی هر وقت می‌خواهم واجباتم را بطور کامل انجام دهم یا نمی‌توانم یا اینکه نصفه و نیمه انجام می‌دهم. هر وقتی یه مشکلی برایم پیش می‌آید. من همیشه سعی بر این دارم که نیکی‌هایی که انجام می‌دهم از بدی‌هام بیشتر باشد میترسم من هم از منافقین باشم همیشه فکرم مشغول دین است. بعضی وقتا خیلی ناامید می‌شوم بطوریکه زندگی روزمره‌ام مختل می‌شود و افسرده می‌شوم. درست است که بعضی‌ها می‌گویند ناامیدی به مانند شرک است آیا سند شرعی برای این حرف وجود دارد؟

ایمان اقرار به زبان و باور در دل و عمل با اعضای بدن است، اگر فرد با زبان بگوید ایمان دارم، اما در دل به آن باور نداشته باشد، ایمان نیست، بلکه ایمان همراه با انجام کردارهای نیک ارزش دارد.

آیا خودکشی در اسلام حرام است؟ به چه دلیل؟ اگر قصد و نیت نافرمانی از خدای یکتا نباشد چه؟ فقط برای نجات از شرایط جسمی و روحی غیر قابل تحمل؟ و به بن بست زندگی برسی. هیچ راهی برای نجات نباشه. هیچ.

شماره: 
1322

بله خودکشی حرام است، خداوند می فرماید: (وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّـهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنصُورًا )[اسراء/33] وکسی را نکشید که خداوند کشتن او را جز به حق حرام کرده است.
خواه کشتن دیگری باشد یا کشتن خود، هردو قتل به شمار می‌آید و حرام می‌باشد، جان متعلق به خود انسان نیست، بلکه مال خداست، نباید به آن تعرضی شود.

با سلام. آیا امر به معروف و نهی از منکر واجبه؟ یعنی این همه بی‌حجابی که تو خیابون می‌بینیم باید به همشون تذکر بدیم؟ اگر احتمال بدهیم که در امر به معروف به ما توهین خواهد شدآیا باز هم واجبه؟

شماره: 
1319
ادامه سؤال: 
کسانیکه نمیشناسیمشان باز هم باید امر به معروفشان کرد؟ به فرض مثال کسی که گناهی انجام میدهد اگر بهش تذکر ندیم عین همان گناه برای ما نیز نوشته میشود؟ بعضی وقت‌ها خیلی ناامید می‌شوم چون اگه قرار باشه به همه تذکر بدهیم خیلی سخت خواهد بود مخصوصاً اگر تذکر ندهیم گناهش برای ما نیز نوشته شود.

امر به معروف و نهی از منکر فرض کفایه است پیامبر(ص) فرموده اند: «من رأی منکم منکرا فلیغیره بیده فإن لم یستطع فبلسانه و إن لمن یستطع فبقلبه و ذلک أضعف الإیمان»(مسلم)
[هرگاه کسی از شما کار بدی را دید باید آن‌را با قدرت خود تغییر دهد و از بین بَبَرد و اگر نتوانست پس با زبان آن‌را از بین بَرد و اگر نتوانست پس آن‌را با قلب خود از بین ببَرد و آن ضعیف‌ترین درجه‌ی ایمان است.]

بر اساس حدیث پیامبر(ص) که فرمود:«لا یزْنِی الزَّانِی حِینَ یزْنِی وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلا یسْرِقُ السَّارِقُ حِینَ یسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ»[متفق علیه] اگر کسی در حال انجام یکی از این کبائر بمیرد یعنی در دلش ایمانی وجود ندارد و همیشه در جهنم می‌ماند؟

شماره: 
1310

به هنگام انجام گناه کبیره ایمان از وجود فرد رخت بر می‌بندد. چون ایمان، نور وگناه، تاریکی است آن دو با هم جمع نمی‌شوند و بعد از انجام گناه اگر توبه نکند بی ایمان است . فردی اگر در حال انجام گناه کبیره بمیرد، به آتش دوزخ می‌رود، اما همیشه درآنجا نمی‌ماند بلکه به اندازه‌ی گناهش عذاب داده می‌شود سپس از آن بیرون آورده می‌شود.

پدر من هشتاد سال سن دارد ولی همیشه کارهایی می‌کند که باعث ناراحتی ما می‌شود و ما وقتی به او تذکر می‌دهیم از دست ما ناراحت می‌شود.

شماره: 
1305
ادامه سؤال: 
مثلا به پدرمان میگوییم که غیبت دیگران را نکند و یا به دیگران بدبین است و بدبین نباشد و یا نظافت را رعایت کن و چیزهایی از این قبیل ولی او ناراحت می‌شود. آیا ما دچار گناه می‌شویم؟ و یا فقط پدر و مادر بر فرزندان حق دارد چون در قرآن آمده که میفرماید به پدر و مادر حتی اف نگویید ولی این حرف زدن‌های ما گاهی با عصبانیت همراه است. ما چکار کنیم که دچار گناه نشویم. هرچند پدرم به حرف هیچکس توجه نمی‌کند و ساز خودش را می‌زند.

باید وضعیت پدرتان را که در سن 80 سالگی قرار دارد، درک کنید که در طول عمر به آن حالت خو گرفته است، اگر شما حرکاتی از او دیدید که نیاز به تذکر و یادآوری باشد، با مهربان و دلسوزی به او بگویید، مواظب باشید که در رفتارتان تندروی و درشت خویی نباشد، اگر یک بار تذکر دادید، نپذیرفت، تکرار نکنید و اسباب ناراحتی و خشمگینی او را فراهم نیاورید.

آیا فردی که بین مردم محبوب است به اذن و اراده خداست یا رفتار و کردار شخص باعث چنین محبوبیتی می‌شود؟

شماره: 
1304
ادامه سؤال: 
چون من با آنکه دختری کم حرفم و در کار هیچکس دخالت نمی‌کنم فکر میکنم هیچکس مرا دوست ندارد و وارد هر مغازه یا فروشگاهی یا هر جایی دیگری که میشوم با من بد رفتار می‌شود همیشه دوست داشتم بدانم دلیلش چیست. دوستانم به من می‌گویند به خاطر ظاهر ساده و بی‌آرایش توست که چنین با تو رفتار میشود. آیا دعایی ذکری در این مورد هست که من بخوانم؟

اگر انسان متانت و وقار و اخلاق نیکو داشته باشد مورد احترام دیگران قرار می‌گیرد، سیمای ظاهری همیشه دلیل بر توجه مردان نیست، بلکه اگر فرد پایبند به ارزش‌ها باشد و دستورات خداوند را در تمامی زمینه‌ها به اندازه‌ی توانش به کار ببندد و محبوب خداوند گردد، خداوند محبت او را در دل بندگان قرار میدهد، اخلاق بد و درشت‌خویی و بی‌توجهی به ارزش‌ها سبب بی‌ارزشی خود فرد می‌گردد.
گاهی نیز وسوسه درونی خود فرد است و توقع و انتظار بیشتری دارد که مردم به او بسیار توجه کنند، اگر به آن انتظارات خود دست نیابد، احساس حقارت و بی‌ارزشی میکند، باید انتظارات معقول و دست‌یافتنی باشند.

آیا درست است که میگویند گناه غیبت 2 برابر زنا است؟ اگر واقعیت‌ها را بگوییم غیبت محسوب می‌شود؟

شماره: 
1302
ادامه سؤال: 
به عنوان مثال فلان کس معتاد است یا فلان کس بدحساب است یا کسی این کار بد رو انجام داد. اگر میشود چند مثال برای غیبت کردن بگویید تا قضیه برایمان مشخص شود چون با هرکس صحبت کنی در مورد مردم و کارهایی که انجام میدهند صحبت می‌کنند.

چنان سخنی اساس ندارد و درست نیست و گناه را نباید با گناه دیگر مقایسه کرد.
پیامبر خدا( ص) فرمود آیا میدانید غیبت چیست: گفتند خدا و رسول او داناترند. فرمود:
ذِكرُكَ أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتَهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد بَهَتَّهُ[رواه مسلم]
«یاد کردن برادرت به‌نحوی را که بدش می‌آید، گفته شد: اگر صفتی را که در برادرم وجود دارد بگویم و[بدش بیاید] چیست؟ فرمود: اگر آنچه که میگویی در او باشد، او را غیبت کرده‌ای و اگر آن صفت در او نباشد، به او بهتان بسته‌ای.»

بنده برای هر کاری که نمی‌خواستم انجام دهم قسم می‌خوردم. ولی انجام می‌دادم. مثلاً "که به طرف دخانیات نروم که ده بار بیشتر رفتم.

شماره: 
1286
ادامه سؤال: 
زنا نکنم. به نامحرم نگاه نکنم، دختربازی نکنم. بلکه بر هر موضوع بیش1000قسم یاد نمودم. بنده مدتی به جماعت تبلیغ رفتم و از جماعت تبلیغ که آمدم قول کردم در مسجد که همیشه نمازم را با جماعت بخوانم اگر چنان چه با جماعت نخواندم در قبالش باید 10رکعت نوافل جریمه بنده است به جزا هر وقت نمازی که با جماعت نخوانده‌ام است. که بر این قولم عمل نکرده‌ام از این موضوع 10سال می‌گذرد و همچنین قول نموده‌ام که پایبند به اذکاری که خود تعیین نموده‌ام باشم؛ که نشده‌ام. مثلاً" روزانه 1000کلمه لااله‌الاالله الا الله بگوییم اگر نگفتم روزانه در قبالش روز بهدش 2000هزار با بگوییم .که بازم عمل نکرده‌ام. حالا از شما خواستار کمک و راهنمایی هستم.

فرد باید در انجام عبادت‌ها بر خود سخت نگیرد، بلکه فرض‌ها و عبادت‌هایی را که در شریعت مقرر شده‌اند، انجام دهد، و به تدیج و با تمرین بر انجام عبادت‌ها خو گیرد. و عهد و پیمان‌ها و نذرهایی که می‌کند به وسع و توانایی خود بنگرد و بر اساس آن تصمیم بگیرد، احساساتی تصمیم گرفتن و خود را بر انجام کارهایی که در توانش نیست مکلف نمودن، شایسته نیست. چون بدن نیز بر فرد حق دارد و خانواده و اطرافیان نیز بر فرد حقی دارند، مسلمان باید حقوق همگی را رعایت کند. شما از نذری که نموده‌اید استغفار کنید و پایبند به فرایض باشید و به اندازه توان مستحباتی را که مقررشده‌اند انجام دهید.

به فرموده پیامبر حسد ورزیدن و رشک بردن در دو چیز درست است کدامند آن دو؟

شماره: 
1277

در حدیث پیامبر فرموده است: « لا حسد إلا في اثنتين رجل آتاه الله مالا فسلط على هلكته في الحق وآخر آتاه الله حكمة فهو يقضي بها ويعلمها»(بخاری)
غبطه جایز نیست مگر در دو مورد: 1- شخصی که خداوند به او ثروت و دارایی داده و به او همت بخشیده است تا آن را در راهخدا خرج کند2- کسی که خدا به او علم و فرزانگی عنایت فرموده و او دیگران را از علم و فرزانگی خود بهرمند می‌سازد.

همزمانی محتوا