نحوه‌ی شکرگزاری

نحوه‌ی شکرگزاری

یا رب! نظر تو بر نگردد

برگشتن روزگار سهل است

 حالت بیشتر ما این‌گونه است که اگر کسی بپرسد: روزگار چگونه می‌گذرد؟ می‌گوییم: هی هی! می‌گذرد دیگر! در حالی که بیش‌تر آنهایی که این جمله را می‌گویند دارای بهترین خانه و ماشین و مغازه و سرمایه هستند و مال زیادی را ذخیره کرده‌اند.

ای بندگان خدا! چرا زبان شما از ستایش خدایتان کوتاه است؟ چرا زبان شما به تمجید و ستایش او تعالی باز نمی‌شود؟ اگر فرزندت غلام و خدمتکار پادشاهی باشد، هرجا بروی با افتخار این را یاد می‌کنید تا مردم از این‌که فرزندتان خدمتکار یک پادشاه است باخبر شوند. چرا یک بار به بخشش‌های خداوند در بستر زندگی، نگاه نمی‌کنید؟

چرا اینهمه داده‌ها و بخشش‌های پروردگارت را فراموش می‌کنی؟ فقط بلدید بگویید: امورات می‌گذرد بس. وظیفهی ما این است که در پاسخ این‌گونه پرسش‌ها بگوییم: الحمدلله، راضی‌ام به رضای او. نعمت‌های فراوانی به من ارزانی فرموده است.

خداوند متعال در سوره‌ی سبأ می‌فرماید: و بسیار کمی از بندگانم شکر گزار هستند. تصور کنید این کلمات را آن ذاتی گفته است که خالق ماست و خیلی نعمت‌های که ما متوجه نیستیم را برایمان ارزانی داشته است. از دوست تا دشمن به همه داده است.

ای کریمی کز خزانه غیب 

گبر و ترسا وظیفه‌خور داری

دوستان را کجا کنی محروم

تو که با دشمنان این نظر داری

کافی است اندکی بیندیشیم و به اطرافمان نگاهی بندازیم یقیناً که از شمارش نعمت‌های خداوند عاجز خواهیم ماند. 

حمد خدا را کی تواند شمار کرد

یا کیست که شکر یکی از هزار کرد 

به وفور دیده‌ایم که کسی بخواهد در مقام نصیحت به دیگران در باب وفاداری قرار گیرد، به وفاداری سگ نسبت به صاحبش که در مقابل تکه نانی و میده استخوانی، تا دم صبح پیش خانه او می‌ماند، یاد می‌کنند؛ ولی ما  که خداوند به ما شرف اشرف مخلوقات روی زمین را داده است، و شب تا صبح و صبح تا شام خوان نعمت را برایمان گسترده است، نه تنها سپاسگزار نیستم بلکه با کوچکترین تلنگری، زبان طعن می‌گشایم و ازو شکایت می‌کنیم و گوش عالم را کر می‌کنیم که خدا حرف و صدایم را نشنید و دعایم را اجابت نکرد!

پناه بر خدا! تکبر چقدر در تار و پود وجودمان ریشه دوانیده است که بالای خداوند تکلیف وضع می‌کنیم؟

نهایت کوشش را به خرج بده تا رضای خدا را به به دست بیاوری. خدا به کسی نیازمند نیست او اگر ناراضی شود و خشم کند از بلعم‌باعورای را که پانصد سال در عبادت صرف کرد، روی می‌گرداند و «خسر الدنیا و الآخره» می‌شود و اگر باران رحمتش جوش بزند و راضی شود، فضیل بن عیاضی که سردسته‌ای راهزنان بود را به در جوار قرب و بندگی‌اش جای می‌دهد.او بی‌نیاز است هرکس با بی‌نیازی او ستیزد، او را از افلاک به اعماق می‌کشاند و عزتش را به ذلت تبدیل می‌کند.

همیشه دعا کنید خداوند از ما راضی گردد.

پروردگارا!

بر ما نظر لطف بفرما و ما را بابت کوتاهی‌هایی که داشتیم مؤاخذه نکن و از ما راضی باش و اسباب رضایتت را بر سر راهمان قرار ده!

بر داده‌هایت که سالها قدر ندانسته بودیم، حالا با بازتولد و حیات دوباره، شکر گزاریم و بر نداده‌هایت شاکر و طالب!

یا رب نظر تو بر نگردد 

برگشتن روزگار سهل است

امتیاز شما: هیچ میانگین امتیاز: 5 (از 1 رای)