با چه نیّتی قرآن می‌خوانی؟

با چه نیّتی قرآن می‌خوانی؟

بسیاری از مسلمانان قرآن را تنها به قصد اجر و ثواب می‌خوانند و از منافع فراوان آن تنها به همین بسنده می‌کنند. هر کس قرآن را با هر نیّتی بخواند به آن دست می‌یابد؛ زیرا پیامبر اسلام فرموده است: اعمال به نیّات بستگی دارد و عمل هر کس در گرو نیّت اوست.

قرآن آیین زندگی است و نیّت، وسیله‌ی تجارت علماست. به همین خاطر به خود و برادرانم یادآوری می‌کنم که نیّت خود را در قرائت این‌گونه قرار دهند:

قرآن می‌خوانم تا از آن آگاه شوم به اوامرش عمل کنم.

قرآن می‌خوانم تا در پرتو آن به راه راست هدایت شوم.

قرآن می‌خوانم تا با خدای خود نیایش کرده باشم.

قرآن می‌خوانم تا از بیماری‌های ظاهری و باطنی شفا یابم.

قرآن می‌خوانم تا مرا از تاریکی‌ها به سوی نور ببرد.

قرآن می‌خوانم چون درمان سنگ‌دلی است؛ به دل‌ها آرامش می‌بخشد و باعث احیا و آبادانی آن می‌شود.

قرآن می‌خوانم چون سفره‌ی پروردگار متعال است.

قرآن می‌‌خوانم تا در گروه غافلان قرار نگیرم و از زمره‌ی ذاکرین باشم.

قرآن می‌خوانم تا یقین و ایمانم به خدا بیشتر شود.

قرآن می‌خوانم چون خدا فرموده است قرآن را شمرده و به آرامی بخوانید.

قرآن می‌خوانم تا از هر حرفی 10 حسنه ببرم و خداوند نیکی‌ها را برای هر کس که بخواهد چندین برابر می‌کند.

قرآن می‌خوانم تا در روز قیامت از شفاعتش برخوردار شوم.

قرآن می‌خوانم تا به سفارش رسول گرامی اسلام عمل کرده ‌باشم. 

قرآن می خوانم تا خداوند مقام مرا و امّتم را با آن بالا ببرد.

قرآن می‌خوانم تا به درجات بالای بهشت دست یابم و تاج وقار و سنگینی بر سر کنم و پدر و مادرم را با جامه‌هایی ببینم که در دنیا بر تن نداشتند.

قرآن می‌خوانم تا با کلام خدا آشنا و به او نزدیک شوم.

قرآن می‌خوانم تا از خاصّان درگاه خدا باشم.

قرآن می‌خوانم چون می‌دانم کسی که از قرآن آگاه است با ابرار و مقرّبان خواهد بود.

قرآن می‌خوانم تا از آتش و عذاب الهی نجات یابم.

قرآن می‌خوانم تا با خدا همراه شوم.

قرآن می‌خوانم تا به سال‌های فرتوتی و زبونی عمر نرسم.

قرآن می‌خوانم تا دلیلی باشد به سود من نه به زیان من.

قرآن می‌خوانم تا از خدا بخواهم مرا بر راهش ثابت قدم نگه دارد.

قرآن می‌خوانم تا آرامش و رحمت الهی بر من نازل شود و خداوند مرا در نزد مقرّبانش یاد کند.

قرآن می‌خوانم تا نزد خدا صاحب فضل و نیکی باشم. 

قرآن می‌خوانم تا به عطر و بوی آن معطّر شوم.

قرآن می‌خوانم تا در دنیا گمراه و در آخرت تیره‌بخت نشوم.

قرآن می‌خوانم چون با تلاوت آن خداوند غم و اندوه را انسان دور می‌کند.

قرآن می‌خوانم تا هم‌نشین قبر، روشنایی صراط ، هدایت‌گر دنیا و راهنمای بهشتم باشد.

قرآن می‌خوانم تا خداوند مرا با اخلاق زیبای نبوی ادب کند.

قرآن می‌خوانم تا خود را به حقّ مشغول کنم و از باطل دوری گزینم.

قرآن می‌خوانم تا با نفس و شیطان و هوس مبارزه کنم.

قرآن می‌خوانم تا خداوند در روز قیامت میان من و کافران پرده‌ای پوشیده‌ قرار دهد.

پس بیایید اهل قرآن باشیم؛ بدانید که این یک معامله‌ی پرسود با خداوند است تا ما را از فضل و کرم بی‌منتهایش محروم نسازد.

بدون امتیاز