در فقه شافعی اگر در یک سفر طولانی که ١٢ ساعت طول بکشد، در طول سفر نمازها باید چطور خوانده شود و اگر بدانیم که مدت اقامتمان در آنجا کمتر از ١۰ روز است، چگونه نمازمان را بخوانیم؟

شماره: 
0
ادامه سؤال: 
بنده شافعی هستم و پشت سر برادران حنفی نماز خواندم آنها گفتند: چون اقامتمان کمتر از ١۰ روز است نمازهای ظهر، عصر و شام دورکعتی خوانده می‌شود البته نماز جماعت بود.

در مذهب شافعی مسافری که نیت کند در جایی بیش از چهار روز بماند، به محض این که به آنجا برسد، مسافر به شمار نمی‌آید و باید نمازهایش را کامل بگزارد، اما اگر نیت کند چهار روز یا کمتر از آن بماند، می‌تواند نمازهایش را جمع و شکسته بگزارد، اما اگر مسافر برای انجام کاری به جایی برود و امیدوار باشد که کارش همان روز انجام گیرد، اما انجام نگیرد و هر روز امیدوار باشد که کارش همان روز انجام گیرد، اما انجام نگیرد،‌در این صورت تا هیجده روز می‌تواند نمازش را شکسته و جمع بگزارد. اگر شافعی مهب پشت سر اما حنفی مذهب نماز بگزارد، دیدگاه هر کدام از آن دو امام را به کار گیرد،‌ برایش جایز است.