گنگوزهی، بیداری اخلاقی یا دستمایه‌ی اعتراض‌های سیاسی؟!

نویسنده: 
صدیق قطبی
گنگوزهی، بیداری اخلاقی یا دستمایه‌ی اعتراض‌های سیاسی؟!

از نق‌زدن‌های بی‌سرانجام که صِرفاً اسباب تلخ‌کامی‌اند چه سود؟ از هر حادثه‌ای برای کوفتن دولت و ملت و حاکمیت و دادخواهی استفاده کردن جز ابتذال چه فرجامی دارد؟ معلمی با جان‌نثاری خود، از انسانیت اعاده‌ی حیثیت می‌کند، ما را که با مشاهده‌ی اینهمه فجایع جهانی ناشی از قتل و استبداد و تروریسم از آدمی سیر و ملول آمده‌ایم، به بقای شرافت و مروّت دلگرم می‌کند. اینهمه باید اسباب تأمل، اعتبار و به خود آمدن باشد نه دستمایه‌ی اعتراض سیاسی و تکرار ملال‌آور حرف‌های لاطائل. 

 من در برابر جان‌نثاری و شرافت آن معلم دلیر سر خم می‌کنم و در عین تأسف و اندوه از وقوع این حادثه، مسرّتی نیز دارم. چرا که تنها وقایعی این چنینی می‌توانند در وجدان‌های خواب‌آلود ما رعشه‌ای بیفکنند و جان‌های ملول‌مان را به سودای افق‌های متعالی رهسپار کنند.

 به گمان من چنین اتفاقی را باید مایه‌ی بیداری وجدان اخلاقی و شرافت‌‌‌‌‌آموزی تلقی کرد و به نق‌زدن‌ها، گلایه‌ها و صدور بیانیه‌های سیاسی ملال‌آور فرونکاست. انصاف نیست توجه به ابعاد اخلاقی و انسانی این قضیه، تحت‌الشعاع بیان مطالبات سیاسی و حقوقی قرار گیرد. آنهم در این حجم و این گستره. چرا  هر اتفاق ناگواری که روی دهد، بی‌درنگ سُراغ وزارت مربوطه و حاکمیت و دولت می‌رویم؟ 

 معلمی از جان خویش می‌گذرد تا حیات کودکانی را نجات دهد و برای ما تبدیل به یک قهرمان می‌شود. تلنگری است که بگویدمان تا چه پایه این مروّت و فتوّت و احسان، ستودنی و اثرگذار است و دریغا از ما اگر جان خویش به ثمن بخش بفروشیم و خود را قربانی ارزش‌های والا و متعالی نسازیم.

 به گنگوزهی درون‌مان مجال پرواز دهیم. 

 آسمان فرصت پرواز بلند است ولی

قصه این است چه اندازه کبوتر باشی

بدون امتیاز

سایت در قبال نظرات پاسخگو نمی باشد.

1
حمیده الهیاری (مهمان)
1395/01/20

السلام علیکم،
برادر گرامی جناب آقای قطبی،مطلب سرشار از احساس شما جای تقدیر و بسی تشکر دارد.همچنان که فداکاری این معلم بزرگ زاد و بزرگ منش جای ساعت ها تشویق و تکبیر دارد و با هیچ جمله ای نمیتوان از عهدهٔ تشکر از این جان باختگی برآمد.اما قبول گلایه نکردن و اعتراض نکردن به چنین فجایع دردناک و ببخشید مضحکی که به راحتی حیات انسان ها را به سخره میگیرد بسیار سخت و غیر قابل قبول است!
سیل اعتراض های بسیار از این دست،همانطور که مشاهده میشود نیز نتوانسته جلوی پیشبرد این حوادث را سد سازد!
چگونه وجدان درمند و بیدار انسان ها ساکت بماند از رخداد چنین اتفاقات درد آور و پیش پا افتاده ای؟؟؟؟
امید اعتراض کنندگان به این است که شاید و فقط شاید یک اعتراض مثمر ثمر واقع شود و دیگر از این گونه حوادث شاهد نباشیم!والا واضح و مبرهن هست،صرف اعتراض هیچ بار مثبت و مفیدی در پی ندارد،مگر بیدار کردن وجدان های خواب و به خلسه رفته و اصلاح.
باتشکر فراوان.

2
عسکری نیا (مهمان)
1395/03/17

سلام استاد
عسکرس نیا هستم شاگرد سابق شما
لطف می کنید پیام بدید سئوال دارم در مباحث قبلی
متشکرم

.:: جدیدترین ::.