نظری بر دستگیری‌های اخیر نمایندگان کرد پارلمان ترکیه

نظری بر دستگیری‌های اخیر نمایندگان کرد پارلمان ترکیه

تشدید بحران کرد‌ها و دولت ترکیه

بر اساس اخبار منتشره، نیروهای امنیتی ترکیه «فیگن یوکسکداغ» و «صلاح‌الدین دمیرتاش»، دو رهبر حزب دموکراتیک خلق‌ها (ه. د. پ) حزب قانونی طرفدار کرد‌ها در پارلمان ترکیه را همراه با تعدادی دیگر از پارلمانتاران و اعضای این حزب دستگیر کرده‌اند. 

وزارت کشور ترکیه علت بازداشت‌های گسترده نمایندگان حزب دموکراتیک خلق‌ها را خودداری آن‌ها از حضور در دادگاه و ارائه شهادت درباره پرونده‌های مربوط به مبارزه با تروریسم اعلام کرده است. بر اساس بیانیه این وزارتخانه، این بازداشت‌ها با حکم مقام‌های دادستانی در استان‌های کردنشین مانند دیاربکر، شرناخ، وان و حکاری صورت گرفته است. بازداشت رهبران حزب دموکراتیک خلق‌های ترکیه تحت لوای قانون «وضعیت اضطراری» رخ داده است. این قانون از زمان کودتای نافرجام در ۱۵ ژوئیه اعلام شد و دست نیروهای پلیس را برای بازداشت افراد باز می‌گذارد. 

در پاسخ به اقدامات دولت، حزب دموکراتیک خلق‌های ترکیه با انتشار بیانیه‌ای دولت را «متهم به کودتا» کرد و از هوادارانش خواست تا به خیابان‌ها بیایند. دعوت به راهپیمایی به درگیری پلیس با هواداران این حزب مواجهه شده است. از سوی دیگر حزب کارگران کرد ترکیه اعلام کرده است که عملیات نظامی خود را گسترش خواهد داد. 

دولت جدید آقای اردوغان در شرایطی بعد از دور دوم انتخابات در این کشور، به قدرت رسید که از اکثریت ضعیفی برخوردار بود. قبل از آن آقای اردوغان از همکاری هریک از احزاب سیاسی موثر ترکیه و از جمله از حزب دمکراتیک خلق‌ها (ه. د. پ) به رهبری دمیرتاش مایوس شده بود. علت اصلی عدم همکاری (ه. د. پ) با آک پارتی برای تشکیل دولت ائتلافی را ناشی از فشار حزب کارگران کرد می‌دانستند. از این رو بعد از اینکه دولت جدید اردوغان به قدرت رسید سعی کرد با انجام اقداماتی در داخل به جلب نظر افکار عمومی ترکیه مخصوصا ناسیونالیستهای ترک بپردازد. فشار بر (ه. د. پ) 

و تشدید برخورد با (پ. ک. ک) از جمله سیاستهای دولت در این راستا بود. بعد از انفجارهای صورت گرفته در شهرهای مختلف ترکیه و انتصاب آن‌ها به (پ. ک. ک)، برای تحت فشار قراردادن نمایندگان (ه. د. پ) مجلس ترکیه با تصویب قانونی مصونیت پارلمانی نمایندگان کرد را لغو کرد تا بتواند از طریق تعقیب قضایی به آن‌ها فشار بیشتری بیاورد. 

از این‌رو دولت ترکیه حزب دموکراتیک خلق‌ها و نمایندگان آن را به حمایت از حزب کارگران کردستان (پ ک ک) – و حمایت از تروریسم- متهم کرد در حالی که این حزب اتهام وارده را رد کرده است. 

فارغ از اینکه تا چه اندازه این اتهامات واقعی است، باید در مورد تحولات ترکیه موارد زیر را مورد توجه قرار داد: 

۱- علاوه بر افکار عمومی کرد‌ها در کشورهای منطقه، سازمان‌ها احزاب و دولت اقلیم کردستان در عراق، اظهار نگرانی در بعد جهانی از سوی کشورهای غربی نسبت به عملکرد دولت ترکیه در برابر کرد‌ها و حزب قانونی آن‌ها صورت گرفته است و این روند ادامه دارد. به نظر می‌رسد اگر (پ ک ک) دست به اقدام نظامی نزند، دولت ترکیه تحت فشار افکار عمومی جهانی وادار به آزادی زندانیان کرد خواهد شد. 

۲- ترکیه تنها کشوری است که دارای حزب قانونی با تمایلات کردی است. برنامهٔ اصلاحات و روند تحقق صلح و آشتی در این کشور نیز تا حدودی نشان از وجود یک پروسهٔ دمکراتیک در ترکیه بود که می‌رفت تا حقوق کامل شهروندی را برای کرد‌ها از هر جهت تامین نماید. سختگیری (پ ک ک) در مواضع رادیکال، علاقهٔ دولت ترکیه به دخالت در مسائل منطقه مخصوصاً بحران سوریه، مطرح شدن پدیدهٔ داعش و وارد کارزار شدن کرد‌ها در سوریه با تمایل به نوعی از همکاری ضمنی با نظام حاکم در این کشور، در مجموع دولت ترکیه به رهبری آقای اردوغان در دور جدید را به سمتی برد که بجای دنبال کردن جریان اشتی و صلح با کرد‌ها، به سرکوب آن‌ها تمایل پیدا کند. مخصوصاً اینکه در دولت جدید آقای داووداوغلو از ادامه همکاری با آقای اردوغان سرباز زد و در نتیجه دست رئیس جمهور در بکار گماری افراد وفادار به خود، بیشتر باز شد. 

۳- اکنون ترکیه در حالت ویژه و حساسی به سر می‌برد. درگیری در بحران سوریه و عدم موفقیت مسلم یکی از نیرو‌ها در این بحران از یک سو، عدم همکاری آمریکا در حملهٔ هوایی هدفمند علیه داعش و در نتیجه عدم احتمال فروپاشی نظم داعشی در کوتاه مدت، کوتاه آمدن ترکیه در برابر فشار روسیه و کنارنهادن برنامه نزدیک شدن به اروپا و عضویت در این اتحادیه – مخصوصا با احتمال تصویب قانون اعدام در این کشور-، ترکیه را بیشتر از گذشته در روشهای سرکوبگرانه، غیردمکراتیک و نقض بیشتر حقوق کرد‌ها در این کشور تثبیت می‌کند. این امر می‌تواند زمینهٔ بروز بحران بزرگتری را در منطقه فراهم نماید. 

۴- در عین حال ترکیه به علت دارا بودن یک حداقل‌هایی از جامعهٔ مدنی فعال، از جمله کشورهایی نیست که به آسانی تن به دیکتاتوری حزبی بدهد. مقاومت مدنی در این کشور به صورت مسالمت‌آمیز همواره اثربخش بوده و به نظر می‌رسد که در ‌‌نهایت افکار عمومی این کشور به زیاده خواهی‌های دولت ترکیه واکنش نشان خواهد داد. ضمن اینکه دولت و شخص آقای اردوغان نیک می‌دانند که برای آن‌ها ماندن در کنار روسیه از هر نظر بدون نتیجه و فایده است و مشکلی از مشکلات این کشور را حل نخواهد کرد. حتی از ناحیهٔ دولت روسیه به نسبت مسئلهٔ کرد‌ها ممکن است به ترکیه فشار وارد شود. اگر چه در مجموع به نظر می‌رسد که همه به نوعی با کارت کرد‌ها در بازی سیاسی منطقه بازی می‌کنند در حالی که کرد‌ها در این بازی حاضر نیستند یا استراتژی مشخصی برای ورود به بازی ندارند.

بدون امتیاز

سایت در قبال نظرات پاسخگو نمی باشد.

1
خیرخواه (مهمان)
1395/08/16

چقدر زود واکنش نشان میدیم؛ دنیا داره از جنگ و ترور و قتل و غارت نابود میشه آن وقت دو نفر را در ترکیه دستگیر کردن این همه برآشفته شدیم؟؟؟ انگار ما در سوئد زندگی می کنیم و از این دست اتفاقات را هیچ وقت شاهد نبودیم! آقایون آشوب راه انداختن آن وقت تو دادگاه هم حاضر نشدن جاهای دیگه با چنین افرادی چکار می کنن؟ دسته گل و شیرینی می بردن منزلشون؟؟؟ به نظرم این عکس العمل زودهنگام قدری تابلو بود...

2
بدون‌نام (مهمان)
1395/08/18

سبب اصلی آشقتگی وضع کردهای ترکیه خودخواهی دمرتاش و شرخواهی پ ک ک بود. آن هنگامی بود کا اردوغان از دمرتاش تقاضای تشکیل دولت ایتلافی کرد چیزی که در تاریخ کردها سابقه نداشت. اما جواب متکبرانه دمرتاش رویای ورود کردها به دستگاه حکومت را ویران کرد. به نظر من در این میان فقط کردها خواهند باخت. اگر حکومت ایران از کردها تقاضای ورود به دستگاه حکومتی نماید از فرط خوشحالی زیر پای تک تک مسوولان را خواهم بوسید.حال مقایسه با شماست. برادر خیرخواه راست فرمودند. آقای مولودی چنین می اندیشند که همه ما در قعر مهد تمدن هستیم. اردوغان هم خیال میکرد که مغز دمرتاش مثل شعارش دموکراتیک است به همین جهت تقاضای تشکیل دولت کرد. غافل از اینکه مغزش هنوز در لابلای تار سه تار گیر کرده و هنوز غرور جوانی و حس عاشقانه اش علیرغم ورود به دنیای سیاست پاک نشده.

3
عبدالعزیز مولودی (مهمان)
1395/08/21

در مورد اینکه کردها در ترکیه در نتیجه ی این حرکت آسیب می بینند هیچ تردیدی نیست. مخصوصا با خروج نمایندگان دیگر حزب ه د پ. ولی موضوع تنها به رفتار نادرست پ ک ک و یا دمیرتاش و همکارانش محدود نمی شود. با حذف جناح مایانه روی اک پارتی، عملا قدرت به قبضه ی تندروهای آن افتاده است و این برای ترکیه در داخل و خارج چالش برانگیز خواهد بود.

4
بدون‌نام (مهمان)
1395/08/26

دوست عزیز تحلیل شما بیشتر شبیه به خصومت شخصیه تا تحلیل بی طرفانه و بر اساس واقعیات دستگیری نه نفر از نماینده ها و دو نفر از مدیران حزب و چندین نفر از شهردارانی که با رای مردم انتخاب شدن نشونه اینه که حکومت خود مردم و خواسته های اون ها رو زندانی کرده . مغز یک نماینده اگر در تار هم گیر کرده باشه دلیل بر زندانی کردنش نمیشه همونطور ک اقای اردوغان توی کلوپ های استانبول بیلیارد برعکس بازی میکردن

5
عبدالعزیز مولودی (مهمان)
1395/08/21

دوست عزیز چنانکه اشاره کرده اید مشکلات زیادی جهان اطراف ما را دربرگرفته است. اولویت بندی آنها به حسب ذوق و سلیقه ی افراد متفاوت است. از ای رو وقتی کسی برای خبری یا رویدادی ارزش قایل است در مورد آن ممکن است اعلام موضع نماید. در ضمن روند کنونی ترکیه در غیاب یک شرایط مدنی، قدری نگران کننده است. بخش تندروی آک پارتی اکنون قدرتمندانه اعمال حاکمیت می کند و البته نمی توان از کم سلیقگی کردها هم سخن نگفت. ولی آنچه را شما دستگیری دو نفر ذکر کرده اید، بالغ بر هزاران نفر است که در ارتباط با کودتا و بعد از آن دستگیر کرده اند. این رفتارها دولت را به سوی سختگیری بیشتر می راند.

6
عماد (مهمان)
1395/08/21

درست است که ه.د.پ با عدات و توسعه متحد نشد تا دولت تشکیل دهند. اما این بدان معنا نیست که دولت انتقام بگیرد. هر دو طرف مرتکب اشتباهاتی شدند و هر دو در این میان مقصرند. بهترین راه این است سر میز مذاکره و گفتگو بر گردند و مشکلات را با گفتگو حل کنند. زور و اجبار به صورت مقطعی جواب می‌دهد اما دوبار از یک طرف دیگر سربر می‌آورد. شما دوستان به ویژه آقای خیرخواه سعی کنید با نرمی خیرخواهی کنید. امید است عقلای دو طرف تصمیمات خوبی بگیرند.

7
عبدالعزیز مولودی (مهمان)
1395/08/22

با شما کاملا موافقم و معتقدم که برای رسیدن به توسعه ی سیاسی قابل قبول و تحقق صلح در روابط میان دولت ترکیه و کردها، میز مذاکره و قدری تحمل و پرهیز از خشونت لازم است. دو حزب اک پارتی و ه.د.پ اگر در کنار هم قرار گیرند می توانند بر آنچه که در گذشته تجربه ی کمالیسم نامیده شده است فائق ایند و آینده ی روشنی را برای ترکیه رقم زنند.

8
موحد (مهمان)
1395/08/25

کینه ای ک جناح تندروی اک‌پ از کردها و حزب مطبوعشان ب دل گرفت بخاطر شرکت ان ها در انتخابات و کسب حدنصاب ده درصدی است، عدم ائتلاف اون ها با اک‌پ هم قطعا دلایلی داشته وگرنه هیچ حزبی ب انداره اک‌پ برای برگزاری مجدد انتخابات و تلاش برای تشکیل دولت تک حزبی تمایل نداشت. الان هم ک این کینه و عداوت ب اوج خوش رسیده و حزب حاکم تلاش میکنه با ائتلاف با نژادپرستات ترکیه کلا این حزب رو حذف کنه. نمایندگان قانونی مجلس و شهردارانی ک با رای مردم انتخاب شدن دستگیر شدن مساله ای ک از نظر اقای خیرخواه شوخیه اما قطعا اگر دستگیری نمایندگان مسلمان در کشوری مثل روسیه بود بود فریاد وامصیبتا ایشان ب اسمان میرفت

9
خیرخواه (مهمان)
1395/08/29

برای یک تحلیل منصفانه بهتر است از اصطلاحات اهانت آمیز پرهیز کنیم به کرات شاهد استفاده از واژه "نژادپرست" بر ضد ترک های ترکیه هستیم آنها هم برای این که کردها را به نژادپرستی متهم کنند دلایل زیادی دارند. از سوی دیگر این قدر جنبه "مسلمان بودن" این نمایندگان را برجسته نکنید ترکیه یک کشور مسلمان نشین است و طبعا قریب به اتفاق نمایندگاانش مسلمان هستند و گمان نکنم ترکهای ترکیه در اسلام و مسلمانی دست کمی از کردهایش داشته باشند...

10
بدون‌نام (مهمان)
1395/08/30

شما یا با احزاب ترکیه اشنایی ندارین یا تحلیل رو بدرستی نخوندید منڟور از حزب نژادپرست حزب دولت باغچلی است ک ب نژاد پرست و ملی گرا بودنشون افتخار میکنن و اساسا کردها رو ترک های کوهستان خطاب میکنن و مخالف قوانین شریعت هستند