ماندن یا نماندن، مسئلە این است

ماندن یا نماندن، مسئلە این است

نظری گذرا بر وقایعی که در روزهای اخیر در غزه می‌گذرد انسان را نه از مسلمان بودن بلکه از انسان بودن خود شرمنده می‌کند آنگاه که می‌بیند انسان‌هایی از جنس خودمان چه سان انسان‌های دیگر را به خاک و خون می‌کشند، فرزندانشان را جلو دیدگانشان سلّاخی می‌کنند، خانه‌هایشان را ویران و سرمایه‌هایشان را نابود، آنوقت در کمال بی‌شرمی می‌گویند ما که چند دقیقه قبل به آنان اخطار داده بودیم که خانه‌هایتان را ویران می‌کنیم، پس ما مسئول جان آنان نیستیم و مسئولیت برعهده‌ی خودشان است. این دقیقاً شبیه به این است که کسی از بیرون به مسافران کشتی که در حال حرکت در دریاست چند دقیقه فرصت دهد که کشتی را ترک کنند، چون من دلم می‌خواهد کشتی را غرق کنم و گفته باشم که اگر چنین نکردید من هیچگونه مسئولیتی ندارم. 

راستی مردمان بی‌پناه غزه به کجا پناه ببرند و به کجا بروند و چرا باید چنین سرنوشتی در انتظار آنان باشد؟ فارغ از هرگونه فرافکنی و حاشیەسازی به دلایل انسانی و عاطفی جنایت و قتل و آدمکشی به هر نوعی و توسط هر کسی محکوم است. این را به این دلیل گفتم که درست در حالی که تعداد کشته‌های مردم غزه در جنگ نابرابر با اسرائیل به بالای ۷۰۰ نفر رسیده و هزاران نفر زخمی و صد‌ها هزار آواره برجای گذاشت تازه، ناوی پیلای کمیسر عالی سازمان ملل می‌گوید به نظر می‌رسد که در غزه جنایت جنگی صورت گرفته است. گویا در ادبیات جامعه‌ی ملل تا آمار تلفات به حدی بالا‌تر از استاندارد آنان نرسد جنایت محسوب نمی‌شود. محض اطلاع عزیزان در ادبیات دینی مسلمانان تعریف جنایت چنین است: مَنْ قَتَلَ نَفْسَا بِغَیرِ نَفْسٍ أوفَسادٍ فِی الأَرضِ فَکانَّما قَتَلَ النَّاسَ جمیعاً «هر کس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یافساد درروی زمین بکشد، چنان است که گویی همەی انسان‌ها را کشته است.» 

در شبکه‌های اجتماعی و بسیاری سایت‌ها حماس را مسئول بی‌خانمان شدن مردم غزه و کشته شدن آنان معرفی می‌کنند و آنان را مقصر اصلی می‌دانند. بدون اینکه هدف اصلی در این نوشتار تبرئه‌ی حماس باشد، جا دارد از خود بپرسیم چرا حماس اقدام به پرتاب موشک به سوی اسرائیل می‌کند؟ چرا حماس طرح آتش‌بس پیشنهادی مصر را نمی‌پذیرد؟ و اصلاً حماس چکاره است که این چنین با جان و مال مردم غزه بازی می‌کند؟ آیا واقعاً آنگونه که مافیای رسانه‌ای مدعی است حماس گروهی تروریستی است؟ 

اگر از پایین به بالا به سؤالات پاسخ دهیم، پاسخ منفی است. چرا که حماس تشکیلاتی سیاسی، اجتماعی، مدنی، دینی و نظامی است که اساسنامه‌ی مدون و مکتوب و مشخص در مرئای و مسمع عام دارد و هر کسی امکان دستیابی به آن و مطالعه‌ی آن را دارد درصورتی که ساختار تشکیلاتی سازمان‌های مافیایی و تروریستی از هیچگونه شفافیتی برخوردار نیست. حماس در یک رقابت دموکراتیک در سال ۲۰۰۶ که از قضا جلو لنز دوربین ناظران بین‌المللی انجام شد موفق به کسب اکثریت آرا از فلسطینیان شد و از مجموع ۱۳۲ کرسی ۷۶ کرسی پارلمان فلسطین را از صاحبان رأی فلسطینی اخذ کرد. در کجای دنیا یک سازمان تروریستی برای کسب مشروعیت به صندوق‌های رأی مراجعه می‌کند؟ پس واقعاً حماس تروریست نیست. حالا هر کس آزاد است و این را نپذیرد، اما انکار واقعیت را تغییر نمی‌دهد. 

حماس بخش قابل توجهی از مردم فلسطین است که به هیچ وجه حذف نمی‌شود و هیچکس توانایی حذف یا نادیده گرفتن آن‌ها را ندارد. این را خود مردم فلسطین پذیرفته‌اند و در خلال این قضایای اخیر اتفاقاً احزاب و گروههای فلسطینی که اختلافات مبنایی با حماس دارند در کنار حماس ایستاده‌اند و با حماس همدردی می‌کنند حالا ما در خارج از فلسطین هرچه می‌خواهیم بگوییم اما واقعیت و اصل قضیه چیز دیگری است و اگر چنین بود یا چنین است که ادعا می‌شود که حماس جایگاهی در میان مردم فلسطین ندارد و مسئول جنایاتی است که بر سر مردم می‌آید بگذارید این را مردم فلسطین بگویند. 

آیا کودتاچیان مصر که اندکی پیش، از جوی خون هموطنان خود گذشتند و منتخبان ملت خویش را به بند کشیدند و سوار بر امواج دروغ و فریب رسانه‌ای و جیب‌های پر از دلارهای سعودی و شیخ‌نشینان عرب بر اریکه‌ی قدرت مستولی گشتند و در اولین لحظات کودتا اقدام به بستن گذرگاه رفح که از آنجا کمک‌های انسانی به ساکنان غزه منتقل می‌شد، صلاحیت دادن پیشنهاد طرح آتش‌بس را دارند؟ و آیا اصلاً مورد اعتماد هستند؟ دقت کنید یکی از مواد آتش‌بس پیشنهادی مصر به شرح زیر است: 

«قبل از دستیابی به هرگونه توافق بین طرفین، اعلام آتش‌بس مشروط و الزامی است.»

جنگ نابرابری که به طرف ضعیف هزاران کشته و زخمی و صد‌ها هزار آواره و بی‌خانمان و میلیارد‌ها دلار خسارت وارد کرده، آن وقت قبل از هیچگونه توافق و تعهدی آتش‌بس اعلام گردد. مگر قبلاً در سال ۲۰۱۲ طرفین آتش‌بس نکرده بودند؟ که ازقضا این طرح هم به پیشنهاد مصر بود. آیا اسرائیل به مفاد آن توافق عمل کرد؟ مگر این جنگ اخیر بعد از آن آتش‌بس کذایی نبود؟ مگر ناقض آن آتش‌بس طرف مقتدر و تا دندان مسلح اسرائیل نبود؟ در هیچ جای دنیا و در هیچ عرف و قانونی اینطور نبوده که یک طرف تنها به این دلیل که قدرتمند است و مسلح هر کاری و هر جنایتی انجام دهد و در پایان وقتی خسته شد، شرایط خود را به طرف مقابل بقبولاند. 

و اما در خصوص موشک‌اندازی حماس به اسرائیل در حالی که رسانه‌ها مدعی‌اند، هیچ آسیبی به اسرائیل نمی‌رساند، پس چرا حماس با این کار بیهوده آتش افروخته را همچنان روشن نگه داشته است؟ بدون تأیید نه تنها کشتن هیچکسی از هر ‌نژاد و مسلکی و بلکه حتی تهدید لفظی، در این خصوص اولاً این اقدام تنها امکان دفاعی حماس در مقابل تجاوزات دشمن است از ملت خود. ثانیاً این مطلب که هیچگونه آسیبی به اسرائیل نمی‌زند را مافیای رسانه‌ای اسرائیل و حامیان جهانی آنان مدعی‌اند، اگرچه در مقایسه با تلفاتی که که طرف مقابل وارد می‌کند بسیار ناچیز است؛ اما صرف این دفاع محدود نیز دشمن را چنان زبون ساخته که در به در به دنبال میانجی جهت پایان دادن به ماجراست البته با شرایطی که خود می‌خواهد. 

مردم غزه مدتهاست که از طرف جامعه‌ی جهانی در محاصره‌اند و به هر حال خواهند مرد و دچار یک مرگ تحمیلی شده‌اند. حال این مرگ تدریجی باشد یا دفعی چاره‌ای جز پذیرش این مرگ تحمیلی ندارند. حالا ممکن است مدت کوتاهی صدای غرش توپ و تانک و هواپیماهای دشمن بەطور موقت خاموش شود اما از آن طرف از بی‌غذایی و نبودن امکانات دارویی و بهداشتی لحظه به لحظه تلف می‌شوند؛ بنا بر این مردم غزه خود انتخاب کرده‌اند که راه مستقیم و کوتاه به سوی مرگ را انتخاب کنند. اینکه این انتخاب، انتخاب مردم غزه است نه حماس به دلایل فراوانی صحیح است. چرا که حماس تشکیل شده از فرزندان غزه و سایر مناطق فلسطینی است و به هیچ وجه نیرویی خارجی و اشغالگر نیست و اگر به فرض این شرایط را حماس بر مردمان غزه تحمیل نموده چرا سالهاست مردمان غزه از حماس پشتیبانی می‌کنند؟ ممکن است ادعا شود که مردم جرئت اعتراض در برابر حماس را ندارند؟ گفته می‌شود آیا حماس بیشتر از اسرائیل را از می‌تواند از آنان بکشد؟ فرض شود اصلاً مردم آمدند و حماس را از شهر و دیار خود بیرون کردند و حماس از صفحه‌ی تاریخ فلسطین حذف شد آیا اسرائیل دست از سر فلسطینیان و اهالی غزه برخواهد داشت؟ مگر کشتار فلسطینیان و اشغال فلسطین با سابقه‌ی تشکیل حماس همزمان است؟ 

مگر مرحوم یاسر عرفات بیشترین مذاکرات و بیشترین رودر رویی کلامی و گفتاری را جهت ایجاد صلح با دشمنانش نداشت؟ مگر طبق ادعا و تأیید آزمایشگاههای مجهز و پیشرفته‌ی اروپایی علت مرگ آن مرحوم مسموم شدن نبود؟ و چه کسی یا کسانی می‌توانستند و می‌خواستند ایشان را از میان بردارند به جز اسرائیل؟ 

باور کنید مسئلە نه حماس است نه موشک‌های حماس؛ مسئلە ماندن یا نماندن است و اسراییل به جز نابودی فلسطینیان به چیزی راضی نشده و نخواهد شد (البته نابودی حماس از اولویت‌های اسرائیل، مصر، عربستان و امارات است) اگر چنین نیست چرا سرزمین‌های اشغالی را پس نمی‌دهد و به مرزهای قبل از جنگ ژوئن باز نمی‌گردد و آنوقت مطابق تمام تفاهمات، توافقات و کنوانسیون‌های ژنو طرف فلسطینی را ملزم و متعهد به پذیرش صلح همەجانبه نمایند؟ 

پس مسئلە این نیست، بلکه ماندن یا نماندن، مسئلە این است!

بدون امتیاز

سایت در قبال نظرات پاسخگو نمی باشد.

1
هیوا (مهمان)
1393/05/10

عالی بود، کمک و همدردی با این ملت مظلوم وظیفه ای بر دوش همه ی انسان ها است.