اگر مقاومت مرسی و پایداری اخوانی‌ها نبود..

اگر مقاومت مرسی و پایداری اخوانی‌ها نبود..

 سخن حق و اظهار نظر مهمی که باید برای عصر حاضر و آینده به ثبت برسد این است که: یقیناً تحریم گسترده‌ی انتخابات، فقط به علت فراخوانی اتحادیه‌ی حمایت از قانون و مشروعیت نبود و هر کسی که انتخابات را تحریم نموده است از یاران یا هواداران اخوان یا از دوستدارانش نیست.. اما حقیقت این است که اگر ثبات و پایداری و خودداری مرسی از پذیرش توطئه‌ی ۳۰ ژوئن نبود و اگر استقامت و ایستادگی شگفت‌آور گروه‌های مختلف اخوان در خیابان‌ها و هزینه کردن کشتار و زندانی شدن نبود، هنوز هم توطئه‌ی کودتاچیان نظامی روشن نمی‌گردید و چهره‌ی حقیقی کودتا بر ملا نمی‌گشت و موضع‌گیری رژیم‌های منطقه و نظام بین المللی و نقش دشمن صهیونیستی در برابر این کودتا آشکار نمی‌شد.
این امری است که بر شرکت کنندگان در کودتای ۳۰ ژوئن – که بعد‌ها به مخالفان کودتا پیوستند – واجب است که برای تأسیس اتحادیه‌ی ملی انقلاب در آینده، به این حقیقت اعتراف نمایند؛ زیرا این شرطی ضروری برای تسکین مادران داغدیده و پرهیز از فاجعه‌ی انحصار انقلاب است که برخی از قدرت-های حاکم به منظور دور راندن و محروم کردن جماعت إخوان از فضلیت انقلاب و حراج و مزایده علیه آنان و تصفیه حساب‌های سیاسی و ایدئولوژیکی یا بروز غرائز بسیار پست و کم ارزش، آن را پیشه‌ی خود نموده‌اند.
مبارزه و مقاومتی که یک سال کامل به طول انجامید - و به وقتی بیش از این نیز نیاز خواهد داشت – به معنی آن است که ما در مسیر یک حرکت تاریخی بزرگ قرار گرفته‌ایم که بازگشت و عقب-گرد از آن برای ما مشکل است؛ اما این حرکت به قربانیان زیاد و زمانی طولانی و پشت سر گذاشتن تغییرات کنونی انقلاب در گفتمان و ابزار‌ها نیاز دارد و آزادی از اسارت حکومت وابسته به استعمار و سلطه‌ی استعماری و پیوند و اتحاد انقلاب‌های عربی با آزادی کامل در منطقه، تنها با آزادسازی فلسطین – که هدفی اساسی از برپایی این انقلاب است – به انجام می‌رسد.
با وجود این، باید گفت که ما منتظر درد‌ها و زخم‌های بیشترو گسترش و توسعه‌ی انقلاب مخالفان به خاطر داشتن ابزارهای شیطانی خواهیم بود، ولی هیچ راه حلی جز صبر و ایستادگی و توسعه‌ی فعالیت‌های انقلابی نیست.
مهم حکومت إخوان یا دوام حیات سیاسی آنان به عنوان یک تشکیلات و سازمان نیست، اگر چه آن‌ها به خاطر دوام و پایداری خویش بها خواهند پرداخت؛ بلکه مهم‌تر از این، آزادی امت از یوغ بردگی و تبلیغ رسالت و ادای امانت و عمل به وظیفه است. «والله غالب على أمره ولکن أکثر الناس لا یعلمون» [یوسف: ۲۱] «خدا بر کار خود چیره و مسلط است، ولی بیشتر مردم (خفایای حکمت و لطف تدبیرش را) نمی‌دانند.

بدون امتیاز