الف- دیدگاه ما اهل‌سنت درباره‌ی معاویه چیست؟ ب- اگر در مورد حجاب بیان می‌شود که باید باشد؛ چرا بسیاری از زنان مسلمان سایر کشورها فقط در هنگام نماز کاملاً پوشیده هستند؟

شماره: 
916
ادامه سؤال: 
منظورم این است که آیا ما به اشتباه حجاب را تفسیر نمی‌کنیم؟ آیا واقعاً حجاب یعنی روسری... آیا نمی‌شود گفت صورت یک زن برای یک مرد گاهی تحریک‌کننده‌تر از مویش است؟ ج- برخورد یک مسلمان با یک کافر یا یهودی چگونه باید باشد؟... در کل برخورد با افرادی که عقاید مخالف دارند، چکار باید کرد؟

الف- از دیدگاه اهل‌سنت، معاویه از اصحاب رسول خدا-صلی الله علیه وسلم- بوده ‌است، اما اهل‌سنت حکومت علی-رضی الله عنه- را حق و حکومت معاویه را باطل می‌دانند.
ب‌- علماء در این مورد اتفاق نظر دارند که بجز دست‌ها و چهره‌ی زنان همه بدن آن‌ها عورت است و باید در حضور مردان بیگانه پوشیده باشد: (يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ)[احزاب:59] جلباب‌ها (روسری‌های بلند) خود را بر خویش فرو افکنند.
همچنین رسول خدا-صلی الله علیه وسلم– خطاب به اسماء فرمود: «ای أسماء هرگاه زنان به سن بلوغ رسیدند، به جز صورت و کف دستانشان نباید قسمت دیگری از بدنشان دیده شود.»[صحیح بخاری] و این حدیث دلیلی است بر اینکه رواست چهره‌ و دستان زن پیدا شود. اما در مورد حدود عورت زنان، فقهاء بجز مالکیه اختلاف نظر دارند و در کل دارای سه گونه رأی هستند: 1- امام احمد می‌گوید: همه‌ی بدن زنان بغیر از صورت و کف دستشان عورت می‌باشد. 2- امام شافعی می‌گوید همه‌ی بدن زنان بغیر از صورت و کف دستان عورت می‌باشد و دست و رو و کف پا نیز عورت است. 3- امام ابوحنیفه می‌گوید: همه بدن زنان به‌غیر از کف دستان و چهره و کف و روی پا و جایی که خلخال می‌بندند، عورت می‌باشد. علت تفاوت دیدگاه علماء به تفاوت نظر آنها در مورد تفسیر (الا مَا ظَهَرَ مِنهَا) برمی‌گردد.
ج‌- خداوند متعال در رابطه با برخورد با اهل کتاب می فرمایند:
(لَّا يَنْهَاكُمُ اللَّـهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِ‌جُوكُم مِّن دِيَارِ‌كُمْ أَن تَبَرُّ‌وهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ * إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّـهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَ‌جُوكُم مِّن دِيَارِ‌كُمْ وَظَاهَرُ‌وا عَلَى إِخْرَ‌اجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ)[ممتحنه:8-9] خداوند شما را بازنمی‌دارد از این که نیکی و بخشش بکنید به کسانی که به سبب دین با شما نجنگیده‌اند و از شهر و دیارتان شما را بیرون نرانده‌اند. خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد. بلکه خداوند شما را بازمی‌دارد از دوستی ورزیدن با کسانی که به خاطر دین با شما جنگیده‌اند، و شما را از شهر و دیارتان بیرون رانده‌اند، و برای اخراج شما پشتیبانی کرده‌اند و یاری داده‌اند. کسانی که ایشان را به دوستی گیرند، ظالم و ستمگرند.
مفسرین می‌گویند این آیات از زمره‌ی آیات محکمات است و خداوند مسلمانان را از خوبی و نیکی و دادگستری با کسانی نهی نمی‌کند که موضع مسالمت‌آمیز و نیک‌رفتاری و کناره‌گیری در پیش می‌گیرند، از هر ملت و نژادی که باشند و هر آیین و مذهبی داشته باشند، این چنین کسانی چه بسا از زمره‌ی هم‌پیمانان نیز باشند.
در پرتو این توصیه قرآنی بوده که مسیحیان و یهودیان،‌ سالیان سال، در سرزمین‌های اسلامی در کمال امنیت، آرامش، تفاهم و صلح در کنار مسلمانانی که ملتزم و متعهد به سرچشمه‌ی خوبی‌ها، تسامح، بردباری، رفتار شایسته و پسندیده زندگی می‌کردند و به همین خاطر بود که از دشمنی با مسلمانان دوری می‌کردند و دسته دسته با میل و رغبت خود به اسلام می‌گرویدند.

سایت در قبال نظرات پاسخگو نمی باشد.

1
بدون‌نام
1396/06/14

کجا عقیده اهل سنت باطل بودن خلافت امیر معاویه رضی الله عنه بوده ؟؟؟