چند نکته در باب مصر

چند نکته در باب مصر

چندی پیش در خدمت یکی از دوستان بودم که بحث‌های زیادی (از هر دری سخنی) به میان آمد. منتظر پخش خبرهای سراسری بودیم که جریانات ایران و جهان را در اول مهرماه دنبال کنیم. بعد از پخش خبر‌ها و در نزدیک اتمام خبر‌ها بود که آن عزیز با بیان جمله‌ای ناراحت‌کننده و حسرت‌آور سبب نگاشتن این چند سطر شدند: کلام آن بزرگوار این بود که «این همه اتفاقات و جریانات سیاسی روزمره‌ی جهان در مقر سازمان ملل و سازمان حقوق بشر بحث و تحلیل شد؛ اما بحثی از آن همه ناجوانمردی و خیانت مدافعان حقوق آزادی و دموکراسی در مصر نشد؟!» ناگفته نماند در حین ابراز این ناراحتی چشمانش پر از اشک شد.
چند نکته‌ای مختصر از باب یاد‌آوری، قوت قلب و تشدید پیمانی که با خدایمان بسته‌ایم عرض کنم:
۱-    نباید از آسیب رساندن به برنامه‌ی خدا و ایجاد اختلال در فعالیت آن ترسی به دل راه داد.
دین اسلام متعلق به خداوند متعال است و نگه‌داری و یاری دادن آن‌را خود بر عهده گرفته است.
 (یُرِیدُونَ أَن یُطْفِئُوا نُورَ اللَّـهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَیَأْبَى اللَّـهُ إِلَّا أَن یُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ) [توبه: ۳۲]
می‌خواهند نور (آیین) خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند ولی خدا نور (آیین) خود را کامل می‌گرداند، هر چند که کافران دوست نداشته باشند.
 (هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ) [صف: ۹]
خداست که پیامبر خود را همراه با هدایت و رهنمود (آسمانی) و آیین راستین (اسلام) فرستاده است تا این آیین را بر همه‌ی آیین‌های دیگر چیره گرداند، هر چند مشرکان دوست نداشته باشند.
پیامبر خدا در هیچ‌یک از نبرد‌هایش با دشمنان خود نترسیدند، هر چند در آن جنگ‌ها مسلمانان فراوانی شهید شدند. جز در جنگ بدر، چون این جنگ اولین نبرد آنان بود. هنوز امکانات و توانایی‌های لازم به‌دست نیاورده بودند. در حالی که کفاران و منافقان با تمام قوا با هم توافق کرده بودند که علیه مسلمانان متحد شوند و اسلام را از بین ببرند.
خداوند می‌فرمایید: (سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَیُوَلُّونَ الدُّبُرَ) [قمر: ۴۵]
جمعیت ایشان به‌زودی شکست می‌خورند و پشت می‌کنند و می‌گریزند.
اینکه باید خاطر نشان کرد که هر چند مکر و حیله به کار ببرند: (وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللَّـهُ وَاللَّـهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ) [آل‌عمران: ۵۴]
نقشه کشیدند و خداوند چاره‌جویی کرد و خداوند بهترین چاره‌جویان است.
۲-    از عمربن‌خطاب نقل است که فرمودند: «تفقهوا قبل ان تسودوا» [صحیح بخاری در کتاب علم] پیش از اینکه به سیادت و رهبری برسید، آگاهی لازم را در آن کار به‌دست بیارید.
هیچ‌کس منکر اشتباهات ناخواسته و کارهای ناپخته‌ی رئیس‌جمهوری مصر نیست و نباید باشد؛ اما در واقع تجربه‌ای زنده برای سایر رهبران بود. نظیر این‌گونه احزاب اسلامی که هدف فقط قدرت سیاسی و یا تشکیل حکومت نیست، بلکه نحوه‌ی اداره و نگه‌داری و هم‌چنین تعامل با مخالفان و معاندان آیین و دینت، نیمی از حکومت‌داری است که لازم است به آن توجه شود و رهبران احزاب دینی از جریانات و اتفاقات درس عبرت و پند و اندرز بگیرند که زندگی سراسر درس و عبرت است و بدانند که به حکومت رسیدن و تشکیل آن نیمی از هدف است و اداره و ادامه‌ی حکومت‌داری نیز نیم دیگر آن است که راه‌ها و روش‌های مخصوص به خود را دارد.
 آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت، بادشمنان مدارا
۳-    برای جهانیان بیشتر ثابت شد آن مدعیان دموکراسی که سنگش را در هر کجا برای سرکوب آزاداندیشان و... به سینه می‌زدند، فقط تا زمانی مفهوم دارد که به ضررشان نباشد. یادمان نرفته که چند سال پیش در فرانسه (مهد دموکراسی و آزادی!) قانون منع ادامه‌ی تحصیل خانم‌های مسلمان محجبه در مراکز علمی و دانشگاهی تصویب شد و چگونه دموکراسی آنان را به خطر انداخت، اما با این وجود، قانون ننگین و خفت‌بار را تصویب و اجرا کردند! گفته‌ی یکی از رهبران ترکیه جالب و شنیدنی‌ست زمانی که در میدان تقسیم بر روی معترضان آب می‌پاشیدند، صدای حکومت‌داران و سردمداران ممالک غربی بلند شد که حقوق بشر در ترکیه رعایت نمی‌شود! ولی در میدان رابعه دیدیم که چگونه با لودر و تانک به نام مبارزه با اخلال‌گران؛ کشتند، سوزاندند، بردند و... چه آشکارا آن همه حقوق رأی‌دهندگان را زیر پا نهادند و حرفی از آن نزدند و نمی‌زنند! و یا چگونه با حقوق بشر معامله‌ی سیاسی می‌کنند و کرامت و شرافت انسان را پایمال می‌کنند!!!
۴-    همانا زندگی پیامبر پر از جهاد (با انواع گوناگونش)، عبادت، ذکر، دعوت به سوی خدا، توضیح و تبیین آیات و احکام قرآن و... بوده است و هیچ‌گاه از کارهای مشرکان و منافقان به ستوه نیامد و تا آخرین لحظه‌ی حیات دست از پرورده کردن یاران و اصحاب برنداشت و با فعالیت و کوشش شبانه‌روزی دین را به ما رسانید پس بدون شک وعده‌ی خداوند تغییرناپذیر است و دشمنان از بین خواهند رفت؛ اما باید بدانیم که با اقتدا به خدا و پیامبرش و برنامه‌اش و مقتدا و الگو قرار دادن آن بزرگواران، می‌توان بر دشمنان پیروز شد و وعده‌ی خداوند را محقق ساخت. همچنان که می‌توان با یاری خداوند و مجاهدت مجاهدان راستین از شر دشمنان محفوظ ماند و به راه سعادت‌بخشی خود ادامه داد، چه‌بسا که اسلام از غرب طلوع کند!.
 (... وَاللَّـهُ غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ) [یوسف: ۱۲]
... خدا بر کار خود چیره و مسلط است، ولی اکثر مردم نمی‌دانند.
در ‌‌نهایت لازم و ضروری است که مسلمانان با هم متحد و از اختلافات نابه‌جا و خانمان‌سوز و دین‌سوز دوری کنند و همانند مسلمانان صدر اسلام با هم اتحاد و همبستگی داشته باشند؛ مادامی که هدف پیاده کردن دین خدا با اهداف مشخص در روی زمین برای آبادانی و اصلاح جامعه است، آن جامعه‌ای که عبادت بنده، نفس، مال و فرزند را بر عبادت خداوند خالق و آمر ترجیح می‌دهند. به یاد داشته باشند که دست خدا با جماعت است. بدانند که کارهای ایزد منان بدون حکمت نیستند، حکمت وزیدن باد یا رقصاندن شاخه‌ها نیست بلکه امتحان ریشه‌هاست....
پس لازم است که هر کس در حد توان خود و با توجه به وظیفه‌ای که دارد و عهد و پیمانی که با خدایش در روز ازل بسته است، برای تحقق این هدف پسندیده و والا تلاش و کوشش کند و از حرکت باز نایستد و هم‌چون بحر باشد که سکونش نشانه‌ی عدم است. در دعوت مردم به‌سوی دین خدا نیتش را خالص گرداند.
از ایزد منان خواهان و خواستارم که دل‌هایمان را از کینه، حسد، بدگمانی، سوء‌ظن نسبت به برادران و خواهران دینی پاک گرداند و همه را بر محبت و طاعت و دعوت به‌سوی دینش برای سرافرازی دنیا و آخرت گرد هم جمع گرداند. همانا او بر همه چیز و همه کار تواناست و هدایت و توفیق در دست اوست و شکست‌های مسلمانان را زکاتی برای پیروزیشان قرار دهد.

چند نکته در باب مصر
بدون امتیاز