برای ازدواج پسر و دختر باید همدیگر را بشناسند. ولی وقتی که نگاه کردن و حرف زدن بین دختر و پسر جایز نباشد، پس چطوری همدیگر را پیدا کنند؟

شماره: 
573
ادامه سؤال: 
اصلا چگونه بین دختر و پسر ارتباط برقرار شود (من پسری 24 ساله هستم ولی الآن هیچ کسی را نمی‌شناسم که برای ازدواج محکش بزنم؛ چون دقیقاً مشکل نگاه نکردن و حرف نزدن با جنس مخالف را دارم)؟

پیامبر صلی الله علیه وسلم درباره‌ی نگاه کردن به نامحرم به یکی از یارانش فرمود: «لک النظرة الأولی و لیست لک الثانیة»[بیهقی].
پس نگاه کردن به نامحرم یکبار اشکال ندارد، اما ادامه دادن نگاه به نامحرم جایز نیست.
خداوند متعال می‌فرماید: (قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى‏ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ)[نور:30]
رأی راجح مفسران درباره‌ی «غض بصر» این است که به زنان خیره نشوید و نگاه کردن به نامحرم را کم کنید.
اما امروزه نگاه کردن زن و مرد به یکدیگر در ارتباطات اجتماعی در سطح خانوده‌ها و ادارات و مراکز آموزشی و... در حد اجتناب ناپذیر است، و اسلام نمی‌خواهد که فرد را در تنگنا قرار دهد: (… وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ…) (… و در دین کارهای دشوار و سنگین را بر دوش شما نگذاشته است…) [حج:78]
همچنین سخن گفتن زن و مرد نامحرم با یکدیگر در حد متعارف و در امور ضروری حرام نیست؛ بر مبنای این اصل است که خداوند به زنان مؤمن می‌فرماید: هنگام سخن گفتن با مرد نامحرم صدای خود را نازک نگردانند، تا افراد بیمار دل به آنان طمع نکنند، با این وصف مؤمن باید مواظب باشد در صورت تقویت احتمال فتنه در اینگونه ارتباطات بین زن و مرد، از آن جلوگیری نماید.
بدین ترتیب برای انتخاب همسر، از نظر دینی مانعی وجود ندارد.
همچنین فرد می‌تواند به افراد مورد اعتماد مراجعه کند و از آنان یاری بخواهد، و نیز با حضور فرد ثالث و به قصد ازدواج، می‌تواند با فرد مورد نظر سخن بگوید و مسایل خود را مطرح کند و همسر مورد دلخواه خود را بیابد و بپسندد.