عنوان تاریخ
فتنه‌ی عُظما
(صلاح الدین عباسی)
1396/01/09
جریان‌‌های کلامی‌ و فلسفی در مصر معاصر – بخش اوّل
(ناصر علیار)
1396/01/06
حقوق بشر در قرآن
(خانم دکتر رفعت حسن) (ترجمه: بایزید توحیدیان)
1396/01/03
زمانی که بخشی به خاطر همه فدا می‌شوند
(راشد غنوشی) (ترجمه: واحد ترجمه پایگاە اطلاع‌رسانی اصلاح)
1396/01/01
تحریر شالوده توحید
(احمد عبّاسی)
1395/12/30
در نقد اسلام سیاسی: بازخوانی انتقادی مقدمه‌ی کتاب «اصطلاحات چهارگانه» ابوالاعلی مودودی
(عمر احمدی)
1395/12/28
فلسفه و حکمت چندهمسری از دیدگاه اسلام و رد شبهاتی پیرامون آن
(یونس سلیمان‌زاده)
1395/12/25
حرمت بیت‌المال
(حسن قادری)
1395/12/24
تغییر فرهنگ از درون فرد آغاز می‌شود
(پریسا جواهری)
1395/12/21
بازخوانی نقد ابوالحسن ندوی بر اسلام‌شناسیِ ابوالأعلی مودودی
(صدیق قطبی)
1395/12/20
آیا اسلام مسلمانان را به کناره‌گیری از غیرمسلمانان فرا می‌خواند؟
(ابوبکر الحضرمی‌) (ترجمه: مهرنگار حسین‌بر)
1395/12/19
ابوالأعلی مودودی اسطوره‌ی قرن بیستم در شبه قاره‌ی هند
(عابدحسین بارکزهی)
1395/12/16
زبان مادری و همبستگی ملی
(صابر نیک سیرت)
1395/12/15
دگرپذیری در اسلام
(دکتر خشوعی الخشوعی محمد (استاد حدیث دانشگاه الأزهر)) (ترجمه: محدثه سمیعی [بانو عائشه])
1395/12/13
«خبر واحد» و احکام آن از از دیدگاه اهل سنت
(سید عدنان فلاحی)
1395/12/11
حضرت علی مخالفان سیاسی خود را تکفیر نکرد!
(جلیل بهرامی‌نیا)
1395/12/09
گذری در واژه‌های قرآن - بخش اوّل
(نایب نیکرفتار)
1395/12/08
استشراق – بخش سوّم و پایانی
(محمدصالح کریمی‌)
1395/12/06
ما و میراث اسلامی
(جواد نورمحمّدی)
1395/12/04
زبان مادری و روز جهانی آن
(حیدر غلامی)
1395/12/02
مبارک باشیم
(صدیق قطبی)
1395/12/01
استشراق - بخش دوم
(محمدصالح کریمی‌ - خنج)
1395/11/29
دگرپذیری و حکومت‌داری
(محمّد‌ فتحی نادی) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1395/11/27
کولبری، ضرورت عزیمت از روایتی صرفاً تراژیک به یافتن راهکاری استراتژیک
متن کامل سخنرانی اردشیر پشنگ در همایش «نگاهی جامعه شناختی به کردستان: روایت کولبران»
1395/11/25
آزادی، اسلام و جریان‌های اسلام‌گرای معاصر - در گفت‌وگو با دکتر داود فیرحی
گفت‌وگو از: مولود بهرامیان
1395/11/23
خدمت به خداوند
(صدیق قطبی)
1395/11/21
استشراق - بخش اول
(محمدصالح کریمی‌ - خنج)
1395/11/19
چگونه از فتنه‌های شیطانی در امان بمانیم؟
(محدثه سمیعی [بانو عائشه])
1395/11/18
تأملّی بر کتاب «گفت‌وگو با مخالف از منظر قرآن»
(سید عزیز حسنی)
1395/11/15
روایتی کوتاه از هم‌سفری با کولبران
(امیر ارسلان خضری)
1395/11/15
آن‌هایی‌که سال‌ها پیش پدیده‌ی جنگ تمدّن‌ها را پیش کشیدند، در هر زمانی این چیدمان را به دست کسی سپرده‌اند. نه این‌که آن‌ها را دعوت کنند و آموزش دهند و بگویند این شما و این هم پازل و این هم راهنمایی و کمک ما، چیدمانش کن. آتاتورک و رضاشاه و ملک عبدالعزیز و عبدالناصر و سادات و قذافی‌ و صدام‌ و ملا محمد عمر و... را آن‌ها به اتاق‌های فکرشان دعوت نکرده و آموزش ندادند؛ اما از راه‌های پیچیده‌ای استفاده کرده تا این افراد چیدمان پازل را به‌گونه‌ای انجام دهند که به زیان اسلام و مسلمین و نفع خودشان تمام شود
داستان مخالفت اهل دین، اعم از فقهاء و محدّثین‌، متکلّمین‌، عرفا و صوفیان که دارای نفوذ و نفوس بود‌ه اند، با فلسفه و فلاسفه، در تمدن اسلامی ‌بر پژوهشگران پوشیده نیست؛ مراجعه به دیوان‌های ادبا که حکم سخنگویان تمدن اسلامی ‌داشته‌اند بقدر کافی بر مدّعای ما گواهند. امّا در تمدن شکوفای اسلامی ‌از قرن سوّم هجری به بعد، باز نخبه‌‌هایی‌ بود‌ند که به فلسفه در هر سه بخش حکمت قدیم یعنی الهیات، طبیعیّات و ریاضیّات اشتغال ورزید‌ه‌اند؛ خواه در سلک فلاسفۀ رسمی‌بوده که در کتاب‌های طبقات حکما نامی‌از آنان بمیان آمده
در بخش «حقوق عمومی» که در پایین می‌آید توضیحاتی داده می‌شود در مورد اینکه قرآن حقوق اساسی را که همه‌ی انسان‌ها باید از آن‌ها برخوردار باشند تأیید می‌کند زیرا این حقوق آنچنان عمیقا ً در انسانیت ما ریشه دوانده که انکار یا نقض آن‌ها برابر است با نفی یا کم ارزش کردن چیزی که ما را انسان می‌کند. از دیدگاه قرآن، این حقوق به وجود آمدند زمانی که ما به وجود آمدیم؛ آفریده شدند زمانی که خداوند ما را آفرید تا بالقوه‌ی انسانی ما به بالفعل در آید. حقوقی که خداوند ایجاد کرده یا به ما داده، هیچ حاکم دنیوی یا قدرت بشری نمی‌تواند آن‌ها را از میان بر دارد
* احزاب تأسیس شده‌اند که در راه وطن‌ فدا شوند نه این که وطن را فدای خود کنند.  * آنچه مانع تحوّل‌ دموکراتیک می‌شود، شکاف و چنددستگی در جامعه است؛ به‌ویژه زمانی که این شکاف دارای ویژگی ایدئوژیک اسلامی – سکولار، یاران انقلاب - دشمنان انقلاب باشد. * مرحله‌ی گذار به دموکراسی بی‌پایه است و تقسیم‌بندی را نمی‌پذیرد و سرانجام به فروپاشی الگو می‌انجامد.  * در کشورهایی که دموکراسی ثابت و استواری ندارند %٥١ آرا برای حکومت کافی نیست.
چه بسیاراند کسانی که توحید و شرک را تنها در بعد و قالب نظری و تئوری‌اش خلاصه کرده‌اند و خیل کثیری از مردم را به صرف گفتن و بر زبان راندن تعابیری به ظاهر شرک‌آمیز دوزخی و در زمره گروه «مغضوب علیهم» می‌پندارند و خود را بهشتی و نجات یافته می‌دانند، ولی اگر به زندگی آنان نگاهی گذرا بیفکنی درمی‌یابی که اصل ماجرا برعکس است و ظالمانه و جاهلانه این لباس را بر تن کرده‌اند و دیگران را به سوی دوزخ و خشم ابدی گسیل می‌دارند. واقعیت این است که این‌گونه‌ موحدان ظاهری، بویی از توحید نبرده‌اند، 
جسارت مودودی در رجعت انتقادی به میراث اسلامی، امری انکارناپذیر است‌. اما این جسارت، گاه چنان اوج می‌گیرد تا به حد بی پروایی برسد. از نشانه‌های این بی پروایی، ادعای چالش برانگیز ایشان در مقدمه‌ی کتاب «المصطلحات الاربعه» است‌. مودودی در مقدمه‌ی کوتاه این کتاب به صورتی مختصر و گذرا و در قالب ادعایی اثبات ناشده، سرنوشت «فهم کلام الهی» را مشخصاً و به نحو انحصاری با «سرنوشت خلوص زبان و لغات اعراب جاهلی عصر تنزیل وحی»، گره می‌زند‌.
بی شک چند همسری در اسلام از موضوعاتی است بهانه انتقاد از قانون شریعت اسلامی ‌و مجالی برای تاختن بدان شده است و آن را به ظلم بر زن و جانبداری از مرد متهم کرده‌اند‌. لذا در این نوشتار به اختصار به مسئله چند همسری و شبهات پیرامونش و محاسن و معایب آن می‌پردازیم. قبل از هر چیز باید یادآور شویم که بررسی درستی و نادرستی مسائلی مانند تعدد زوجات که ناشی از ضرورت‌های شخصی یا اجتماعی است با این نحو صحیح نیست که آن را با تک همسری مقایسه کنیم.
امروزه در جهان معاصر حفظ بیت‌المال به روش‌های گوناگونی صورت می‌گیرد؛ حساب‌رسی از هیأت حاکمه، عوامل اجرایی، بررسی دخل و خرج و هزینه و فایده‌ی طرح‌ها و پروژه‌ها از جمله‌ی این موارد است که توسط مجلس و نظارت سازمان برنامه و بودجه و بازرسان اقتصادی صورت می‌گیرد. با مقایسه‌ای بین روش‌های قدیمی‌ و حال پی می‌بریم که حرمتی که در زمان قدیم بعضی از حکام نسبت به حفظ و حراست بیت‌المال داشته‌اند، هم اکنون کمرنگ شده و یا کمتر ملاک و معیار شایستگی و امتیاز برای دولتمردان در دوران حاکمیّت‌شان قرار گرفته است
تغییر فرهنگ را باید از درون خود فرد آغاز نمود؛ یعنی فرهنگ چیزی جز باورها و اعتقادات، عواطف، احساسات و هیجانات و اراده‌ی انسان و نیز کردار و گفتار وی نیست. برای تغییر اجتماعی باید این پنج ساحت را اصلاح نمود؛ به‌گونه‌ای که کاملاً بر هم منطبق باشند. از فرهنگ تعاریف متفاوتی ارائه شده است. مصطفی ملکیان فیلسوف ایرانی می‌گوید: «بزرگ‌ترین مشکل یک جامعه فرهنگ آن جامعه است. فرهنگ سه معنای عمده دارد: گاهی فرهنگ در برابر «طبیعت» به کار می‌رود؛
«تفسیر سیاسی اسلام» عنوان کتابی است که ابوالحسن ندوی در نقد نظریات ابوالاعلی مودودی در کتاب‌های «اصطلاحات چهارگانه در قرآن» و «تجدید و احیای دین» نوشته است. از آن‌رو که سید قطب نیز به ویژه در کتاب «نشانه‌های راه» مواضع مشابهی با نگارنده‌ی کتاب «اصطلاحات چهارگانه» دارد، مورد انتقاد ابوالحسن ندوی قرار می‌گیرد. لحن کتاب و شیوه‌ی نگارش و نقد ابوالحسن ندوی، بسیار پیراسته و ستودنی است و در آغاز کتاب، از جدّ و جهد ابوالاعلی مودودی در دعوت اسلامی، تجلیل و تقدیر به عمل می‌آورد:
بسیاری از مسلمانان را مشاهده کردم که نظر آنان در رابطه با قضیه‌ی تعامل با غیرمسلمانان این‌گونه است که: دوری و عدم ارتباط و همراهی با آنان و حتی غذا نخوردن و شرکت نکردن در شادی‌ها و غم‌هایشان ترجیح داده شده و کناره‌گیری کامل از آنان اختیار شده است.  بنا بر اعتقاد این گروه از مسلمانان در این قضیه (دوری و کناره گیری از غیرمسلمانان) نزدیکی به الله و خلوص دین نهفته است. چه بسا دلیل این اعتقاد که منجر به احساس کناره‌گیری (از غیرمسلمانان) می‌شود
آن‌چه بسیاری از روشنفکران و محققین را نسبت به شخصیت ابوالأعلی مودودی مجذوب و متأثر می‌کند، پاسخ‌یابی و پاسخ‌گویی فکری و عملی او نسبت به تحولات پیرامونی آن وقت، در شبه‌قاره‌ی هند بوده است. وضعیت فقر و استحاله فرهنگی و استعمارزدگی و گسست اجتماعی و فکری، همگی در ساختارسازی فکری و عملی او بسیار تأثیرگذار بوده است. نقطه عطفی که در شخصیت او نهفته بوده این بود که ایشان نسبت به مشکلات محیط اطراف خود هیچ‌گاه بی‌تفاوت و منفعل نبوده است بلکه
زبان مادری، نخستین زبانی است که کودک با آن سخن گفتن را می‌آموزد. دانشمندان حوزه‌ی زبان‌شناسی آن‌ را «زبان اول» می‌نامند. در طرحى كه سازمان یونسكو به تمامى كشورهاى عضو ابلاغ كرده، از جمله به این نكته اشاره شده كه تنوع زبان‌ها و فرهنگ‌هاى مختلف بیانگر ارزش جهانى آن‌ها براى تقویت حس وحدت و انسجام جوامع بشرى است. یکی از مسائل مهم و فرهنگی و اجتماعی در میان ملت‌هایی که از اقوام و طوایف گوناگون تشکیل شده اند، مسأله زبان مادری
دگرپذیری؛ اصلی است که اسلام در طول روزگار به وسیله‌ی آن [از دیگر ادیان] متمایز گشته است. رسول خدا -صلی الله علیه و سلم- می‌فرماید: «آگاه باشید که هر کس به هم‌پیمانی ستم کند، یا به او نقص و عیبی نسبت دهد، یا بیش از حد توانش او را مکلّف سازد یا چیزی را بدون رضایتش از او بگیرد من در روز قیامت شاهد او هستم.» (روایت ابو داود) از عبد الله بن عمر -رضی الله عنه- روایت است که گفت:
شالوده و بنیان اخبار و احادیث بر سند قرار دارد و سند عبارت است از: «سلسله‌ی راویانی که خبر از طریق آن‌ها به گوینده‌ی آن منسوب می‌شود.» این فرآیند رساندن سخن از طریق سند به گوینده را «إسناد» می‌نامند و البته محدّثین، إسناد را در معنی خود سلسله‌ی سند نیز به کار می‌برند.[١] بررسی إسناد، موضوع دانش درایة الحدیث یا مصطلح الحدیث می‌باشد لذا این دانش، مهمّ‌ترین علمیست که حول احادیث شکل گرفته است. علمای سلف و خلف درباره‌ی تعریف علم درایة و موضوع آن سخن‌ها گفته‌اند
امروز ٨ اسفند ماه ١٣٩٥، در کشاکش التهابات مذهبی منطقه و در شرایطی که نزاع‌های شرم‌آور جاری در جهان اسلام، مایه‌ فشل مسلمین و دستمایه طعن و تمسخر مخالفان اسلام شده است و در مملکتی که استوانه‌های فرهنگی و مفاخر نام‌آورش اهل سنت بوده و بیش از خمس جمعیّت‌اش را سنّیان حساس به حرمت صحابه تشکیل می‌دهند و بزرگان و دلسوزانش بارها طرح مطالب توهین‌آمیز و محرّک‌ را منافی انسجام ملی و وانهادنی خوانده‌اند، روزنامه‌ای ملّی‌ بی‌اعتنا به سیره حضرت علی (رض)
معنای صلوة: نماز چیست و چه نیازی آن‌را پدید می‌آورد؟ این نجوای نهان و آشکار که از نهاد دل آدمی در عالم سرمی‌زند، این ندائی که صبح و شام از عبادت‌گاه‌های گسترده در پهنه‌ی زمین شنیده می‌شود از کجا سرچشمه می‌گیرد و چه مقصد و مقصودی را می‌پوید؟ این‌که‌ گفته‌اند؛ نماز معراج مؤمن‌ است (۱)، ستون نگهدارنده‌ی دین است (۲)، وسیله‌ی تقرّب‌ هر پرهیزکاری به خداست (۳)، شرط قبولی بقیّه‌ی کارهاست (۴) و... آیا همین نمازهای یومیّه‌‌ی پنجگانه‌ی ماست؟ آیا همین ۱۷ رکعت‌هاست؟!
١٣. ارتباط استشراق با استعمار و تبشیر:   یکی از حقایق بارز و مشهود نهضت خاورشناسی آن است که همواره در معیّت‌ و دوشادوش استعمارگران و مبشران‌ مسیحی حرکت کرده است. شرق‌شناسان که بسیاری از آنان در واقع پیش‌قراولان استعمار و تبشیر بوده‌اند حامل اهداف ناسالم و ناروایی بوده‌اند. آنان به‌عنوان راهنمایان مبشران مسیحی و استعمارگران خارجی نخست به شناخت کامل شرق همت گمارده اطلاعات مهم و قابل ملاحظه‌ای را برای آنان فراهم آوردند تا دست‌یابی ‌به اهدافشان آسان گردد.
به نظر می‌رسد هر گروهی كه در جامعه بخواهد به فعالیت اصلاحی بپردازد، ناگزیر از مواجهه با میراث اسلامی ‌است كه از خلال اعصار و قرون به ما رسیده است و لزوماً‌ بایستی موضعی در قبال آن اتّخاذ‌ نماید و بدیهی است پاره‌ای از مشكلاتی كه در جوامع اسلامی ‌رایج است، نشأت‌ گرفته از نحوه‌ی برخورد ما با میراث اسلامی‌ ماست. در حقیقت بحران هویتی كه به علل مختلف دامن‌گیر جوامع اسلامی‌گردیده، مسلمین ( وغیر مسلمانان ساكن این جوامع) را به تكاپو واداشته تا راه‌های برون‌رفت
در ۲۱ فوریه‌ی سال ۱۹۵۲ میلادی، تعداد زیادی از دانشجویان بنگالی‌زبان، در اعتراض به تحمیل زبان اردو به‌عنوان زبان رسمی ‌و با هدف به رسمیت شناساندن زبان مادریِ مردم سرزمین‌شان (زبان «بنگلا»‌یا «بنگالی») در محوطه‌ی دانشگاه داکا تظاهرات کردند؛ که توسّط‌ ماموران به رگبار بسته شدند. تداوم مبارزات مردم و فعّالان‌ سیاسی و فرهنگی بنگالی‌زبان باعث شد که در سال ۱۹۷۱ میلادی، بنگلادش از پاکستان جدا شده و استقلال بگیرد. پس از آن در ۲۱ فوریه‌ی هر سال، مراسم
ما همه به یکدیگر می‌گوییم عیدت مبارک، روزت مبارک، قدومت مبارک، خانه‌ی تازه مبارک، لباس نو مبارک؛ اما آنچه اصل است را فراموش می‌کنیم و آن اینکه: جانت مبارک،‌ وجودت مبارک. روزها به خودی خود اعتبار و فضلی ندارند، وجود ماست که اگر مبارک باشد، زمان و مکان را متبرک می‌کند. شمس تبریزی می‌گفت: «ايام را مبارک باد از شما. مبارک شماييد. ايام می‌آيد تا به شما مبارک شود.» هیچ فکر کرده‌ایم چگونه می‌شود آکنده از برکت شویم؟ چطور جانِ ما مبارک و متبرّک می‌شود؟
٩.میدان‌های فعالیت مستشرقین:  خاورشناسان در میدان‌های معرفتی و توجیهی در سطح بالایی فعالیت می‌کنند از جمله‌: آموزش دانشگاهی و مؤسسات جهانی جهت آموزش و پرورش‌اندیشه‌ها و در مشورت‌های بالای کشورهای غربی‌. تألیف‌ و چاپ و نشر کتاب و دائرةالمعارف‌های خاص علمی‌، صدور مجلات فرهنگی ، برپایی همایش‌ها، سخنرانی‌های علمی‌و سمینارها و دیدارها و گفت‌وگوها و جلسات درباره موضوعاتی که برای خاورشناسی مهم است در کنار ایده‌های خود مطرح می‌کنند و گروه‌های متعددی از
اختلاف یکی از سنّت‌‌‌های ربّانی و حقایق انکارناپذیر هستی است؛ اختلاف در میان حیوانات، گیاهان، حشرات، پرندگان، ستارگان، دشت‌ها و کوه‌ها وجود دارد و این پدیده، تنوّع‌ را همانند تابلوی زیبایی قرار داده است که در آن رنگ‌ها و طرح‌ها با هم ترکیب شده‌اند و اثر زیبایی را آفریده است. خدای متعال آدمیان را با رنگ‌ها، نژاد‌ها و زبان‌های گوناگون آفریده است و در این آفرینش تنوّع‌ را لحاظ کرده است:  وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَاخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِلْعَالِمِينَ [روم: ٢٢]
طی روزهای اخیر پس از وقوع حادثه دلخراش کشته شدن چند کولبر در اثر سقوط بهمن در ارتفاعات نزدیک سردشت، شاهد یک بروز یک موج همدردی این‌بار فراتر از مناطق کردنشین، یعنی در گستره‌ای وسیع‌تر در سطح کشور بوده‌ایم و البته همچنان هستیم. هرچند نیک می‌دانیم این نخستین بار نبوده است که کولبر و کولبرانی بصورتی این‌چنین تراژیک جان خود را از دست می‌دهند؛ اما گویی این‌بار چون علت ظاهری و
اشاره: داود فیرحی متولّد سال ۱۳۴۳ در زنجان است. وی دانش‌آموخته‌ی حوزه و دانشگاه که از سال ۱۳۷۸ تاکنون عضو هیئت علمی و استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران است. از دکتر فیرحی تا کنون، علاوه بر انتشار ٦٠ مقاله در حوزه‌ی اندیشه‌ی سیاسی اسلام در مجلّات و کنفرانس‌های علمی، ده عنوان کتاب نیز در زمینه‌ی تخصّصی وی؛ «اندیشه‌ی سیاسی»‌ به زبان‌های فارسی و انگلیسی چاپ و منتشر شده است.  دکتر فیرحی در گفت‌وگوی با اندیشه‌ی اصلاح، درباره‌ی مفاهیمی همچون آزادی،
خدا، آن‌گونه که خود توصیف کرده است «غنیّ» و «صمد» است و هرگز گَردِ فقر و احتیاج بر ردای کبریایی و جلال او نمی‌نشیند. «وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ»(محمد:٣٨). این ماییم که در نهایت فقر و احتیاجیم: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ»(فاطر:١٥) اگر چنین است، خدمت به خدا چه معنایی پیدا می‌کند؟ به چه شگرد و شیوه‌ای می‌شود از لبخند او نصیب بیشتری داشت؟ قرآن می‌گوید خدمت به خدا از رهگذر خدمت به آفریدگان او ممکن می‌شود و آن‌کس که
چکیده: یکی از پدیده‌های مهم در جهان علم و سیاست که با تاریخی نه چندان کوتاه مطرح است، استشراق است که در فارسی به آن خاورشناسی یا شرق‌شناسی و در انگلیسی orientalism گفته می‌شود. استشراق عبارت است از: تحقیقات و مطالعات غربی‌ها که در مورد تمدن، فرهنگ، ادیان، آداب، عقاید و رسوم ملل شرق انجام داده‌اند. این حرکت از قرن شانزدهم میلادی شروع شده و تاکنون ادامه دارد. انگیزه‌های تبشیری، استعماری، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و علمی ‌در آن دخیل بوده است.
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٢﴾ إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ﴿٨٣﴾ (سوره‌ی ص)  [ابلیس] گفت: «پس به عزتت‌ سوگند که همه‌ی آن‌‌ها را گمراه خواهم کرد * مگر بندگان مخلص تو را از میان آن‌‌ها» چگونه از فتنه‌های شیطانی در امان بمانیم؟ چگونه خود را از دایره‌ی گمراهان خارج کنیم و در جرگه‌ی بندگان مخلص خداوند درآییم؟ چگونه در میان این همه گناه و ابزار و عوامل گناه بر شیطان درونمان غلبه کنیم؟
وقتی با تأمّل زیست خود و اطرافیان خویش را می‌پایم، غیبت دیالوگ را در ساحت عمومی جامعه‌ی خویش به عیان می‌بینم. رهیافت زندگی ما با فرهنگ گفت‌‌وگو با خود بیگانه است، چه رسد با مخالفان خویش. در این سپهر پُر آلام، خواندن کتاب «گفت‌وگو با مخالف از منظر قرآن» نوشته‌ی «مولود بهرامیان» در حکم آمال و مطلوبات تحسینی خویش را نشان می‌دهد و طعم خواست‌‌های دست‌نایافتنی را حدّاقل برای من خواهد داشت.  نویسنده‌ی کتاب دانش‌آموخته‌ی دین و فلسفه‌ی اخلاق که از همه‌ی صفحات کتابش بوی دغدغه‌‌های اخلاق و اندیشه جاری است؛
اپیزود اول: بعد از ٤٥ روز، همه‌ی کتاب‌هایی را که همراهم بود خوانده بودم و با هماهنگی‌هایی که انجام دادم، برای تعویض کتاب‌هایم، زیر آفتاب خوشایند ٢٥ اسفندماه ٩٣، از حصارِ دورترین پاسگاه مرزی، پای پیاده، به دلِ طبیعت مسحورکننده‌ی صفرترین نقاطِ مرزی زدم. تا رسیدن به مسیرِ ماشین‌رو ١٠ کیلومتر راه بود. اپیزود دوم: به اولِ مسیر ماشین‌رو رسیدم و شاهد حجم انبوهی از ماشین‌های تویوتای باری (پانکی)، جیپ و مینی‌بوس‌هایی بودم که سرشار از آدم‌ها، به‌سوی بازارچه‌ی مرزی، خلاف مسیر من، می‌تاختند و من با لبخندی به همه‌ی آن‌ها سلام می‌دادم و هم‌چنان پیاده به‌سوی مریوان پیش می‌رفتم.
همزمانی محتوا