عنوان تاریخ
رضوان السیّد: در ارائه بدیل سکولاریسم ناکام مانده‌ایم
گفت‌وگو از: مجلّه‌ عصر اندیشه
1396/09/22
تکلیف آحاد امّت اسلامی راجع به کمک و یاری به ملّت فلسطین
(دکتر صلاح سلطان)برگرفته از کتاب «قبله ما میان امتی راکد و بی‌حرکت و امتی پیشوا»
1396/09/21
کُهنه‌زخمِ فلسطین بر دل خاورمیانه
(متین لطفی)
1396/09/18
صفات نفوس
(امام ابن قیم الجوزیه) (ترجمه: عبدالعزیز سلیمی)
1396/09/17
پیامبر انسانیّت‌ را معنا بخشید
(عنایت‌الله خانمحمدی)
1396/09/16
سید عبدالباعث قتالی: احترام متقابل و رعایت حقوق پیروان مذاهب مختلف، راه تحقّق‌ وحدت در جامعه است
گفت‌وگو از: آبتین امیری
1396/09/15
صفات نفس
(عبدالحمید بلالی) (ترجمه: عبدالله عبداللهی)برگرفته از کتاب «آیین تربیت تابعین»
1396/09/10
زلزله‌ی كرمانشاه و ضرورتِ مسئوليت‌پذيری همگانی
(عبدالناصر حدیقی)
1396/09/08
حوادث طبیعی، عذاب یا آزمون؟!
(سیّد یحیی فخرالدینی)
1396/09/06
‎توصیه‌های ایمنی در استفاده از وسایل گازسوز
(داریوش قربان‌زاده)
1396/09/06
زلزله و مقارنه‌گرایی
(سعید حجاریان)
1396/09/06
زلزله، خشم طبیعت یا انجام مسؤولیّت؟!
(احمد عباسی)
1396/09/04
مصیبتِ مبارک
(متین لطفی)
1396/09/01
زلزله به وقت کردستان
(دکتر صلاح‌الدین خدیو)
1396/09/01
زلزله در کرمانشاه و ایلام
(عبدالعزیز مولودی)
1396/09/01
گذری از دیار زخم‌خورده
(جلیل بهرامی‌نیا)
1396/08/22
کرمانشاه زنده است! فردا صبح روز دیگریست...
(مهدی ابراهیمی)
1396/08/22
مخالفت با ابوالاعلی مودودی؛ دلایل و عوامل
(صدیق قطبی)
1396/08/14
خانم سوچی، جوایزت را حراج کن!
(رئوف آذری - فعال مدنی)
1396/08/12
آیا الله متعال عبادت ظالمان را می‌‌پذیرد؟!
(شيخ عصام تلّيمة) (ترجمه: فهیم عمر)
1396/08/12
یقین‌مردان حق
(امام سید ابو الحسن علی حسنی ندوی) (ترجمه: مولانا محمد قاسم قاسمی)
1396/08/10
آزادی از اسارت گذشته
(آخرین نوشته‌ی جرج طرابیشی) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/08/08
اعراب و بناء در دین و زندگی
(احمد عباسی)
1396/08/06
چگونه به خدا نزدیک شویم؟
(ضحى إسماعيل) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/08/04
برادری در اسلام - بخش سوّم و پایانی
(عبدالله ناصح علوان) (ترجمه: عبدالقادر مارونسی)
1396/08/02
نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث پنجم: توبه
(دکتر اکرم ضیاء‌العمری) (ترجمه: محمدآزاد شافعی)
1396/07/30
تجربه موفق توسعه‌وی اسلامگرایان در اندونیزیا
(محمد محمود) (ترجمه: عبدالخالق احسان - افغانستان)
1396/07/28
گفت‌وگو‌ با شیخ عبدالکریم محمدی در مورد فقه شافعی
گفت‌وگو از: آبتین امیری
1396/07/25
اسلام و مکارم اخلاق
(علی مرابط الورزازی) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/07/24
برادری در اسلام - بخش دوّم
(عبدالله ناصح علوان) (ترجمه: عبدالقادر مارونسی)
1396/07/20
  رضوان السیّد اندیشمند، روشنفکر و نویسنده برجسته لبنانی است که آوازه بسیاری در محافل علمی جهان عرب دارد. وی استاد فلسفه دانشگاه لبنان (الجامعه اللبنانیه) است و به عنوان استاد مهمان در مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه هاروارد و شیکاگو نیز تدریس کرده است.   فلسفه و کلام اسلامی، فلسفه سیاسی اسلام، فقه اسلامی، تاریخ اسلام، جامعه‌شناسی فرهنگی و سیاسی و فلسفه دین از حوزه‌های پژوهشی مورد علاقه وی محسوب می‌شود. رضوان السید در کنفرانس‌های علمی متعدّد‌ به سخنرانی و ارائه مقاله پرداخته و تاکنون مقالات و ترجمه‌ها و تألیفات فراوانی از وی منتشر شده است.
  سپاس برای خدایی که ما را به وسیله‌ی اسلام آوردن عزّت و سرافرازی بخشید و ما را به‌سوی ایمان هدایت نمود و درود و سلام بر سرور پیامبران و فرستادگان، حضرت محمد –صلّی‌الله علیه و سلّم– و درود و سلام بر پیروان آن حضرتص و بر کسانی باد که تا روز قیامت به نیکی راه آنان را می‌پیمایند. اما بعد سخنم راجع به این قضیه‌ی ضروری، پیرامون سه محور زیر می‌چرخد: ١- واقعیت دردآور ملّت فلسطین در رویارویی با دشمنی جهانی. ٢- تکلیف آحاد امّت اسلامی در خصوص کمک و یاری ملّت فلسطین. ٣- استراتژی اتّکا‌ به خود.
«فلسطین، بزرگ‌ترین مسأله‌ی اخلاقی عصر ماست.» این گفته‌ی «نلسون ماندلا» رهبر مبارز و ملی آفریقا بود که به خاطر مشارکت در مقاومتِ مسلحانه‌ی مخفی، محاکمه و زندانی شد. ماندلا گرچه همواره پایبند به پرهیز از خشونت بود اما مبارزه‌ی مسلحانه برای او، آخرین راه چاره بود. خشونت همواره در همه‌جا زشت است جُز در «شرایطی» که توسل بدان بر ما تحمیل شده و به عنوان آخرین راهکار، جهتِ برون‌رفت از یک بحران، مورد استفاده قرار گیرد که از آن به «دفاع» نیز یاد می‌شود. شاید درکِ این «شرایط» بود که «کارل پوپر» را نیز واداشت تا در «اتوپیا و خشونت»، میانِ «تجاوز» و «مقاومت در برابر تجاوز»، تفاوت بِنَهَد و بر ضرورتِ تفکیکِ این دو تأکید بورزد و اولی را یک ضدّارزش و دومی را یک ارزش تلقّی کند.
نفس مطمئنه: هرگاه نفس در بارگاه با عظمت خداوند حاضر شود، و از ذکر و یاد او آرامش یابد و به سوی او توجه نماید و مشتاق ملاقات او شود، و به قربت او الفت گیرد، چنین نفسی «نفس مطمئنه» است. این همان نفسی است که به هنگام مرگ به او گفته می‌شود: ﴿يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨﴾ [الفجر: 27- 28]. «ای نفس آرامش‌یافته! به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که خوشنودی و خداوند نیز از تو خوشنود است». ابن عباس می‌گوید: «نفس مطمئنه» به معنای نفس مصدقه است. قتاده می‌گوید: نفس مطمئنه نفس مؤمنی است که به وعده‌های خداوند ایمان، اطمینان و آرامش دارد.
  پیامبر –صلّی‌الله علیه و سلّم– آمد تا انسان را معنا بخشد و او را از زنجیر جهل و تعصّب‌ و خودبرتربینی رها کند. انسانی که در بند تعلّقات‌ و خواطر و اوهام غیر الهی است نمی‌تواند‌ به تعالی برسد؛ پس آیین او آیین انسان‌سازی است تا جایی که او خلیفه و جانشین خدا در زمین می‌شود و همه ملایک مقرّب‌ مأمور‌ می‌شوند بر او سجده کنند. به راستی کدام آیین و اندیشه این‌گونه‌ انسان را ارزش و عظمت بخشیده است؟ پیامبر آمد تا رنگ و صورت‌ها را از میان بردارد. در آیین او بین سیاه و سفید، عرب و عجم برتری نیست؛ در یگانه معجزه او مخاطب ناس است؛ عالمیان است؛ مومنین است نه اعراب نه اقوام دیگر.
سید عبدالباعث قتالی، امام جمعه اهل سنّت‌ بندرعباس، در گفت‌وگو‌ با بازخبر به‌مناسبت هفته وحدت، از احترام متقابل و رعایت حقوق پیروان مذاهب مختلف سخن گفت و آن را راه تحقّق‌ وحدت در جامعه است. وی گفت: «برخی تنگ‌نظری‌های شخصی، زحمات بزرگ وحدت‌طلبان را تحت تأثیر‌ قرار می‌دهد.» متن این مصاحبه را در زیر بخوانید:   - در هفته وحدت قرار داریم. اهمیت وحدت در جامعه اسلامی چیست؟ اهمیت وحدت به مصلحت عمومی مسلمانان بر می‌گردد. هر چه بین مسلمانان وحدت بیشتری باشد قطعاً‌ آنها از آرامش و قدرت بیشتری برخوردار خواهند بود و بهتر می‌توانند موقعیت خود را در جهان تحکم بخشند. 
  نفسی که خدا در وجود ما آفریده است، دارای صفات بسیاری است، در اینجا مقصود این نیست که نفس فقط دارای یک صفت باشد، بلکه گاهی در نفس صفات متعددی و حتی متضادی وجود دارد؛ آنچه مطلوب و مقصود شرع می‌باشد این است که مسلمان نفس خود را بر صفات پسندیده تربیت کند. برای این‌که بتوانیم این صفات پسندیده را به خوبی بشناسیم، لازم است از روش تابعین در امر تربیت بسیار آگاه باشیم. خداوند متعال بارزترین صفات نفس را در قرآن ذکر کرده است: از جمله:
زلزله‌ی اخیر کرمانشاه با بزرگی ۷/۳ ریشتر، افزون بر تحمیل خسارات جبران‌ناپذیر نظیر از دست‌ دادن تعدادی از هموطنان و مجروح شدن چندین هزار نفر و همچنین تخریب بیش از سی هزار واحد مسکونی شهری و روستایی، حاوی درس‌ها و هشدارهای بسیار جدّی برای نظام فنی و اجرایی و مدیریت بحران بود که در این نوشتار به تعدادی از آن‌ها اشاره خواهد شد. ۱- پس از زلزله‌ی کوبه یا زلزله‌ی هانشین ژاپن در ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۵ با بزرگی ۷/۳ ریشتر که یکی از بدترین رویدادهای طبیعی در ژاپن بود، کارشناسان را بر آن داشت که از این رویداد به عنوان یک مدل حقیقی و ارزشمند مطالعاتی در زمینه‌ی شناخت زمین‌لرزه و آثار تخریبی آن در جوامع شهری امروزی و صنعتی استفاده کنند که به موجب آن،‌ تجارب علمی زیادی کسب گردید و موارد زیر را از مهم‌ترین دستاوردهای آن می‌توان برشمرد:
  رابطه‌ی عذاب الهی با حوادث طبیعی نظیر سیل، زلزله، رانش، خشکسالی و... اصطلاحاً رابطه‌ی «عموم و خصوص من وجه» است. رابطه‌ی «عموم و خصوص من وجه» یکی از نسبت‌‌های چهارگانه‌ است. این نسبت میان دو مفهومی برقرار است که در برخی مصادیق همپوشانی و اشتراک دارند، اما هر یک دارای مصادیقی است که به خود آن اختصاص دارد. اگر دو مفهوم «سیاه» و «پرنده» ملاحظه شوند چنین نسبتی میان­‌شان وجود دارد. برخی از مصادیق وجود دارد که هم سیاه است و هم پرنده، همانند کلاغ؛ ولی برخی از پرنده­‌ها مانند کبوتر، سیاه نیستند، چنان‌که برخی از سیاه‌ها همانند ذغال نیز پرنده نیستند. به بیان بهتر می‌توان گفت «بعضی از عذاب‌ها زلزله بوده و بعضی از زلزله‌ها عذاب هستند»؛ همچنین «بعضی از عذاب‌ها زلزله نبوده و بعضی از زلزله‌ها نیز عذاب نیستند.»
با توجه به شروع فصل سرما و نیاز به استفاده از وسایل گرمایشی و حوادث تلخ ناشی از عدم استفاده صحیح از آن‌ها سالانه تعداد زیادی از مردم بخاطر سهل‌انگاری در استفاده از وسایل گرمایشی جان خود را از دست می‌دهند. ‎اینجانب داریوش قربان‌زاده کارشناس رسمی دادگستری استان تهران با توجه به پرونده‌های متعددی که در این زمینه داشته‌ام از شما مردم کشورم درخواست می‌کنم برای پیشگیری از مرگ عزیزان خود به نکات زیر توجه نمایید؛ مطالعه این موارد ساده چند دقیقه بیشتر زمان نخواهد برد:
 درباره زلزله کرمانشاه و علل وقوع آن تا به امروز نکات فراوانی گفته شده است. در میان مجموعه اظهارنظرها با مواردی مواجه شدیم که علت این زمین‌لرزه را مستقیم به عوامل ماورایی و حتی خرافی نسبت دادند؛ برای مثال یکی از آقایان ادعا کرد خداوند زمانی که اراده کند در جایی زلزله بیاید، به مَلِکی دستور می‌دهد که رگی را که در زمین است، بجنباند و پس از جنبش آن رگ زلزله پدید می‌آید. این سنخ گفته‌ها سابقه زیادی دارند، چنان‌که در گذشته می‌گفتند
 غالباً‌ به دنبال وقوع حوادثی طبیعی همچون سیل، رانش زمین، خشکسالی، طوفان و تندباد و... بازار دو گونه تحلیل و بررسی بسیار داغ و پر مشتری است و صدای تحلیل منصفانه و میانه‌روانه‌ کمتر به گوش رسیده و یا بسیار ضعیف می‌باشد: ١- دیدگاه نخست که کاملاً‌ مادّی‌گرایانه و عاری از رنگ و بوی هدایت ربّانی‌ است، حوادث و رخدادهای مزبور را این‌طور‌ تحلیل و ارزیابی می‌نماید که گویا طبیعت از آدمیان خشمگین است و جام غضبش را بر سر آنان فرو می‌ریزد. در این میان خالقی مدیر و مدبر کاملاً‌ غایب و هیچ نقشی ندارد.
 «رخدادها خطِ بطلان می‌كشند بر پيش‌بينی‌ها»؛ این جمله‌ی اول کتاب «انفجار: مارکسيسم و قيام فرانسه» است؛ گرچه به رخدادهای مصنوعِ بشر اشاره دارد اما صدقِ آن بر هر رخدادِ هراس‌ناک و خرابه‌سازی، تعیم‌پذیر است. آدمی از روی طبع، از حقيقتِ عجزِ خویش بيشتر از مرگ می‌هراسد و این حقيقت برای او، به‌مراتب نفرت‌انگيزتر از مرگ است. بعضی از حقيقت‌ها همچون «تله» هستند و نمی‌توان پای در آن‌ها نهاد و به دام‌شان نيفتاد. این ما نیستیم که آن‌ها را به چنگ می‌آوریم، بل آن‌ها هستند که ما را گير می‌اندازند.
  غیر از گسلی که فعالیت آن باعث زلزله شد، مجموعه‌ای از گسل‌های قومی و مذهبی نیز سایت زلزله را از مناطق همگن یا همگن‌تر کشور جدا می‌کند. چه این اولین زلزله مرگباری بود که محل سکونت کردهای ایران را هدف گرفت. زلزله البته کردستان ایران و عراق را با هم لرزاند. آن هم درست زمانی که «پس لرزه‌های رفراندوم» هنوز ادامه داشت. در واقع زلزله طبیعی پس از زلزله سیاسی آمد. روز پس از زلزله که تازه با تأخیر‌ کانون آن مشخص شد و گوشه‌هایی از ابعاد ویرانی‌ها عیان گشت، یک بسیج اجتماعی خودجوش و بی‌سابقه میان کردها ایجاد شد. به جرأت‌ می‌توان گفت که موج ایجاد شده خیلی بزرگتر از همدردی بوجود آمده با ایزدی‌های شنگال و محاصره کوبانی در سال‌های قبل از است.
  کشور ما از نظر وفور بلایای طبیعی و غیرطبیعی، جزو کشورهای حادثه‌خیز است و توجه به این واقعیت، در مدیریت چنین بحران‌هایی کمک می‌کند تا در سرعت و کیفیت امدادرسانی به حادثه‌دیدگان تغییر جدّی‌ روی دهد. در چنین حوادثی علاوه بر سیستم دولتی چنانکه در همه جا معمول است، استفاده از پتانسیل‌های غیردولتی به عنوان مکمّل‌ فعالیت‌های امدادی، امر غیرقابل تردیدی است که به نظر می‌رسد از این ظرفیت آنچنانکه باید استفاده‌ی درست صورت نگرفته است. به عبارت دیگر در مواقع اضطراری مخصوصاً‌ وقتی که دامنه‌ی آسیب از نوع حادثه‌ی کرمانشاه و ایلام که در چندروز گذشته رویداد هم از نظر تخریب مناطق مسکونی و هم از نظر تلفات جانی (تعداد کشته شدگان، مجروحان و در زیر آوار ماندگان) وسیع است
امروز برای همدردی و دلداری زلزله‌زدگان ثلاث باباجانی، به همراه تیمی از دوستان عازم منطقه شدیم؛ خطّه‌ «خانه شور» را که محروم در سایه است و از زوم رسانه‌ها محروم است انتخاب کردیم؛ ابتدا به روستایی به نام «نیمه کاره گرمسیری» رفتیم؛ خانه‌های‌ کاهگلی آوار شده و فرو ریخته بر سر ساکنان، جلب توجه می‌کرد؛ پنج نفر را از زیر آوار بیرون کشیده و دفن کرده بودند؛ مجروحان و بی‌خانمان‌ها در وسط روستا در حالتی رقّت‌انگیز تجمع کرده بودند؛ سخنانشان ترجمه واقعی درد و رنج بود؛ سوز کلامشان ژرفای جان را می‌گزید؛ گمان می‌کردند نیروهای دولتی هستیم؛ اصرار داشتند ویرانه‌های باقی‌مانده از منازلشان را ببینیم؛ در عین دردمندی و تلاش برای نیازردن ما، لحنی اعتراضی داشتند؛ چرا کسی احوال ما را نمی‌پرسد؟ چرا دردهای ما مهربانی کسی را فعّال‌ نمی‌سازد؟!
  امشب سرپل ذهاب نظاره‌گر لالایی‌های‌ سوزناک مادرانی است که کودکان‌شان را به خاک سرد سپرده‌اند. امشب کودکی دیگر آغوش مادر ندارد تا از سرمای خانه بی‌سقف‌شان به آن پناه ببرد. امشب پدر به جای خالی دخترک قرمز پوشش کنار کیک تولد خاک گرفته‌اش چشم دوخته است و اشک امانش نمی‌دهد. همین دیروز بود که در چشم بر هم زدنی همه آرزوها رنگ باخت. همین دیروز بود که کنار حوض آبی حیاط قرار ازدواج گذاشتند و همین دیروز بود... باز هم زمین غرید و این بار نوبت کرمانشاه بود تا شاهد اشک و ماتم باشد. همه خانه‌ها تلی خاک شده‌اند و در هر گوشه و کنار صدای گریه و شیون‌ها خاموشی ندارد.
 ابوالاعلی مودودی گر چه مدتی در حوزه‌های دینی درس آموخته بود، اما هر چه بود از طیف و تبار حوزویان به شمار نمی‌آمد و در شکل و شمایل عالمان دین پا به عرصه‌ی فعالیت نگذاشت. مودودی با نبوغ ویژه‌ای که داشت، علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و حضور در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی، تقریباً در اکثر مجالات دینی اظهار نظر کرد و تألیفات فراوان و متنوعی بر جای نهاد. به‌رغم آنکه ابوالاعلی مودودی در اغلب نظرات و دیدگاه‌های دینی‌اش از چهارچوب‌های سنّتی خارج نشد و در ارتباط با فضای دنیای متجدد و فلسفه‌های غرب و مدرن، پذیرا و گشوده نبود، اما به‌سبب پاره‌ای نواندیشی‌ها و تفکرات مستقل و نیز نگاه نقد‌گونه‌ای که به تاریخ و میراث سلف داشت مورد مخالفت شدید و هجمه‌های بعضاً غضب‌آلود و طردآمیز روحانیون و مجموعه‌های سنتی دینی شبه‌قاره‌ی هند قرار گرفت. منتقدان او عموماً منتسب به جریان دیوبندیه و برآمده از دارالعلوم‌های دینی بودند.
در دولت تین چیاو، آنگ سان سو چی، همان برنده جوایز نوبل، ساخاروف، سیمون بولیوار، جواهرلعل نهرو و... حضور دارد! او که طبق فحوای صفحه ویکی پدیایش: «(زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۴۵) سیاستمدار، دیپلمات، نویسنده و مدافع حقوق بشر برمه‌ای است[که] هم اکنون به عنوان نخستین مشاور دولتی میانمار و رهبر اتحادیه ملی برای دموکراسی فعالیت می‌کند. او در این نقش به طور دو فاکتو رئیس دولت است و مقامی هم‌ارز نخست وزیر دارد. او همچنین نخستین زنی است که به عنوان وزیر امور خارجه، وزیر برق و انرژی و وزیر آموزش در کابینهٔ رئیس جمهور تین چیاو فعالیت کرده و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ نماینده پارلمان این کشور بوده است.»(ویکی پدیا)
این سؤالیست‌ که در دنیای واقع مردم با آن مواجه‌اند و آن‌را مطرح می‌‌کنند؛ ظالم و مظلوم در مورد آن می‌پرسند ظالم با دوستان و نزدیکانش میان خود هنگام افطار این دعا را می‌خوانند: «اللهم لك صمت، وعلى رزقك أفطرت، ذهب الظمأ، وابتلت العروق، وثبت الأجر إن شاء الله» پس آیا این ظالم مطمئن است که اجر و پاداشی برایش داده خواهد شد و این‌که‌ او این عمل را برای خدا انجام داده است آیا این عملش مورد پذیرش الله متعال قرار خواهد گرفت؟ در حالیکه او ظالم و مستبد است، بر مردم ظلم روا می‌دارد، زندان‌ها را مملو از انسان‌های بیگناه نموده است، خون مردم را بی‌باکانه می‌ریزد، پس آیا او مطمئن است که این روزه و گرسنگی کشیدن در روز کفایت خواهد کرد که به رضای الهی و قبولیت دعا امید داشته و دست به درگاه خداوند بالا نماید؟
  کیست که نداند یقین بزرگ‌ترین نیروی جهان است، بسا اتفاق افتاده است که یقین یک فرد بر شک و تردید صدها هزار نفر غالب گشته است. هرگاه بنده‌ای از بندگان خدا عقیده‌اش بر مطلبی استوار گردیده است، به آن یقین پیدا کرده است و از تسلیم شدن در مقابل اوضاع، امتناع ورزیده است، بالاخره موفقیت نهایی نصیب وی شده است و باعث غلط از آب در آمدن پیشگویی بسیاری از مخالفان گشته است. چنین فردی همچون آفتاب درخشان از میان ابرهای متراکم شک و اوهام پدیدار شده است و جهانی را با نور عالمتاب خویش منور نموده است. اگر تاریخ را ورق بزنیم، نمونه‌های شگفت‌انگیزی از پیروزی یقین خواهیم یافت، اگر به کتب آسمانی و زندگانی پیامبران خدا نگاهی بیندازیم معجزه‌های عجیبی از قدرت ایمان و یقین خواهیم دید، که انسان را غرق در حیرت می‌کند. 
اندیشمند، مترجم و پژوهشگری سوری؛ جرج طرابیشی در سنّ ۷۷ سالگی (۱۷مارس ۲۰۱۶م) در پاریس درگذشت. از او آثار تألیفی و ترجمه‌ای بسیاری به‌جای مانده است که در حدود نیم قرن کتابخانه‌ی عربی را غنا بخشید. با درگذشت او، روشنفکری عربی یکی دیگر از رهبران خویش را از دست داد تا به کاروان دیگر روشنفکران همترازش همانند محمد ارکون، نصر حامد ابوزید و محمد عابد الجابری بپیوندد.
چنانچه برای ارباب فن‌ معلوم و مشخّص‌ است، یکی از مباحث صرف و نحوی بحثی است تحت عنوان «الإعراب و البناء» که در آن اقسام کلمه از لحاظ معرب‌ و مبنی بودن بررسی می‌گردد؛ یعنی روشن می‌شود که کدام یک از اقسام سه گانه کلمه (اسم و فعل و حرف) با تغییر عوامل تغییر یافته و اعراب گوناگون می‌گیرند و کدام یک نیز بر یک حالت ثابت ماندگار و تحت هیچ شرایطی حرکت حرف اخیرشان تغییر نمی یابد. اگر این موضوع را به امور روزمرّه‌ زندگی تسری‌، دهیم قضیه از این قرار می‌شود که: خداوند علیم حکیم برای اینکه انسان از عهده انجام مسؤرلیت‌ بندگی و خلافت الهی بر روی کره خاکی برآید، وی را طوری آفریده که دارای مجموعه‌ای خصلت‌ها و استعدادهای نیک و بد بالقوه است، که امکان به فعلیت‌ درآمدنشان برایش میسّر‌ است.
برای پاسخ به این پرسش انسان مؤمن باید هدف زندگی خود را نزدیکی‌ به خدا قرار دهد؛ طبیعی است که مؤمن به پاداش اخروی می‌اندیشد؛ برای آسانی کار چند پیشنهاد تقدیم می‌کنم امید است برای نزدیکی به خدا و دستیابی به رضای او مفید باشد: • برای نزدیکی به خدا باید به همه‌ی موجودات نزدیک شوی و با آنها انس برقرار کنی و در مسیر زندگی همواره تخم محبّت‌ و صلاح بکاری. • نیکی‌ها را مهم بشمار نه به خاطر نفس عمل بلکه به خاطر آن‌که‌ انجام کار نیک و مقایسه‌ی آن با گناه و معصیت باعث می‌شود به صورت خودکار کار نیک را دوچندان کنی و امید اجر و پاداش تو را به خدا نزدیک می‌کند.
در قرن اخیر دشمنان اسلام توانستند به هدف شوم و دیرینه‌ی خود برسند و جهان اسلام را به ملت‌های در جنگ و جدال با هم و کشورهای متعدد و در حال خصومت با یکدیگر تغییر دهند که امواج هواهای نفسانی آنان را به هرسو می‌افکند و دیو حرص و طمع آنان را به سوی خود می‌کشد و تعالیم مختلف آنان را از هم دور می‌سازد و به دنبال شهوت‌ها و خوشگذرانی‌ها کشیده می‌شود و در دریای تحلیل‌رفتن دست و پا می‌زنند و در این دنیا بدون هدف و مرامی حرکت می‌کنند و بر این زمین بدون تلاش برای به دست‌آوردن عظمتی با شکوه و به دست‌آوردن وحدت کامل اسلامی زندگی می‌کنند...
ذات حق همه بندگان را از جمله مؤمنان و کافران و آنان که مرتکب گناهان کبیره یا کفرآمیز شده‌اند مورد خطاب قرار می‌دهد که از رحمت خدا ناامید نشوند: ﴿قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ٥٣﴾ [الزمر: ٥٣] «(ای رسول رحمت) بدان بندگانم که (به عصیان) اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت (نامنتهای) خدا ناامید مباشید، البته خدا همه گناهان را (چون توبه کنید) خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است» دروازه توبه باز است و پروردگار بخشنده و مهربان است. از علی -رضی‌الله عنه- درباره‌ی این آیه نقل شده که: این آیه از لحاظ معنی وسیع‌ترین آیه‌ی قرآن است. 
اندونیزیا به حیث یکی از بزرگترین کشورهای جهان اسلام، در نهضت اقتصادی و علمی فراگیرش، چهره تمدنی این دولت را دگرگون ساخت و سبک زندگی شهروندان را تغییر داده و انسان اندونیزیایی را به سوی علم، نوآوری و تولید تشویق نموده و انگیزه داد. شرکت‌های صنعتی، دانشگاه‌ها، مراکز علمی و مساجد به صورت شگفت‌انگیزی به نهضت و خیزش مسلمانان این کشور سهیم گردیدند. به کمک فرزندان این دولت اسلامی، اندونیزیا توانست در مدت پنج سال گذشته گام‌های بزرگ و پیشرفته‌ی اقتصادی بردارد و در بین کشورهای آسیایی مقام چهارم را بعد از چین، جاپان و کوریای جنوبی، کسب نماید و در سطح جهانی در رتبه شانزدهم قرار گیرد.
در این گفت‌وگو شیخ عبدالکریم محمّدی، عضو شورای برنامه‌ریزی مدارس علوم دینی اهل سنّت، به معرّفی امام شافعی –رحمة‌الله علیه– و بیان شکل‌گیری فقه شافعی، مکاتب آن، اصول و نحوه‌ی کارکرد آن، گستره‌ی آن در سطح دنیای اسلام و ارتباط آن با علوم کلام و اجتهاد می‌پردازد. وی هم‌چنین موضع فقه شافی در مقابل تندروی و خشونت را به‌روشنی بیان می‌کند.  در ادامه توجّه شما را به این گفت‌وگو جلب می‌کنیم: - فقه شافعی، دارای قدمت زیادی در ایران است و تعداد زیادی از ایرانیان اهل سنت پیرو مذهب شافعی هستند. ویژگی فقه شافعی نسبت به فقه دیگر مذاهب اسلامی چیست؟
در مقاله‌ی پیشین یادآوری کرده بودم که اسلام دین رواداری و تغییر و تحوّل‌ است؛ در این مقاله‌ که در تاریخ ٢٠١٧/٩/٢٢ در نشریه‌ی اتّحاد‌ سوسیالیستی چاپ شده است، تلاش کرده‌ام تا مظاهر رواداری و تحول در اصول و فروع دین اسلام را توضیح دهم. اکنون هم می‌خواهم به یک بخش اساسی از محتوای دعوت اسلامی بپردازم؛ موضوع روابط و معاملات و کردار و رفتارهایی که باید در میان افراد مذاهب و مشارب گوناگون و جامعه حاکم باشد.
وسایل ریشه‌دار کردن روحیّه‌ برادری: دین اسلام چنان تعلیم عملی و وسایل مثبت برای محکم‌کردن پیوندهای دوستی و ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری پایه‌گذاری کرده است که اگر کسانی که در راه خدا عقد اخوّت بسته‌اند آن را نصب‌العین خود قرار دهند و برحسب مقتضیات آن عمل کنند، روز به روز برادری آنان محکم‌تر می‌گردد. برادر ایمانی! در زیر روشن‌ترین وسایل در ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری ذکر می‌گردد: أ- اگر کسی برادر خود را دوست بدارد باید او را از این محبت خود نسبت به او آگاه سازد و این به دلیل آنچه «ابوداود و ترمذی» از حضرت پیامبر –صلّی‌الله علیه و سلّم– روایت کرده‌اند می‌باشد: «إِذَا أَحَبَّ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَلْيُخْبِرْهُ أَنَّهُ يُحِبُّهُ» «آنگاه که کسی برادر خود را دوست بدارد باید به او خبر دهد که او را دوست می‌دارد»
همزمانی محتوا